Znajdź lek

Letrozol Teva

Działanie

Lek przeciwnowotworowy - niesteroidowy inhibitor aromatazy - enzymu przekształcającego androgeny nadnerczowe do estronu i estradiolu. Wybiórcze zahamowanie aromatazy powoduje zahamowanie biosyntezy estrogenów w tkankach obwodowych i w samej tkance nowotworowej. Letrozol unieczynnia aromatazę poprzez kompetycyjne wiązanie się z kompleksem aromataza-cytochrom P-450, w wyniku czego hamuje biosyntezę estrogenów we wszystkich tkankach, w których znajduje się aromataza. U kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi, leczonych dobową dawką 0,1-5 mg, letrozol zmniejsza stężenie estradiolu, estronu i siarczanu estronu we krwi o 75-95% u wszystkich leczonych pacjentek w stosunku do wartości podstawowych. Letrozol wykazuje dużą specyficzność w hamowaniu aktywności aromatazy w związku z czym, nie ma konieczności stosowania leczenia uzupełniającego glikokortykosteroidami czy mineralokortykoidami. Po podaniu doustnym letrozol jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego (biodostępność wynosi 99,9%). Obecność pokarmu nieznacznie zmniejsza szybkość wchłaniania leku, ale nie ma wpływu na biodostępność. Lek wiąże się z białkami osocza w około 60%. Stężenie letrozolu w erytrocytach stanowi około 80% stężenia w osoczu. Jest szybko dystrybuowany do tkanek. Główną drogą metabolizmu letrozolu jest redukcja do farmakologicznie nieaktywnego metabolitu - karbinolu, która przebiega przy udziale izoenzymów 3A4 i 2A6 cytochromu P-450. Jest wydalany głównie z moczem (około 90%), gdzie stwierdzono 6% dawki leku w postaci niezmienionej i 75% w postaci metabolitu. Pozostała część wydalana jest z kałem (około 3,8%). T0,5 wynosi około 2 dni.

Wskazania

Leczenie uzupełniające u kobiet po menopauzie z wczesnym stadium zaawansowania raka piersi z receptorami dla hormonów. Przedłużone leczenie uzupełniające u kobiet po menopauzie z zależnym od hormonów rakiem piersi we wczesnym stadium zaawansowania, po standardowym leczeniu uzupełniającym tamoksyfenem trwającym 5 lat. Leczenie pierwszego rzutu zaawansowanego raka piersi zależnego od hormonów u kobiet po menopauzie. Leczenie zaawansowanego raka piersi u kobiet po menopauzie, która wystąpiła fizjologicznie lub została wywołana sztucznie, u których wystąpił nawrót raka lub progresja procesu nowotworowego, które wcześniej były leczone lekami o działaniu antyestrogenowym. Nie stwierdzono skuteczności leku u pacjentek z rakiem piersi bez receptorów dla hormonów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na letrozol lub pozostałe składniki preparatu. Kobiety przed menopauzą. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Brak wystarczających danych dotyczących pacjentek z niewydolnością nerek z klirensem kreatyniny <30 ml/min lub ciężką niewydolnością wątroby. U pacjentek z ciężką niewydolnością wątroby preparat może być stosowany tylko po wnikliwym rozważeniu czy spodziewane korzyści przewyższają ryzyko. Pacjentki, u których stwierdzono w wywiadzie osteoporozę i (lub) złamania lub które są w grupie podwyższonego ryzyka osteoporozy powinny mieć wykonane badanie densytometryczne kości przed rozpoczęciem leczenia uzupełniającego lub przedłużonego leczenia uzupełniającego oraz powinny być monitorowane w kierunku rozwoju osteoporozy w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. Jeżeli istnieją wskazania, należy rozpocząć leczenie lub profilaktykę osteoporozy i regularnie kontrolować jego skuteczność. Ze względu na zawartość laktozy, nie należy stosować preparatu u pacjentek z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

U kobiet w wieku okołomenopauzalnym lub rozrodczym, przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać test ciążowy i zastosować odpowiednią metodę antykoncepcji do czasu potwierdzenia stanu pomenopauzalnego. Preparat jest przeciwwskazany w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: zwiększona potliwość, bóle stawów, uderzenia gorąca, zmęczenie, astenia. Często: anoreksja, zwiększenie łaknienia, hipercholesterolemia, depresja, ból i zawroty głowy, nudności, wymioty, niestrawność, zaparcie, biegunka, łysienie, wysypka (w tym wysypka rumieniowa, plamisto-grudkowa przypominająca zmiany łuszczycowe, wysypka pęcherzykowa), bóle mięśni, bóle kości, osteoporoza, złamania kości, złe samopoczucie, obrzęki obwodowe, zwiększenie masy ciała. Niezbyt często: zakażenia układu moczowego, ból nowotworowy (nie dotyczy leczenia uzupełniającego i przedłużonego leczenia uzupełniającego), leukopenia, uogólnione obrzęki, lęk, nerwowość, drażliwość, senność, bezsenność, zaburzenia pamięci, zaburzenia czucia (w tym parestezje i osłabienie czucia), zaburzenia smaku, udar mózgowy, zaćma, podrażnienie oka, niewyraźne widzenie, kołatanie serca, tachykardia, zakrzepowe zapalenie żył (w tym zapalenie żył powierzchownych i głębokich), nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, duszność, kaszel, ból brzucha, zapalenie jamy ustnej, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, świąd skóry, suchość skóry, pokrzywka, artretyzm, częste oddawanie moczu, krwawienia z dróg rodnych, obfite upławy, suchość pochwy, bóle piersi, gorączka, suchość błon śluzowych, wzmożone pragnienie, zmniejszenie masy ciała. Rzadko: zator płuc, zakrzepica tętnic, udar niedokrwienny mózgu.

Interakcje

Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne podawanie letrozolu z warfaryną i cymetydyną nie powoduje wystąpienia istotnych klinicznie interakcji. Nie ma doświadczenia w stosowaniu leku w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Z badań in vitro wynika, że letrozol hamuje aktywność izoenzymów 2A6 i umiarkowanie 2C19 cytochromu P-450. CYP2A6 i CYP3A4 nie odgrywają znaczącej roli w metabolizmie leku, należy jednak zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania letrozolu z lekami, które są metabolizowane głównie przez powyższe izoenzymy i które mają wąski indeks terapeutyczny.

Dawkowanie

Doustnie. Pacjentki dorosłe oraz w podeszłym wieku: 2,5 mg raz na dobę. W terapii uzupełniającej leczenie należy kontynuować przez 5 lat lub do momentu nawrotu choroby nowotworowej. W terapii uzupełniającej doświadczenie kliniczne obejmuje okres 2 lat (średni czas trwania leczenia wynosił 25 miesięcy). W przedłużonym leczeniu uzupełniającym doświadczenie kliniczne obejmuje okres 3 lat (średni czas trwania leczenia). U pacjentek z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem piersi leczenie należy prowadzić do czasu pojawienia się dowodów świadczących o progresji procesu nowotworowego.
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentek z zaburzeniami czynności nerek z klirenesem kreatyniny >30 ml/min.

Uwagi

Ze względu na możliwość wystąpienia zmęczenia, zawrotów głowy lub senności w trakcie stosowania preparatu, należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Pharmindex