Znajdź lek

Zorac

Działanie

Pochodna retynoidowa, prolek ulegający w organizmie enzymatycznej deestryfikacji do postaci czynnej - kwasu karboksylowego tazarotenu. W badaniach na myszach wykazano, że hamuje on indukcję naskórkowej dekarboksylazy ornitynowej, odpowiedzialnej m.in. za proliferację i przerost komórek w przebiegu łuszczycy oraz rozluźnia połączenia między korneocytami, hamując proces rogowacenia. Także w hodowlach ludzkich keratynocytów tazaroten zmniejsza szybkość procesu rogowacenia. Po zastosowaniu preparatu pod opatrunkiem okluzyjnym jego wchłanianie przez skórę wynosi do 5%, przy czym związek macierzysty osiąga niewielkie stężenia we krwi; nieco większe stężenia uzyskuje jego metabolit. Jest on wiązany z białkami osocza w ponad 99%. T0,5 wynosi około 18 h. Tazaroten i jego czynny metabolit są wydalane z moczem i kałem w postaci sulfonowych i sulfotlenkowych metabolitów.

Wskazania

Miejscowe leczenie przewlekłej łuszczycy plackowatej (łuszczycy zwykłej) zajmującej nie więcej niż 10% pc.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tazaroten lub pozostałe składniki preparatu. Psoriasis pustulosa i psoriasis exfoliativa. Nie stosować na skórę twarzy, na owłosioną skórę głowy, w fałdach skórnych. Nie stosować u kobiet w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznych metod antykoncepcji. Nie stosować w czasie karmienia piersią.

Środki ostrożności

Stosować tylko na miejsca dotknięte łuszczycą. Unikać kontaktu preparatu z oczami, powiekami, ustami, skórą niezmienioną chorobowo i skórą w okolicach fałdów skórnych. Brak danych dotyczących stosowania preparatu pod opatrunkiem okluzyjnym lub jednocześnie z innymi lekami przeciwłuszczycowymi, w tym z szamponami zawierającymi smołę (dziegieć). Ostrożnie stosować w skojarzeniu z lekami mogącymi wywołać fotonadwrażliwość. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania tazarotenu na obszar skóry przekraczający 10% pc.; doświadczenie kliniczne z zastosowaniem preparatu na powierzchnię skóry do 20% powierzchni ciała jest ograniczone. W przypadku wystąpienia znaczącego świądu, uczucia pieczenia, zaczerwienienia lub złuszczania skóry, zaprzestać stosowania preparatu, aż do ustąpienia objawów. Nadmierne podrażnienie jest wskazaniem do przerwania leczenia. Retynoidy zwiększają wrażliwość skóry na różne czynniki środowiskowe, między innymi zimno i wiatr. Nie stosować u dzieci i młodzieży do 18 lat, gdyż nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej grupie wiekowej. Ze względu na zawartość butylohydroksyanizolu i butylohydroksytoluenu, preparat może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry) lub podrażnienie oczu i błon śluzowych.

Ciąża i laktacja

Retynoidy stosowane w ciąży mogą powodować uszkodzenia płodu - preparat jest przeciwwskazany w ciąży, u kobiet planujących ciążę oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji. 2 tyg. przed rozpoczęciem leczenia tazarotenem należy wykonać test ciążowy o wysokiej czułości. Nie stosować w czasie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: świąd, pieczenie, rumień, podrażnienie skóry, złuszczanie skóry, wysypka, zapalenie kontaktowe, podrażnienie i ból skóry, pogorszenie objawów łuszczycy. Rzadziej: wyprysk, zapalenie i suchość skóry.

Interakcje

Równoczesne stosowanie leków i kosmetyków o działaniu drażniącym lub silnie wysuszającym skórę nasila ryzyko działań niepożądanych (nie stosować łącznie).

Dawkowanie

Zewnętrznie. Cienką warstwę żelu (2 mg/cm2 pc.) nanosi się raz dziennie na umytą i dokładnie osuszoną skórę zmienioną chorobowo. Leczenie należy rozpoczynać preparatem o stężeniu 0,05%. Przez 1 h po zastosowaniu tazarotenu na leczone miejsce nie należy nakładać preparatów zmiękczających i kosmetyków. Leczenia trwa zwykle do 12 tyg. Czas stosowania w badaniach klinicznych u pacjentów z łuszczycą wynosił do 12 mies.

Uwagi

Podczas leczenia należy unikać ekspozycji na promieniowanie UV (promieniowanie słoneczne, solarium, terapia PUVA, leczenie promieniowaniem UVB).

Pharmindex