Znajdź lek

Ultravist

Działanie

Niejonowy rentgenowski środek kontrastowy o niskim ciśnieniu osmotycznym; wydalany przez nerki.

Wskazania

Ultravist 240: Wzmocnienie kontrastowości obrazów w tomografii komputerowej, cyfrowej angiografii subtrakcyjnej, urografii dożylnej, flebografii kończyn, w obrazowaniu jam ciała (np. artrografia, histerosalpingografia, fistulografia) z wyjątkiem mielografii, wentrykulografii i cysternografii. Ultravist 300: Wzmocnienie kontrastowości obrazów w tomografii komputerowej, cyfrowej angiografii subtrakcyjnej, urografii dożylnej, flebografii kończyn, wenografii, arteriografii, w obrazowaniu jam ciała (np. artrografia, histerosalpingografia, fistulografia) z wyjątkiem mielografii, wentrykulografii i cysternografii. Ultravist 370: Wzmocnienie kontrastowości obrazów w tomografii komputerowej, cyfrowej angiografii subtrakcyjnej, urografii dożylnej, arteriografii, a szczególnie angiokardiografii, w obrazowaniu jam ciała (np. artrografia, fistulografia) z wyjątkiem mielografii, wentrykulografii i cysternografii.

Przeciwwskazania

Jawna nadczynność tarczycy. U pacjentek ciężarnych oraz u chorych z ostrym stanem zapalnym w obrębie narządów miednicy małej nie wolno wykonywać histerosalpingografii.

Środki ostrożności

Należy rozważyć celowość stosowania preparatu w przypadku nadwrażliwości na jodowe środki kontrastowe, ciężkiej niewydolności wątroby lub nerek, niewydolności serca i układu krążenia, rozedmy płuc, miażdżycy naczyń mózgowych, cukrzycy wymagającej leczenia, zaburzeń ukrwienia mózgu spowodowanych przez skurcz naczyń, utajonej nadczynności tarczycy, wolu guzkowym obojętnym, szpiczaku mnogim oraz w ogólnie złym stanie zdrowia. Ostrożnie stosować u pacjentów z nefropatią cukrzycową (może zwiększyć się ryzyko wystąpienia niewydolności nerek). U pacjentów ze skłonnościami alergicznymi dochodzi częściej do reakcji spowodowanej nadwrażliwością na składniki preparatu (można podać profilaktycznie przed badaniem leki przeciwhistaminowe albo kortykosteroidy; nie należy podawać tych leków łącznie ze środkami kontrastowymi). Stosować ostrożnie u pacjentów z guzem chromochłonnym (może wystąpić wzrost ciśnienia tętniczego krwi; zaleca się podanie przed badaniem blokerów receptorów α). Ostrożnie stosować u pacjentów z padaczką lub ogniskowymi uszkodzeniami mózgu (zwiększenie ryzyka wystąpienia napadów drgawkowych).

Ciąża i laktacja

Brak dokumentacji wykazującej, że preparat może być bezpiecznie stosowany w czasie ciąży. U kobiet ciężarnych powinno się unikać wszelkich badań z zastosowaniem promieniowania jonizującego, należy więc rozważyć celowość i ryzyko wynikające z przeprowadzenia tego typu badań niezależnie od tego, czy zastosowano środek kontrastowy. U pacjentek ciężarnych nie wolno wykonywać histerosalpingografii.

Działania niepożądane

Po podaniu dożylnym jodowych środków kontrastowych najczęściej występującymi objawami są nudności, wymioty, zaczerwienienie skóry, uczucie gorąca oraz bólu (nudności i uczucie gorąca można szybko ograniczyć podając preparat wolniej lub z przerwami). Mogą również wystąpić dreszcze, gorączka, pocenie się, ból i zawroty głowy, bladość, osłabienie, duszność, utrudnione oddychanie, wahania ciśnienia krwi, świąd, pokrzywka i inne wykwity skórne, obrzęki, skurcze, drżenie mięśniowe, kichanie i łzawienie. Pojawienie się tych objawów nie jest zależne ani od dawki preparatu, ani od drogi podania i może oznaczać początek wstrząsu (wskazanie do natychmiastowego przerwania podawania środka kontrastowego i jeśli to konieczne, rozpoczęcia odpowiedniego leczenia dożylnego). Ciężkie działania niepożądane, które mogą pojawić się ze strony układu krążenia i wymagają natychmiastowej pomocy to: rozszerzenie obwodowych naczyń krwionośnych powodujące spadek ciśnienia krwi, odruchowe przyspieszenie czynności serca, duszność, pobudzenie, splątanie i sinica. Mogą one spowodować utratę przytomności. Podanie pozanaczyniowe środka kontrastowego rzadko powoduje poważne reakcje tkankowe. Podczas angiografii naczyń mózgowych i innych badań, w czasie których środek kontrastowy dociera wraz z krwią tętniczą do mózgu, mogą pojawić się powikłania neurologiczne takie jak: śpiączka, przemijające splątanie i senność, przemijający niedowład, zaburzenia widzenia i porażenie nerwu twarzowego. U pacjentów z padaczką lub ogniskowymi uszkodzeniami mózgu mogą wystąpić napady drgawkowe. Mogą one pojawić się również, choć bardzo rzadko, po podaniu dożylnym środka kontrastowego. Rzadko obserwowano przemijającą niewydolność nerek, a sporadycznie - późne reakcje alergiczne.

Interakcje

U pacjentów stosujących β-adrenolityki reakcje alergiczne mogą być bardziej nasilone. Późne reakcje alergiczne (gorączka, wysypka, objawy grypopodobne, bóle stawów, świąd) występują częściej u pacjentów, którzy byli leczeni interleukinami. Zwiększenie prawdopodobieństwa wystąpienia kwasicy mleczanowej u pacjentów przyjmujących jednocześnie biguanidy. Leki te należy odstawić na 48 h przed planowanym badaniem. Leczenie biguanidami należy wznowić dopiero po odpowiednim nawodnieniu pacjenta.

Dawkowanie

Urografia dożylna: Jeżeli badanie wymaga zakontrastowania moczowodów u dorosłych, dawka nie powinna być mniejsza niż 1 ml/kg m.c. preparatu Ultravist 300 (0,8 ml/kg m.c. Ultravist 370; 1,3 ml/kg m.c. Ultravist 240). W razie konieczności dawkę można zwiększyć. Fizjologicznie mniejsza wydolność niedojrzałego nefronu dziecięcej nerki wymaga podania stosunkowo dużych dawek środka kontrastowego (patrz ulotka producenta). Tomografia komputerowa głowy: 1,5 ml/kg m.c., maksymalnie 2,5 ml/kg m.c. preparatu Ultravist 240 (1 ml/kg m.c., maksymalnie 2 ml/kg m.c. preparatu Ultravist 300; 1 ml/kg m.c., maksymalnie 1,5 ml/kg m.c. preparatu Ultravist 370). Tomografia komputerowa całego ciała: Zalecane dawki oraz czas podania zależne są od rodzaju badanego narządu, celów diagnostycznych, szczególnie jednak od czasu skanowania i rekonstrukcji obrazu w zastosowanym aparacie. Angiografia: Podawaną dawkę dostosowuje się do wieku, masy ciała i stanu ogólnego pacjenta, objętości minutowej serca, obrazu klinicznego, techniki badania oraz rodzaju i pojemności badanych naczyń. Cyfrowa angiografia subtrakcyjna (DSA) dożylna: Do kontrastowego obrazowania dużych naczyń,tętnic płucnych, jak również tętnic gardła, głowy, nerek i kończyn zaleca się podanie 30-60 ml preparatu Ultravist 300 lub Ultravist 370 w postaci tzw. "bolusa" dożylnie (czas przepływu: 8-12 ml/s w żyle łokciowej, 10-20 ml/s w żyle głównej). Cyfrowa angiografia subtrakcyjna (DSA) dotętnicza: W przypadku dotętniczej cyfrowej angiografii subtrakcyjnej wystarczające są mniejsze objętości i mniejsze stężenia jodu w porównaniu do badania po dożylnym podaniu środka kontrastowego. Szczegółowe informacje dotyczące dawkowania - patrz ulotka producenta.

Uwagi

Nie stosuje się w mielografii, wentrykulografii i cysternografii. U pacjentów ze skłonnościami alergicznymi można podać profilaktycznie przed badaniem leki przeciwhistaminowe albo glikokortykosteroidy (częściej obserwowano objawy niepożądane po podaniu środków kontrastowych). Pacjentom ze szpiczakiem mnogim, cukrzycą wymagającą leczenia, poliurią , oligurią, dną moczanową i pacjentom w ogólnie złym stanie zdrowia oraz niemowlętom i małym dzieciom przed podaniem hipertonicznych środków kontrastowych należy zapewnić odpowiednie nawodnienie. Pacjentom z guzem chromochłonnym zaleca się podanie przed badaniem blokerów receptorów α (może wystąpić u nich wzrost ciśnienia tętniczego krwi). Nie stwierdzono wpływu preparatu na sprawność psychofizyczną, zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Pharmindex