Nowy sklep

już ON-LINE

Martwica jałowa głowy kości udowej

Martwica jałowa głowy kości udowej, zwana także chorobą Perthesa wstępuje najczęściej u dzieci do 10 roku życia. Zazwyczaj trwa 2-3 lata, a jej leczenie polega na stosowaniu opatrunków gipsowych oraz ćwiczeń ruchowych. Terapia ta jest niezwykle ważna, gdyż nieleczone schorzenie może doprowadzić do rozległych deformacji.

Spis treści

Martwica jałowa głowy kosci udowej (inaczej choroba Perthesa) jest najczęściej występującą chorobą wśród martwic dzieci i młodzieży. Dotyczy ona głównie chłopców w wieku 5-10 lat. Z reguły schorzenie dotyka jednego stawu, ale zdarzają się przypadki obustronnego występowania.

Martwica jałowa głowy kości udowej - objawy

Pierwszymi objawami choroby jest zazwyczaj utykanie oraz ból stawu kolanowego, rzadziej biodrowego (pomimo, iż lokalizacja zmian dotyczy stawu biodrowego). Utykanie nasila się w trakcie dnia oraz podczas chodzenia i wysiłku, a ustępuje w nocy i po odpoczynku. Choroba powoduje postępujące ograniczenie sprawności chodu i ruchomości stawu.

Proces chorobowy trwa zwykle 2-3 lata i dzieli się na cztery okresy.

  • Okres pierwszy – trwa 2-3 miesiące i charakteryzuje się zmianami zapalnymi w obrębie stawu biodrowego szczegółowo widocznymi na zdjęciu radiologicznym.
  • Okres drugi – okres martwicy kości, trwa zwykle od 4 do 12 miesięcy.
  • Okres trzeci – trwa od kilku miesięcy do kilku lat i charakteryzuje się odbudową tkanki kostnej i wrastaniem nowych naczyń.
  • Okres czwarty – kończy się pełną przebudową struktury kostnej z zachowaniem prawidłowego kształtu lub różnego stopnia zniekształceniem.
 

Martwica jałowa głowy kości udowej - konsultacja lekarska i diagnostyka

Jeżeli u dziecka wystąpią wyżej wymienione objawy, należy niezwłocznie udać się do lekarza ortopedy. Lekarz zacznie badanie od sprawdzenia ruchomości w stawie biodrowym. Dla martwicy Perthesa charakterystyczne jest ograniczenie odwodzenia, wyprostu i rotacji wewnętrznej.

Lekarz wykona także podstawowe badania krwi i moczu, aby wykluczyć przyczynę infekcyjną lub autoimmunologiczną objawów. Dla choroby Perthesa charakterystyczne jest brak odchyleń od normy w badaniu krwi i moczu przez cały okres choroby.

W każdym przypadku podejrzenia o chorobę Perthesa lekarz ma obowiązek wykonać zdjęcie radiologiczne stawów biodrowych. Obraz radiologiczny pozwala na określenie okresu choroby oraz rozległości martwicy głowy kości udowej.

Pomocnym badaniem w diagnostyce jest także rezonans jądrowy oraz scyntygrafia kostna, która pozwala wykryć obszar niedokrwienia w obrębie nasady i przynasady. Z badań nieinwazyjnych lekarz może także zlecić ultrasonografię stawów biodrowych, przydatną szczególnie w pierwszym okresie choroby.

Reklama

Martwica jałowa głowy kości udowej - leczenie

Leczenie choroby Perthesa zależy od stopnia zaawansowania choroby i wieku dziecka. Założeniem leczenia jest uzyskanie w procesie regeneracji nasady kształtu jak najbardziej zbliżonego do prawidłowego obrazu głowy kości udowej. Podstawową zasadą leczenia jest utrzymanie głowy kości udowej w takim ustawieniu w stawie biodrowym, aby była w pełni pokryta przez panewkę. Ogranicza to ryzyko powstania w procesie odbudowy rozległych deformacji o charakterze przerostowym.

W praktyce lekarze stosują:

  • wyciągi pośrednie,
  • ćwiczenia ruchowe w odciążeniu,
  • fizykoterapię i opatrunki gipsowe.

Odciążenie osiąga się:

  • aparatem odciążającym,
  • unieruchomieniem,
  • opatrunkiem gipsowym w zależności od sytuacji domowej dziecka.

W bardziej zaawansowanych zmianach i u dzieci starszych stosuje się leczenie operacyjne. Osiągnięcie dobrego pokrycia głowy możemy uzyskać przez osteotomię (przecięcie) kości biodrowej lub udowej. W późniejszym okresie wykonuje się zabiegi wydłużające panewkę stawu – tzw. plastykę dachu.

Przeczytaj także:

Reklama

Bibliografia