Kangurowanie - bliskość absolutna

Metoda opieki nad dzieckiem, które zaraz po urodzeniu umieszczane jest na brzuchu i klatce piersiowej mamy, nazywa się kangurowaniem. Badania wykazują, że taki codzienny, wielogodzinny kontakt "skóra do skóry", ma bardzo pozytywny wpływ nie tylko na noworodka - zwłaszcza na wcześniaki - ale również na rodziców.

Mały kangurek zaraz po urodzeniu wdrapuje się do torby na brzuchu swojej mamy. Mieszka tam dziesięć miesięcy, mając zapewnione ciepło, ochronę, jedzenie i wszelkie wygody. Z przyczyn fizjologicznych ludzie nie mogą identycznie postąpić ze swoimi noworodkami, ale korzyści z długiego bezpośredniego dotyku mamy (lub taty) i dziecka okazały się nie do przecenienia.

Początki kangurowania

Po raz pierwszy na pozytywne działanie tej metody zwróciło uwagę dwóch neonatologów, Edgar Rey i Hector Martinez, w 1978 roku w Bogocie w Kolumbii. Z powodu niedoboru personelu w szpitalu zalecali matkom wcześniaków i dzieci o niskiej masie urodzeniowej, aby jak najdłużej przebywały ze swoimi dziećmi w kontakcie „skóra do skóry”, chroniąc je dzięki temu przed utratą ciepła oraz zapewniając stały dostęp do karmienia piersią. Gdy dzięki kangurowaniu nastąpił spadek śmiertelności dzieci o więcej niż połowę, metoda ta stała się objawieniem.

Zobacz wideo: Jak kąpać, przewijać i szczepić niemowlaka?

Zalety bliskiego kontaktu

Noworodek, który godzinami leży na brzuchu mamy, nigdzie nie mógłby sobie znaleźć lepszego miejsca.  Kojące bicie serca, znajomy zapach, głos, wszystko tak dobrze zapamiętane z życia płodowego, daje dziecku poczucie bezpieczeństwo i umożliwia najlepsze warunki rozwojowe od pierwszych dni życia. Okazuje się, że klatka piersiowa matki potrafi dostosować się do potrzeb noworodka – jej temperatura wzrasta, gdy dziecko jest wyziębione, a spada, gdy dziecku jest za gorąco. Kangurowanie jest idealne szczególnie dla stabilnych już oddechowo wcześniaków i często nazywane "nadrabianiem straconego czasu", który dziecko powinno spędzić w brzuchu mamy. Okazuje się dobrą alternatywą dla inkubatora. "Kangurowanie wspomaga rozwój psychoruchowy noworodka i łagodzi zaburzenia adaptacyjne" - mówi Anna Prochowska, neonatolog ze Szpitala Specjalistycznego w Brzezinach.

Zobacz wideo: Kangurowanie noworodka - na czym polega?

Tata buduje więź z dzieckiem

Spokojne, dobrze rozwijające się i nie mające problemu z jedzeniem dziecko to nie wszystkie zalety kangurowania. Matki, które je praktykują, na ogół nie mają problemów z karmieniem piersią i dużo łatwiej wychodzą z depresji poporodowej. Ich uczuciowa i emocjonalna więź z dzieckiem jest znacznie większa. Jeszcze bardziej ten rodzaj kontaktu może przydać się ojcom, którzy dzięki temu czują się potrzebni i szybciej odnajdą się w nowej roli.

 

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA