Znajdź lek

ReoPro

Działanie

Abcyksymab jest fragmentem Fab chimerycznego przeciwciała monoklonalnego 7E3, skierowanego przeciw receptorowi glikoproteinowemu GPIIb/IIIa (αIIbβ3), znajdującemu się na powierzchni ludzkich płytek krwi. Hamuje agregację płytek, zapobiegając wiązaniu fibrynogenu, czynnika von Willebranda i innych cząsteczek adhezyjnych do receptorów glikoproteinowych GPIIb/IIIa na aktywowanych płytkach. Wiąże się także z receptorem witronektynowym (αvβ3), znajdującym się na płytkach krwi i komórkach śródbłonka. Receptor witronektynowy wpływa na prokoagulacyjne właściwości płytek krwi oraz zdolność proliferacyjną komórek śródbłonka i mięśni gładkich naczyń. Dzięki swojej podwójnej swoistości abcyksymab skuteczniej od związków hamujących tylko receptory GPIIb/IIIa blokuje nasiloną generację trombiny występującą po aktywacji płytek krwi. Po szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) stężenie we krwi wolnej frakcji leku zmniejsza się bardzo szybko; w fazie początkowej T0,5 wynosi <10 min; w fazie drugiej - około 30 min. Czynność płytek zwykle powraca w ciągu 48 h, chociaż lek pozostaje w krążeniu przez 15 dni lub dłużej w postaci związanej z płytkami. Szybkie wstrzyknięcie dożylne dawki 0,25 mg/kg mc. a następnie wlew z szybkością 10 µg/min (lub wlew w dawce 0,125 µg/kg mc./min do maksymalnej dawki 10 µg/min) prowadzi do wytworzenia się stosunkowo stałych stężeń frakcji wolnej we krwi w czasie trwania infuzji. Po zakończeniu wlewu stężenia wolnej frakcji zmniejszają się gwałtownie podczas 6 h, po czym szybkość ta ulega zwolnieniu.

Wskazania

Pomocniczo w skojarzeniu z heparyną i kwasem acetylosalicylowym w: zapobieganiu sercowym powikłaniom niedokrwiennym u pacjentów poddawanych przezskórnym zabiegom na naczyniach wieńcowych (angioplastyka balonowa, aterektomia i implantacja stentu); krótkotrwałym (jednomiesięcznym) zmniejszeniu ryzyka wystąpienia zawału mięśnia serca u pacjentów z niestabilną chorobą niedokrwienną serca niereagujących na konwencjonalne sposoby leczenia farmakologicznego, kwalifikowanych do przezskórnych zabiegów na naczyniach wieńcowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na abcyksymab, pozostałe składniki preparatu, mysie przeciwciała monoklonalne lub papainę. Czynne krwawienie wewnętrzne. Przebyty w ciągu ostatnich 2 lat udar mózgu. Przebyty w ciągu ostatnich 2 mies. uraz lub zabieg chirurgiczny w obrębie czaszki lub rdzenia lub inny duży zabieg chirurgiczny. Nowotwory wewnątrzczaszkowe, wady rozwojowe układu naczyniowego, tętniaki. Rozpoznana skaza krwotoczna. Ciężkie niepoddające się leczeniu nadciśnienie tętnicze. Trombocytopenia. Zapalenie naczyń. Retinopatia w przebiegu nadciśnienia. Ciężka niewydolność wątroby. Ciężka, wymagająca hemodializy niewydolność nerek.

Środki ostrożności

Nie badano stosowania abcyksymabu u dzieci (nie stosować) i pacjentów >80 lat. Nie ustalono korzyści związanych ze stosowaniem leku u pacjentów z grupy niskiego ryzyka w wieku >65 lat. Zastosowanie leku u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy rozważyć jedynie po ocenie ryzyka i korzyści (należy częściej monitorować tych pacjentów w kierunku krwawienia; jeśli wystąpi ciężkie krwawienie, należy rozważyć przetoczenie płytek krwi). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy krwotoku płucnego (hipoksemia, obecność nacieków w pęcherzykach płucnych na zdjęciach RTG klatki piersiowej, krwioplucie lub niewytłumaczalne zmniejszenie stężenia hemoglobiny), należy niezwłocznie przerwać stosowanie abcyksymabu i wszystkich leków przeciwzakrzepowych lub antyagregacyjnych. Aby zapobiec krwotokom z przewodu pokarmowego, zaleca się podanie przed zabiegiem antagonisty receptora H2 lub płynnego środka neutralizującego sok żołądkowy; w razie potrzeby należy podać lek przeciwwymiotny. Należy natychmiast przerwać podawanie abcyksymabu, jeżeli u pacjenta wystąpi trombocytopenia oraz codziennie należy kontrolować liczbę płytek, aż do czasu powrotu ich liczby do wartości prawidłowych: jeśli liczba płytek wynosi <60 000/µl - przerwać podawanie heparyny i kwasu acetylosalicylowego; jeśli wynosi <50 000/µl - rozważyć przetoczenie płytek krwi, zwłaszcza gdy u pacjenta występuje krwawienie i (lub) przeprowadzany lub planowany jest zabieg chirurgiczny; jeśli liczba płytek wynosi <20 000/µl - przetoczyć płytki krwi. Jeśli wymagane jest szybkie osiągnięcie hemostazy, można przetoczyć płytki krwi w dawce terapeutycznej (nie mniej niż 5,5 x 1011 płytek krwi). Dla utrzymania hemostazy może być konieczne kilkakrotne przetoczenie płytek krwi. Rozważając możliwość przetoczenia krwi, należy określić objętość wewnątrznaczyniową krwi pacjenta. Jeśli wystąpi hipowolemia, należy przywrócić objętość płynów krążących stosując krystaloidy. U pacjentów bez objawów, anemia normowolemiczna (hemoglobina 7-10 g/dl) może być dobrze tolerowana i przetaczanie krwi jest zbędne, chyba że następuje pogorszenie stanu pacjenta lub pojawią się objawy niedokrwistości. U pacjentów z objawami (np. omdlenie, duszność, ortostatyczne niedociśnienie, tachykardia) należy uzupełnić objętość płynów krążących za pomocą krystaloidów. Jeśli objawy utrzymują się, należy przetoczyć masę krwinkową lub pełną krew. Częstość występowania trombocytopenii jest większa wśród pacjentów, u których powtórnie stosowano abcyksymab. Należy przerwać podanie leku w przypadku ciężkiego, niekontrolowanego krwotoku lub konieczności nagłego zabiegu chirurgicznego. Należy zachować ostrożność stosując jednocześnie z preparatem inne leki hamujące hemostazę. Podanie abcyksymabu zwiększa ryzyko krwawienia u osób otrzymujących dawki trombolityków wystarczające do zapoczątkowania fibrynolizy układowej, dlatego zastosowanie preparatu w angiopolastyce ratunkowej u pacjentów, u których wdrożono terapię trombolityczną należy uwzględnić po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka; ryzyko wystąpienia krwawienia wydaje się tym większe, im wcześniej zastosuje się abcyksymab po podaniu leków trombolitycznych. Jeżeli jest konieczna nagła interwencja z powodu utrzymywania się opornych na leczenie objawów u pacjentów otrzymujących abcyksymab (lub u tych, którzy go otrzymywali w ciągu ostatnich 48 h), zaleca się najpierw wykonanie PTCA w celu poprawy stanu pacjenta. Przed planowaną interwencją chirurgiczną należy zmierzyć czas krwawienia; powinien on wynosić 12 min lub mniej. Jeśli angioplastyka lub inne odpowiednie interwencje skończą się niepowodzeniem, zaś wynik badania angiograficznego wskazuje na obecność zakrzepu, można rozważyć podanie wspomagającego leku trombolitycznego do tętnicy wieńcowej. Jeżeli jest to możliwe, należy unikać układowej fibrynolizy.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Często: trombocytopenia, ból głowy, bradykardia, krwawienia, niedociśnienie, obrzęk obwodowy, krwotok z przewodu pokarmowego, nudności, wymioty, ból w klatce piersiowej, gorączka, ból w miejscu wkłucia, ból brzucha, ból pleców. Niezbyt często: krwotok wewnątrzczaszkowy. Rzadko: tamponada serca, reakcje anafilaktyczne, reakcje nadwrażliwości lub alergiczne, krwawienie ze skutkiem śmiertelnym, zespół niewydolności oddechowej dorosłych, krwotok płucny. Podanie abcyksymabu może spowodować tworzenie ludzkich przeciwciał antychimerycznych (HACA), które mogą wywołać reakcję alergiczną lub reakcję nadwrażliwości (w tym anafilaksję), trombocytopenię lub spowodować zmniejszenie korzyści podczas powtórnego zastosowania leku. Pojawienie się przeciwciał HACA obserwowano u 5-6% pacjentów, którzy otrzymali preparat po raz pierwszy (pojawiały się one zwykle w czasie 2-4 tyg. po pierwszym podaniu leku i ich miano było zwykle niskie). Częstość występowania dodatniego miana HACA przed powtórnym podaniem leku wynosiła 6% i zwiększyła się do 27% po kolejnym zastosowaniu abcyksymabu; nie zgłoszono ciężkich reakcji alergicznych lub reakcji anafilaktycznych.

Interakcje

Zachować ostrożność stosując jednocześnie inne leki hamujące hemostazę, takie jak: heparyna, doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna), leki trombolityczne oraz antyagregacyjne inne niż kwas acetylosalicylowy (m.in.: dipirydamol, tyklopidyna lub dekstrany niskocząsteczkowe). Abcyksymab był badany jako lek wspomagający działanie heparyny i kwasu acetylosalicylowego. Jednoczesne podanie heparyny zwiększa ryzyko wystąpienia krwotoku. Równoczesne stosowanie leków trombolitycznych może zwiększać ryzyko krwawienia. Nie opisywano niekorzystnych interakcji z powszechnie stosowanymi płynami infuzyjnymi, lekami stosowanymi w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, zawału serca, nadciśnienia, takimi jak: warfaryna (stosowana przed angioplastyką lub po niej, ale nie podczas zabiegu PTCA), leki β-adrenolityczne, antagoniści wapnia, inhibitory ACE oraz azotany (zarówno podawane doustnie jak i dożylnie).

Dawkowanie

Dożylnie. Lek może być stosowany jedynie pod specjalistyczną kontrolą lekarską i pielęgniarską. Należy zapewnić warunki umożliwiające przeprowadzenie laboratoryjnych badań układu krwiotwórczego oraz zastosowanie natychmiastowych przetoczeń krwi lub leków krwiopochodnych. Z uwagi na możliwość wystąpienia reakcji anafilaktycznej po podaniu leku, do natychmiastowego użycia należy mieć przygotowaną adrenalinę, dopaminę, teofilinę oraz leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidy. Dorośli: 0,25 mg/kg mc. w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus), po czym należy natychmiast rozpocząć ciągły wlew dożylny z szybkością 0,125 µg/kg mc./min (nie więcej niż 10 µg/min). W celu stabilizacji pacjentów z niestabilną chorobą niedokrwienną, infuzję preparatu poprzedzoną wstępnym bolusem należy rozpocząć do 24 h przed możliwą interwencją i zakończyć 12 h po niej. W celu zapobieżenia powikłaniom niedokrwiennym u pacjentów poddawanych przezskórnym zabiegom na naczyniach wieńcowych (PCI), którzy nie otrzymują dożylnego wlewu preparatu, bolus należy podać 10-60 min przed interwencją, a następnie kontynuować ciągły wlew dożylny przez 12 h. Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego. Kwas acetylosalicylowy należy stosować doustnie w dawce nie mniejszej niż 300 mg/dobę. Jednoczesne stosowanie heparyny w przypadku zabiegu przezskórnej angioplastyki wieńcowej (PTCA). Jeśli czas krzepnięcia po aktywacji (ACT) u pacjenta przed rozpoczęciem zabiegu PTCA jest krótszy niż 200 s, przed wkłuciem do tętnicy należy podać heparynę w szybkim wstrzyknięciu dożylnym w dawce 70 j./kg mc. (przy ACT <150 s) lub 50 j.m./kg mc. (przy ACT 150-199 s). Początkowa dawka heparyny nie powinna przekraczać 7000 j.m. Jeśli po 2 min. od podania heparyny ACT wynosi <200 s, można podać powtórnie heparynę w szybkim wstrzyknięciu w dawce 20 j.m./kg mc. Jeśli mimo to ACT utrzymuje się <200 s, należy podawać dodatkowe dawki heparyny aż do uzyskania wartości ACT ≥200 s. Jeśli sytuacja kliniczna uzasadnia podanie większych dawek heparyny, pomimo niebezpieczeństwa wystąpienia krwotoków, zaleca się podawanie dawek dostosowanych do masy ciała, z utrzymywaniem ACT <300 s. Podczas wykonywania PTCA należy kontrolować ACT co 30 min. Jeśli ATC wynosi <200 s, można podać dodatkowo heparynę w dawce 20 j.m./kg mc. Jeśli pomimo to ACT utrzymuje się <200 s można podawać kolejne dawki heparyny 20 j./kg mc. aż do uzyskania wartości ACT ≥200 s (ACT należy kontrolować przed i co najmniej w 2 min po podaniu każdej dawki heparyny). Alternatywą jest osiągnięcie wymaganego czasu ACT ≥200 s w wyniku szybkich wstrzyknięć heparyny, a następnie kontynuowanie ciągłego wlewu heparyny z szybkością 7 j.m./kg mc./h trwającego do końca zabiegu. Należy przerwać wlew heparyny natychmiast po wykonaniu zabiegu PTCA i usunąć koszulkę naczyniową w ciągu 6 h. U niektórych pacjentów, jeśli heparynę podaje się jeszcze po wykonaniu zabiegu lub gdy koszulka zostaje usunięta później, zaleca się początkowo podanie heparyny w dawce 7 j./kg mc./h. W każdej sytuacji podawanie heparyny należy przerwać co najmniej na 2 h przed usunięciem koszulki. Jednoczesne stosowanie heparyny w celu stabilizacji niestabilnej choroby niedokrwiennej. Podawanie heparyny należy rozpocząć tak, aby osiągnąć czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) 60-85 s. Wlew heparyny należy utrzymywać podczas podawania abcyksymabu. Po zakończeniu zabiegu - stosowanie heparyny jak w przypadku PTCA.
Miejsce wkłucia do tętnicy udowej. Wprowadzanie koszulki: należy dokonywać wyłącznie wkłucia koszulki do tętnicy (unikać wkłucia do żyły), wkłucia dokonywać wyłącznie przez przednią ścianę tętnicy; odradza się stosowanie techniki "through and through" - przekłucia przez naczynia w celu identyfikacji. Po wprowadzeniu koszulki: kontrolować miejsce wkłucia oraz tętno na dystalnej części kończyn(y) co 15 min przez pierwszą godzinę, a następnie co 1 h przez 6 h; utrzymywać pacjenta w pozycji leżącej z głową uniesioną ≤30st.; unieruchomić kończynę w pozycji wyprostowanej. Usuwanie koszulek: przerwać podawanie heparyny co najmniej 2 h przed usunięciem koszulki; przed usunięciem koszulki naczyniowej kontrolować APTT lub ACT (nie usuwać koszulki, jeśli APTT nie jest ≤50 s lub ACT nie jest ≤175 s); po usunięciu koszulki zastosować ucisk ręczny lub mechaniczny w miejscu wkłucia przez co najmniej 30 min; po osiągnięciu hemostazy nałożyć opatrunek uciskowy. Po usunięciu koszulek z miejsca wkłucia do tętnicy udowej: kontrolować pachwinę na obecność krwiaka lub krwawienia oraz tętno na dystalnej części kończyny co 15 min przez pierwszą godzinę lub do czasu stabilizacji, a następnie co 1 h przez 6 h po usunięciu koszulki; utrzymywać pacjenta w całkowitym spoczynku z głową uniesioną ≤30st. i z odpowiednią kończyną dolną w pozycji wyprostowanej przez 6-8 h po usunięciu koszulki z miejsca wkłucia do tętnicy udowej lub przez 6-8 h po zakończeniu stosowania abcyksymabu lub 4 h po przerwaniu podawania heparyny (w zależności od tego, co nastąpi później); przed uruchomieniem pacjenta usunąć opatrunek uciskowy; kontynuować usuwanie dolegliwości. W przypadku powstania krwiaka lub krwawienia w miejscu wkłucia do tętnicy udowej: zastosować ucisk ręczny lub mechaniczny do osiągnięcia hemostazy; sprawdzać czy krwiak się nie powiększa; zmienić opatrunek uciskowy w miarę potrzeby; jeżeli podaje się heparynę należy uzyskać wynik badania APTT i dostosować dawkę heparyny w miarę potrzeby; jeśli usunięto koszulkę, utrzymywać dostęp do żyły. Jeśli mimo wykonania wymienionych czynności krwawienie podczas podawania abcyksymabu nie ustaje lub krwiak zwiększa się, należy natychmiast przerwać wlew abcyksymabu, koszulkę usunąć zgodnie z wytycznymi podanymi powyżej. Po usunięciu koszulki należy utrzymywać dostęp do żyły do chwili zatrzymania krwawienia.

Uwagi

Przed zastosowaniem abcyksymabu należy zidentyfikować ewentualne zaburzenia krzepnięcia (określić liczbę płytek krwi, ACT, czas protrombinowy oraz APTT). Liczbę płytek należy monitorować przed podaniem abcyksymabu, w czasie 2-4 h po szybkim wstrzyknięciu leku a następnie 24 h po jego podaniu (krew do badania należy pobrać do 3 oddzielnych probówek, zawierających odpowiednio EDTA, cytrynian i heparynę, co pozwala wykluczyć pseudotrombocytopenię in vitro skutkiem interakcji leków przeciwzakrzepowych). Przed zastosowaniem preparatu oraz w 12. i 24. h po szybkim wstrzyknięciu dożylnym należy określić stężenie hemoglobiny i hematokryt. Przed wstrzyknięciem leku należy wykonać 12-odprowadzeniowe EKG; badanie należy powtórzyć po powrocie pacjenta z pracowni hemodynamicznej na oddział i w 24 h po szybkim wstrzyknięciu leku. Należy kontrolować podstawowe wskaźniki życiowe pacjenta (w tym ciśnienie tętnicze i tętno) co godzinę przez pierwsze 4 h, a następnie w 6., 12., 18. i 24. h po szybkim wstrzyknięciu leku. Należy unikać dokonywania zbędnych nakłuć żył, tętnic lub wstrzyknięć domięśniowych, rutynowego cewnikowania pęcherza, intubacji, zakładania zgłębników nosowo-gardłowych oraz automatycznych mankietów ciśnieniowych. Podczas zakładania dojścia dożylnego należy unikać miejsc niepozwalających na założenie ucisku. Należy rozważyć przepłukanie zestawu do parenteralnego podawania leków solą fizjologiczną lub heparyną przed pobraniem krwi. Każde naruszenie ciągłości ściany naczynia należy rejestrować i regularnie kontrolować. Opatrunki należy zdejmować z zachowaniem ostrożności. Preparat należy przechowywać w temp. 2-8st.C.

Pharmindex