Inhibitory MAO (leki antydepresyjne) - działanie i wskazania

Leki na depresję
Źródło: 123RF

Autor

Dominika Rusek

Depresja to zaburzenie psychiczne, które atakuje nas coraz częściej. Psychiatrzy lecząc schorzenie oprócz sesji terapeutycznych zalecają często zażywanie antydepresantów m.in. inhibitorów monoaminooksydazy. Czym są i jakie mają działanie?
 

Inhibitory monoaminooksydazy to substancje stosowane w leczeniu atypowej depresji, a także choroby Parkinsona i niedociśnienia tętniczego. Ich wpływ na układ nerwowy został odkryty przypadkiem podczas leczenia gruźlicy przy pomocy pochodnych hydrazyny. Inhibitory MAO były stosowane jako pierwsze leki antydepresyjne.

Przekonaj się Jak żyć z chorobą Parkinsona?

Inhibitory MAO – działanie

Inhibitory monoaminooksydazy hamują aktywność enzymów, które są odpowiedzialne za rozkładanie neurotransmiterów. Leki te wywołują silne reakcje z innymi substancjami (np. tytraminą), które są obecne w codziennej diecie.

Stosując IMAO należy unikać przede wszystkim: serów pleśniowych, czekolady oraz czerwonego wina. Ponadto inhibitory MAO mają działanie hepatotoksyczne, czyli silnie uszkadzające wątrobę, a także powodują wzrost ciśnienia krwi. Dlatego należy je stosować bardzo ostrożnie i wyłącznie według zaleceń lekarza.

Ze względu na duże ryzyko stosowania inhibitorów MAO obecnie stosowane są tylko leki selektywnie blokujące.

Sprawdź jakie są Przyczyny depresji

Inhibitory MAO – wskazania

Inhibitory monoaminooksydazy dzielą się na dwie grupy – IMAO typu A oraz IMAO typu B.

  • Inhibitor MAO-A jest bezpiecznym lekiem wykorzystywanym w leczeniu depresji oraz fobii społecznych. Obecnie z grupy IMAO-A stosuje się moklobemid, który hamuje rozpad serotoniny, dopaminy i norepinerfryny. Dzięki temu poprawia nastrój, koncentrację, aktywność psychomotoryczną oraz jakość snu.
  • Inhibitor MAO-B wykorzystuje się w leczeniu choroby Parkinsona. Zwiększa on stężenie dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego amin katecholowych w zakończeniach nerwowych. Aktualnie stosowana jest selegilina, a także silniejsza rasagilina. Inhibitory te podaje się najczęściej skojarzone z innymi wspomagającymi działanie substancjami.

Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny

Serotonina to hormon parakrynny, czyli oddziałujący na sąsiednie komórki. Przekazuje również impulsy nerwowe do mózgu i odgrywa bardzo ważną rolę w ośrodkowym układzie nerwowym. Poprzez stymulację komórek nerwowych pozytywnie wpływa na samopoczucie. Jej niedobór w szczelinach synaptycznych może być przyczyną depresji i stanów lękowych.

Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) zwiększają stężenie tego hormonu w organizmie. Dzięki temu stymulowane są receptory serotoninowe na powierzchni komórek mózgowych, a nastrój pacjenta poprawia się.

SSRI są jednymi z najbezpieczniejszych i najlepiej tolerowanych leków antydepresyjnych. Nie powodują obniżenia aktywności ośrodkowego układu nerwowego,
a także nie wpływają negatywnie na funkcje poznawcze i sprawność psychofizyczną.

Ich działanie terapeutyczne wykorzystuje się w leczeniu:

  • Ciężkiej i umiarkowanej depresji
  • Stanów depresyjnych, które są wywołane przez alkoholizm
  • Fobii społecznych
  • Zaburzeń obsesyjno-kompulsywnych, czyli nerwicy natręctw
  • Lęków napadowych
  • Zaburzeń odżywiania
  • Problemów z przedwczesnym wytryskiem u mężczyzn
  • Stresu pourazowego
  • Zespołu Aspergera

Dowiedz się: Jak poradzić sobie z depresją?

Należy pamiętać, że efekty przyjmowania antydepresantów widoczne są po 2-4 tygodniach. Leki muszą być przyjmowane zgodnie z zaleceniami lekarza, ponieważ nieodpowiednia dawka może być niebezpieczna dla zdrowia, a nawet życia.

Czytaj także:

Oceń artykuł

(liczba ocen 21)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA