Znajdź lek

Ostodronic

Działanie

Lek z grupy bisfosfonianów. Hamuje osteoklastyczną resorpcję kości, nie wpływając bezpośrednio na proces ich tworzenia, co prowadzi do stopniowego przyrostu masy kostnej i znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia nowych złamań. Stosowanie preparatu w dawce 70 mg raz w tygodniu wpływa korzystnie na gęstość mineralną kości oraz zmniejsza częstość występowania złamań kręgów i szyjki kości udowej u kobiet po menopauzie. Biodostępność preparatu podawanego doustnie (po nocnej przerwie w posiłkach, na 2 h przed śniadaniem) wynosi 0,64% i zmniejsza się do ok. 0,46% i 0,39%, jeśli alendronian jest podawany na 0,5 h lub 1 h przed śniadaniem. Stosowanie jednocześnie z kawą lub sokiem pomarańczowym zmniejsza biodostępność alendronianu o około 60%. Lek wiąże się z białkami osocza w około 78% i jest szybko transportowany do kości. Jest wydalany w postaci nie zmienionej z moczem. T0,5 wynosi ponad 10 lat, co wiąże się z bardzo powolnym uwalnianiem alendronianu z tkanki kostnej.

Wskazania

Leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie w celu zmniejszenia ryzyka złamań kręgów i szyjki kości udowej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na alendronian lub pozostałe składniki preparatu. Choroby przełyku i inne czynniki opóźniające opróżnianie przełyku, takie jak zwężenie lub achalazja. Niemożność utrzymania pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej 30 minut. Hipokalcemia.

Środki ostrożności

Nie zaleca się stosowania u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 35 ml/min). Nie stosować u dzieci (brak odpowiednich badań klinicznych). Brak danych klinicznych dotyczących skuteczności leczenia osteoporozy wywołanej glikokortykosteroidami. Ostrożnie stosować u pacjentów z czynnymi chorobami górnego odcinka przewodu pokarmowego (trudności w połykaniu, choroby przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka lub dwunastnicy, choroba wrzodowa) oraz u pacjentów z przebytymi w ciągu ostatniego roku ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego (m.in. choroba wrzodowa żołądka, czynne krwawienie z przewodu pokarmowego lub zabieg chirurgiczny w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego - z wyjątkiem plastyki odźwiernika). Donoszono o przypadkach martwicy kości szczęki u pacjentów z osteoporozą otrzymujących bisfosfoniany. Wystąpienie tego działania niepożądanego jest na ogół związane z ekstrakcją zęba lub miejscowym stanem zapalnym (z zapaleniem szpiku włącznie). Przed rozpoczęciem leczenia bisfosfonianami u pacjentów ze współistniejącymi czynnikami ryzyka (np. nowotwór, chemioterapia, radioterapia, stosowanie kortykosteroidów, nieprawidłowa higiena jamy ustnej), należy rozważyć wykonanie badania stomatologicznego i odpowiedniej profilaktyki stomatologicznej. U pacjentów tych, jeśli to możliwe, należy unikać inwazyjnych zabiegów stomatologicznych w trakcie leczenia bisfosfonianami, gdyż w przypadku rozwinięcia się martwicy kości szczęki chirurgiczne zabiegi stomatologiczne mogą prowadzić do zaostrzenia stanu.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Często: ból głowy, ból z okolic brzucha, niestrawność, zaparcie, biegunka, wzdęcia z oddawaniem gazów, owrzodzenie przełyku, trudności w połykaniu, wzdęcie, zarzucanie kwaśnej treści do przełyku, bóle mięśniowo-szkieletowe (kości, mięśni lub stawów). Niezbyt często: nudności, wymioty, zapalenie żołądka, zapalenie przełyku, nadżerki przełyku, smoliste stolce, wysypka, świąd, rumień. Rzadko: zwężenie przełyku, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej lub gardła, perforacja, owrzodzenie, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, objawowa hipokalcemia, często jednocześnie z czynnikami sprzyjającymi jej występowaniu, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie twardówki, zapalenie nadtwardówki, wysypka skórna z nadwrażliwością na światło, martwica kości żuchwy, ciężkie bóle mięśniowo-szkieletowe (kości, mięśni lub stawów), przemijające objawy podobne do reakcji ostrej fazy (bóle mięśni, złe samopoczucie i rzadko, gorączka), zwykle na początku leczenia. Bardzo rzadko i częstość nie znana: odnotowano występowanie ciężkich reakcji skórnych, w tym zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania naskórka.

Interakcje

Jednocześnie podawany pokarm i inne napoje (w tym woda mineralna), leki zawierające wapń, leki zobojętniające sok żołądkowy oraz niektóre inne preparaty stosowane doustnie mogą prawdopodobnie zaburzać wchłanianie alendronianu, dlatego po przyjęciu alendronianu należy odczekać co najmniej 30 minut przed zastosowaniem jakiegokolwiek innego leku doustnego. Nie stwierdzono działań niepożądanych związanych z jednoczesnym stosowaniem leków zawierających estrogeny (dopochwowo, przezskórnie lub doustnie) oraz niekorzystnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania z wieloma innymi często przepisywanymi lekami.

Dawkowanie

Doustnie 70 mg raz w tygodniu. Preparat należy przyjmować rano na czczo, bezpośrednio po wstaniu, popijając pełną szklanką przegotowanej wody, na co najmniej 30 min przed jedzeniem, piciem lub przyjęciem innych leków. Lek przyjmuje się w pozycji pionowej, po jego połknięciu nie należy się kłaść przez 30 min (do czasu pierwszego posiłku). Tabletek nie należy żuć ani dopuścić do ich rozpuszczenia w jamie ustnej.

Uwagi

Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać zaburzenia gospodarki wapniowej oraz przemiany mineralnej, takie jak niedobór witaminy D lub niedoczynność przytarczyc, oraz kontrolować u tych pacjentów stężenie wapnia w surowicy podczas leczenia. U pacjentów z niewystarczająca podażą wapnia i witaminy D z dietą konieczna jest podczas leczenia suplementacja preparatem wapnia i witaminy D.

Pharmindex