Znajdź lek

Estazolam Polfarmex

Działanie

Pochodna benzodiazepiny o działaniu nasennym, przeciwdrgawkowym oraz niewielkim działaniu miorelaksacyjnym. Estazolam działa na OUN: mózg, móżdżek, układ limbiczny, podwzgórze, rdzeń kręgowy. Zwiększa powinowactwo GABA i agonistów GABA do receptorów, nasilając działanie GABA w różnych strukturach mózgu. Skraca czas zasypiania; w mniejszym stopniu wpływa na wydłużenie snu i liczbę przebudzeń w nocy. Po podaniu doustnym estazolam osiąga Cmax w czasie ok. 2 h. Wiąże się z białkami osocza w ok. 93%. Przenika przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy, przez łożysko i do mleka kobiecego. Jest metabolizowany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Metabolity są wydalane z moczem (>90%) i kałem (<4%). Mniej niż 5% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem. T0,5 estazolamu wynosi 10-24 h po podaniu jednorazowym. Palenie tytoniu zwiększa klirens leku i zmniejsza T0,5. U pacjentów z niewydolnością wątroby obserwuje się zmniejszenie stałej szybkości eliminacji leku o ok. 100%, wydłużenie T0,5 o ok. 100% i zwiększenie AUC o ok. 50%.

Wskazania

Doraźne i krótkotrwałe leczenie zaburzeń snu (trudności z zasypianiem, częste przebudzenia nocne, wczesne przebudzenia poranne).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na estazolam, inne benzodiazepiny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Miastenia. Ciężka niewydolność oddechowa. Zespół bezdechu sennego. Ciężka niewydolność wątroby. Jaskra z zamkniętym kątem przesączania. Ciąża i okres karmienia piersią.

Środki ostrożności

Stany napięcia i niepokoju związane z problemami dnia codziennego nie są wskazaniem do stosowania estazolamu. Utrzymanie lub nasilanie się bezsenności po 7-10-dniowym okresie stosowania estazolamu może wskazywać na inne podłoże zaburzeń i stanowić wskazanie do weryfikacji diagnozy. Pacjenci stosując lek długotrwale lub w dużych dawkach powinni pozostawać pod stałą kontrolą lekarską. W czasie długotrwałego stosowania estazolamu wskazane jest okresowe badanie krwi (morfologiczne z rozmazem) i analiza moczu. Podczas stosowania estazolamu mogą wystąpić: niepamięć następcza (zwłaszcza w przypadku braku 7-8 h nieprzerwanego snu po przyjęciu leku), reakcje paradoksalne (w takim przypadku lek należy odstawić), tolerancja i uzależnienie (zwłaszcza podczas długotrwałego stosowania i w dużych dawkach oraz u pacjentów nadużywających alkoholu i narkotyków), objawy odstawienne (w przypadku nagłego zaprzestania stosowania). Leku nie należy odstawiać nagle, zwłaszcza jeżeli był stosowany w dużych dawkach lub długotrwale (>4 tyg.); konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki. Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów: z niewydolnością wątroby lub nerek (wolniejsza eliminacja leku) oraz u osób w wieku >65 lat (ryzyko nasilenia działań niepożądanych, głównie zaburzeń orientacji i koordynacji ruchowej) - w tych grupach pacjentów zalecane jest zmniejszenie dawki początkowej i indywidualne ustalenie dawki. U pacjentów z zaburzeniami oddychania istnieje ryzyko wystąpienia depresji oddechowej - zachować ostrożność i stosować najmniejsze zalecane dawki. Estazolam należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów w przebiegu chorób psychicznych po kuracji odtruwającej po przedawkowaniu, np. narkotyków. Ze względu na zawartość laktozy nie stosować preparatu u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku w ciąży jest przeciwwskazane. Przyjmowanie estazolamu w III trymestrze ciąży i podczas porodu może powodować wystąpienie u dziecka hipotermii, hipotonii i niewydolności oddechowej. U dzieci matek przyjmujących długotrwale benzodiazepiny w ciąży rozwija się uzależnienie fizyczne. Estazolam jest wydzielany z mlekiem kobiecym - lek jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Senność w czasie dnia (43%), ból głowy (12%), ospałość (7%), zawroty głowy (7%), astenia (7%), zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, lęk, zaburzenia koordynacji, nudności, znużenie, złe samopoczucie, ogólne osłabienie, nerwowość, zaburzenia myślenia, dezorientacja, wydłużenie czasu reakcji. Rzadko: kołatanie serca, zmiana apetytu, wymioty, wzdęcia, zwiększone pragnienie, skurcze mięśni, bóle stawów i mięśni, niepamięć następcza, apatia, labilność emocjonalna, zaburzenia snu, kaszel, astma, wysypka, pokrzywka, zaburzenia widzenia, zmiana smaku, zaburzenia miesiączkowania, sporadycznie arytmia serca, omdlenie, zmiany obrazu krwi (leukopenia, agranulocytoza), zmiana masy ciała, ataksja, zmniejszenie libido, reakcje paradoksalne. U pacjentów w podeszłym wieku mogą wystąpić objawy neurologiczne (uczucie znużenia, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia napięcia mięśni szkieletowych); objawy te mogą być przyczyną upadku pacjentów i niebezpiecznych złamań kości. Długotrwałe stosowanie leku może spowodować fizyczne i psychiczne uzależnienie. Nagłe odstawienie leku po długotrwałym stosowaniu może powodować wystąpienie objawów zespołu odstawiennego, którego objawami są: bezsenność, ból głowy, bóle mięśniowe, wzmożony lęk i napięcie, pobudzenie psychoruchowe, stany splątania i drażliwości; w ciężkich przypadkach mogą wystąpić: depersonalizacja, derealizacja, przeczulica słuchowa, drętwienie i mrowienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas i dotyk, omamy lub napady padaczkowe. Nasilenie objawów zespołu odstawiennego zależy od czasu stosowania i dawki.

Interakcje

Alkohol nasila działanie nasenne estazolamu oraz zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji paradoksalnych. Estazolam nasila działanie leków działających hamująco na OUN, np: leków do znieczulenia ogólnego, neuroleptyków, leków przeciwhistaminowych działających uspokajająco, leków nasennych, przeciwlękowych, przeciwdepresyjnych, przeciwpadaczkowych. Nasila euforyzujące działanie opioidowych leków przeciwbólowych, zwiększając ryzyko uzależnienia psychicznego. Inhibitory CYP450 (np. cymetydyna, erytromycyna) spowalniają metabolizm estazolamu i mogą nasilać jego działanie. Doustne środki antykoncepcyjne przyspieszają metabolizmu estazolamu i mogą osłabiać jego działanie. Palenie tytoniu osłabia działanie estazolamu.

Dawkowanie

Doustnie. Indywidualnie, w zależności od wieku i reakcji pacjenta na lek. Zalecana dawka początkowa to 1-2 mg (1/2-1 tabl.) 30 min przed snem. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) dawkę leku należy zmniejszyć o połowę. U pacjentów z niewydolnością wątroby i (lub) nerek zaleca się zmniejszenie dawki leku. Leczenie należy zacząć od najmniejszej zalecanej dawki. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat.

Uwagi

W czasie stosowania leku nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn. W trakcie leczenia estazolamem i do 3 dni po jego zakończeniu nie należy spożywać alkoholu.

Pharmindex