Nowy sklep

już ON-LINE

Penester

Działanie

Swoisty, kompetycyjny inhibitor wewnątrzkomórkowego enzymu, 5-α-reduktazy testosteronu typu II. Enzym ten przekształca testosteron do silniejszego androgenu - dihydrotestosteronu (DHT). Finasteryd nie wykazuje powinowactwa do receptorów androgennych. Rozrost gruczołu krokowego zależy od czynności DHT. Stosowanie finasterydu w dawce 5 mg na dobę przez 4 lata u pacjentów z BPH powodowało zmniejszenie stężenia DHT we krwi o ok. 70%, zmniejszenie objętości gruczołu krokowego o ok. 20%. Ponadto o 50% zmniejszyło się stężenie PSA w surowicy, co jest spowodowane zahamowaniem rozrostu nabłonka gruczołowego. Po podaniu doustnym maksymalne stężenie we krwi występuje po ok. 2 h, wchłanianie jest zakończone po 6-8 h. Biodostępność wynosi ok. 80%. Wiązanie z białkami osocza wynosi ok. 93%. Średni T0,5 u mężczyzn w wieku 18-60 lat wynosi 6 h, u mężczyzn powyżej 70 lat - 8 h. Ok. 39% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci metabolitów, ok. 57% - z kałem. Niewielkie ilości finasterydu wykryto w ejakulacie leczonych pacjentów.

Wskazania

Leczenie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) w celu: złagodzenia objawów; zmniejszenia ryzyka wystąpienia ostrego zatrzymania moczu; zmniejszenia ryzyka konieczności przeprowadzenia przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) i (lub) prostatektomii; zmniejszenia powiększonego gruczołu krokowego, usprawnienia przepływu moczu oraz zmniejszenia objawów związanych z rozrostem gruczołu krokowego. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do leczenia mężczyzn z powiększeniem gruczołu krokowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na finasteryd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Leku nie stosować u kobiet i dzieci. Ciąża.

Środki ostrożności

U pacjentów z dużą objętością zalegającego moczu i (lub) znacznie zmniejszonym przepływem moczu lek należy stosować ostrożnie z powodu możliwości wystąpienia zastoinowej niewydolności układu moczowego. Dotychczas nie wykazano klinicznych korzyści ze stosowania finasterydu u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego. Przed rozpoczęciem leczenia finasterydem, a następnie okresowo w trakcie leczenia, zalecane jest badanie per rectum oraz inne badania służące do wykrywania raka gruczołu krokowego. W diagnostyce raka gruczołu krokowego wykorzystywane jest również stężenie PSA w surowicy. U pacjentów z BPH finasteryd powoduje zmniejszenie stężenia PSA w surowicy o ok. 50%, nawet w obecności raka gruczołu krokowego. Z tego względu podczas oceny wyników stężenia PSA u pacjentów z BPH leczonych finasterydem należy wziąć pod uwagę możliwe zmniejszenie stężenia PSA w surowicy; nie wyklucza ono obecności raka gruczołu krokowego. U pacjentów leczonych finasterydem dłużej niż 6 mies., konieczne jest podwojenie wartości stężenia PSA w porównaniu do normalnych wartości stężeń u pacjentów nie stosujących finasterydu. Takie dostosowanie wyników pozwala zachować czułość i swoistość oznaczania stężenia PSA, jak również możliwość wykrycia raka gruczołu krokowego. Jakiekolwiek utrzymujące się zwiększenie stężenia PSA u pacjentów leczonych finasterydem wymaga uważnej oceny, w tym rozważenia celowości stosowania preparatu. W przypadku gdy w celu diagnostyki raka gruczołu krokowego wykorzystywana jest wartość wolnego PSA, nie ma konieczności dostosowania uzyskanych wyników. Brak danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z niewydolnością wątroby. Preparat zawiera laktozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Lek nie jest wskazany do stosowania u kobiet. Finasteryd jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym. Kobiety w ciąży lub w wieku rozrodczym nie mogą dotykać rozkruszonych lub połamanych tabletek ze względu na możliwość wchłaniania finasterydu i potencjalne ryzyko dla płodu męskiego. Tabletki preparatu są powlekane i w przypadku gdy nie są uszkodzone nie może dojść do kontaktu z substancją czynną. Nie wiadomo czy finasteryd jest wydzielany do mleka matki.

Działania niepożądane

Bardzo często: zmniejszone stężenie PSA - u większości pacjentów obserwowane jest gwałtowne obniżenie stężenia PSA w 1. mies. leczenia, następnie stężenie stabilizuje się na nowym poziomie, który stanowi około połowy wartości sprzed leczenia. Często: impotencja, zaburzenia ejakulacji (zmniejszona objętość ejakulatu), zmniejszone libido. Niezbyt często: wysypka, powiększenie i tkliwość gruczołów sutkowych. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (w tym świąd, pokrzywka, obrzęk warg i twarzy), ból jąder.

Interakcje

Nie stwierdzono dotychczas żadnych istotnych klinicznie interakcji finasterydu z innymi lekami. Nie wydaje się, aby finasteryd znacząco wpływał na układ enzymatyczny cytochromu P450. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z: propranololem, digiksyną, glibezydem, warfaryną, teofiliną i fenazonem. Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z: inhibitorami ACE, α-adrenolitykami, β-adrenolitykami, blokerami kanału wapniowego, azotanami, lekami moczopędnymi, antagonistami receptora H2, inhibitorami reduktazy HMG-CoA, NLPZ, chinolonami i benzodiazepinami.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka wynosi 1 tabl. (5 mg) raz na dobę, niezależnie od posiłków. Nasilenie niektórych objawów (nokturia, bolesne lub nagłe parcie na mocz) zwykle zmniejsza się na początku leczenia finasterydem, ale pełne działanie leku powodujące zmniejszenie objętości gruczołu krokowego i objętości moczu zalegającego w pęcherzu występuje po ok. 6 mies. stosowania. Nie ma potrzeby zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny zmniejszony do 9 ml/min) oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ma danych dotyczących ewentualnej konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Uwagi

Pharmindex