Znajdź lek

Hemofer prolongatum

Spis treści

Działanie

Żelazo - pierwiastek niezbędny do tworzenia hemoglobiny, mioglobiny i enzymów żelazoporfirynowych związanych z oddychaniem wewnątrzkomórkowym (cytochromy, katalaza, peroksydaza). Część żelaza jest bezpośrednio wykorzystywana do wytwarzania hemoglobiny, a pozostała część jest magazynowana w postaci ferrytyny i hemosyderyny głównie w wątrobie i śledzionie. Żelazo jest uwalniane z tabletki o przedłużonym uwalnianiu podczas pasażu przez przewód pokarmowy. Zastosowana postać leku pozwala na stopniowe uwalnianie jonów żelaza (II), co ułatwia wchłanianie oraz zmniejsza działanie drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Wchłanianie żelaza zwiększa się, gdy wyczerpują się zapasy zgromadzone w wątrobie, śledzionie i szpiku kostnym lub gdy nasila się erytropoeza. Duże stężenia żelaza we krwi zmniejszają jego wchłanianie. U osób z niedoborem wchłania się 10-30% żelaza, proporcjonalnie do stopnia niedoboru. U osób bez niedoboru, wchłonięciu ulega w przybliżeniu 5-15% przyjętego żelaza. Wchłanianie następuje głównie w dwunastnicy i górnym odcinku jelita cienkiego. Tylko żelazo w postaci jonów Fe2+ może dyfundować do komórki błony śluzowej jelita cienkiego, gdzie łączy się z nośnikiem białkowym - transferyną, tworząc tzw. pulę żelaza transportowego. Stąd, w zależności od potrzeb, przekazywane jest w postaci kompleksu żelazo-transferyna do puli żelaza zapasowego (wątroba, śledziona, szpik kostny), bądź do puli żelaza czynnościowego (hemoglobina, mioglobina, enzymy oddechowe). Żelazo w 90% lub więcej wiąże się z białkami: największe powinowactwo wykazuje w stosunku do hemoglobiny, natomiast mniejsze do mioglobiny, transferyny, ferrytyny i hemosyderyny. Żelazo jest magazynowane w postaci ferrytyny lub hemosyderyny, głównie w hepatocytach i układzie siateczkowo - śródbłonkowym oraz w mięśniach. T0,5 żelaza wynosi 6 h. Żelazo może kumulować się w organizmie nawet do toksycznych ilości. Niewielkie ilości są codziennie tracone przez skórę, włosy, paznokcie oraz z kałem, potem, mlekiem (0,5 do 1 mg na dzień), krwią miesiączkową i moczem.

Wskazania

Zapobieganie i leczenie niedokrwistości związanej z niedoborem żelaza.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Zwężenie przełyku. Hemosyderoza, hemochromatoza, przewlekła hemoliza z objawami nagromadzenia żelaza. Niedokrwistość syderoblastyczna. Niedokrwistość w wyniku zatrucia ołowiem. Talasemia i formy niedokrwistości wtórne do innych hemoglobinopatii. Inne rodzaje niedokrwistości, jeśli nie towarzyszy im niedobór żelaza, np. niedokrwistość hemolityczna. Zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego. Porfiria skórna późna. Wielokrotnie powtarzane transfuzje krwi. Pozajelitowe podawanie produktów żelaza.