Znajdź lek

Alfadiol

Spis treści

Działanie

Analog witaminy D (1-a-hydroksycholekalcyferol). Alfakalcydol jest pochodną cholekalcyferolu hydroksylowaną w pozycji 1, która omija etap hydroksylacji zachodzący w nerkach (istotne u osób z upośledzoną czynnością nerek, gdy hydroksylacja w tkance nerkowej jest niemożliwa lub utrudniona). Dla jego aktywacji do kalcytriolu konieczna jest jedynie hydroksylacja w wątrobie. Powstający w wyniku aktywacji kalcytriol, obok parathormonu i kalcytoniny, jest podstawowym czynnikiem regulującym przemianę wapnia w organizmie. Przy zapewnieniu odpowiedniej podaży wapnia, prowadzi do intensyfikacji procesu wbudowywania wapnia w strukturę tkanki kostnej. Kalcytriol uruchamia procesy prowadzące do zwiększenia stężenia wapnia we krwi, poprzez nasilenie syntezy białka transportującego wapń ze światła przewodu pokarmowego do krwi oraz nasilenie resorpcji zwrotnej wapnia w kanalikach nerkowych. Alfakalcydol wchłania się z przewodu pokarmowego w około 100%, przy czym około 50% dawki ulega przemianie do kalcytriolu. Okres połowicznej eliminacji kalcytriolu z organizmu, odpowiadający okresowi połowicznego zaniku aktywności biologicznej, ocenia się na około 36 h. Eliminacja jest zwolniona u pacjentów dializowanych; wg niektórych ocen u pacjentów z dializą otrzewnową okres połowicznej eliminacji kalcytriolu wynosi nawet ponad 100 h. Zarówno alfakalcydol, jak i kalcytriol są metabolizowane głównie w wątrobie. Kilka nieczynnych metabolitów jest wydalane w około 13% z moczem, a w pozostałej ilości z kałem.

Wskazania

Osteoporoza postmenopauzalna i starcza z jednoczesnym niedoborem witaminy D lub jej czynnych metabolitów. Hipokalcemia, zwłaszcza u pacjentów ze schorzeniami prowadzącymi do upośledzenia hydroksylacji witaminy D w nerkach. Krzywica i osteomalacja oporne na witaminę D. Niedoczynność przytarczyc. Zaburzenia gospodarki wapniowej u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. Zespoły nerczycowe u dzieci po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami. Osteodystrofia nerkowa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Uczulenie na orzeszki ziemne lub soję. Hiperkalcemia, zwapnienia przerzutowe. Hiperfosfatemia (z wyjątkiem występującej w przebiegu niedoczynności przytarczyc). Hipermagnezemia. Hiperkalciuria samoistna. Osteomalacja po zatruciu glinem. Przedawkowanie i zatrucie witaminą D. Kamica nerkowa wapniowa. Ciężkie zaburzenie czynności wątroby.