Nowy sklep

już ON-LINE

Znajdź lek

Furaginum Adamed

Działanie

Pochodna nitrofuranu, chemioterapeutyk aktywny wobec Gram-dodatnich i Gram-ujemnych bakterii wywołujących zakażenia dróg moczowych. Działa silnie bakteriostatycznie m.in. na Staphylooccus aureus, S. epidermidis, S. faecalis, Salmonella spp., Shigella spp., Proteus spp., Klebsiella spp., Escherichia spp., Enterobacter spp. Wykazuje działanie przeciwpierwotniakowe i niewielkie przeciwgrzybicze. Nie działa na Pseudomonas aeruginosa i większość szczepów Proteus vulgaris. Furagina szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax we krwi w ciągu 0,5 h. Stężenia we krwi i tkankach są niewielkie. Jest wydalana z moczem, w którym osiąga stężenia terapeutyczne. Przyjmowanie furaginy z pokarmem wysokobiałkowym zwiększa jej dostępność biologiczną i zwiększa stężenie leku w moczu.

Wskazania

Leczenie ostrych i przewlekłych niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych wywołanych przez pałeczki okrężnicy (Escherichia coli).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na pochodne nitrofuranu lub substancje pomocnicze preparatu. Ciężka niewydolność nerek (skąpomocz, bezmocz). Rozpoznana polineuropatia (np. cukrzycowa). Niedobór G-6-PD (ze względu na ryzyko wystąpienia niedokrwistości megaloblastycznej lub hemolitycznej). I trymestr ciąży.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, niedokrwistością, niedoborem witamin z grupy B i kwasu foliowego, chorobami płuc, cukrzycą. Pochodne nitrofuranu mają negatywny wpływ na czynność jąder - mogą powodować zmniejszenie ruchliwości plemników, zmniejszać wydzielanie nasienia oraz prowadzić do patologicznych zmian w morfologii plemników. Podczas długotrwałego stosowania preparatu należy kontrolować morfologię krwi (leukocytoza) oraz biochemiczne parametry czynności nerek i wątroby. Należy unikać spożywania alkoholu w trakcie leczenia. Preparat zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w I trymestrze ciąży. Z uwagi na ryzyko wywołania niedokrwistości hemolitycznej u płodu należy zachować szczególną ostrożność u kobiet w III trymestrze ciąży. Nie stosować w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Lek jest zazwyczaj bardzo dobrze tolerowany. Najczęściej występują: nudności, ból głowy, nadmiernie oddawanie gazów. Rzadziej (nie więcej niż u 1% pacjentów): sinica wskutek methemoglobinemii, zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, neuropatia obwodowa, także o ostrym lub nieodwracalnym przebiegu (do jej wystąpienia szczególnie predysponują: niewydolność nerek, niedokrwistość, cukrzyca, zaburzenia elektrolitowe, niedobór wit. B), ostre, podostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości na pochodne nitrofuranu, dotyczące układu oddechowego (gorączka, dreszcze, kaszel, ból w klatce piersiowej, wysięk do jamy opłucnowej), zaparcia, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wymioty, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, łysienie, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, gorączka, dreszcze, złe samopoczucie, zakażenia drobnoustrojami opornymi na pochodne nitrofuranu (najczęściej pałeczkami z grupy Pseudomonas lub grzybami z rodzaju Candida), świąd, pokrzywka, anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, polekowe zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica miąższu wątroby.

Interakcje

Probenecyd (w dużych dawkach) i sulfinpirazon zmniejszają wydzielanie kanalikowe pochodnych nitrofuranu, mogą powodować kumulację furaginy w organizmie, zwiększając jej toksyczność. Zmniejszają jednocześnie stężenie furaginy w moczu poniżej MIC, osłabiając jej skuteczność terapeutyczną. Jednoczesne podawanie leków alkalizujących, zawierających trójkrzemian magnezu zmniejsza wchłanianie furaginy. Antybiotyki aminoglikozydowe i tetracykliny nasilają działanie przeciwbakteryjne furaginy. Chloramfenikol i rystomycyna nasilają działanie hemotoksyczne furaginy. Atropina opóźnia wchłanianie pochodnych nitrofuranu, nie wpływając na ich biodostępność. Witaminy z grupy B zwiększają wchłanianie pochodnych nitrofuranu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Pierwszy dzień leczenia: 2 tabl. 4 razy na dobę; następne dni: 2 tabl. 3 razy na dobę.  Nawracające zakażenia układu moczowego u kobiet. W przypadku wystąpienia przynajmniej 3 epizodów zakażenia układu moczowego w ciągu ostatnich 12 miesięcy: 2 tabl. na noc przez okres 6-12 miesięcy. Dzieci 2-14 lat: 5-7 mg/kg mc. na dobę w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Należy zachować ostrożność podając lek małym dzieciom ze względu na ryzyko zadławienia. Jeżeli dziecko ma problemy z połykaniem tabletek, preparat można rozkruszyć i zawiesić w mleku. U dzieci poniżej 2 rż. dawkę leku powinien ustalić lekarz.
Preparat stosuje się przez 7-8 dni. Gdy zachodzi konieczność leczenie można powtórzyć po upływie 10-15 dni. Sposób podania. Preparat należy podawać podczas posiłków zawierających białko.

Uwagi

Podczas podawania pochodnych nitrofuranu stwierdzano fałszywie dodatnie wyniki oznaczeń stężenia glukozy w moczu z użyciem roztworów Benedict'a i Fehling'a. Testy wykonywane metodami enzymatycznymi były prawidłowe. Preparat może powodować zaburzenia układu nerwowego, tj. zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex