Wpływ chorób autoimmunologicznych na ciążę

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

W czasie ciąży dochodzi do ogromnych zmian immunologicznych w organizmie kobiety. Większość chorób autoimmunologicznych nie wpływa jednak na możliwość zajścia w ciążę. Także sama choroba rzadko ma niekorzystny wpływ na rozwój płodu.

Spis treści

Leczenie w czasie ciąży

Najczęściej zaleca się planowanie ciąży na okres dłuższej niż sześć miesięcy remisji choroby, gdzie stosowane są minimalne dawki leków i możliwe jest odstawienie medykamentów mogących zaszkodzić zarodkowi, a później płodowi (szczególnie ważne jest odstawienie metotreksatu oraz uzupełnienie niedoborów kwasu foliowego). Kobieta chora na którąś z chorób autoimmunologicznych powinna być pod stałą opieką zarówno ginekologa-położnika, jak i reumatologa. Ciąża, która jest stanem wyjątkowym dla organizmu kobiety, przyszłej matki, jest także czasem zmian w przypadku obecnej choroby autoimmunologicznej.

Zobacz też: Zespół antyfosfolipidowy

Większość chorób już w okresie pierwszego trymestru ulega remisji częściowej, a nierzadko nawet całkowitej (zaostrzenie lub nawet pierwszy rzut może pojawić się w przypadku tocznia rumieniowatego trzewnego). Radość jednak kończy się z momentem wejścia w połóg – wówczas bardzo często objawy nawracają, a nawet nasilają się w stosunku do stanu sprzed ciąży. Bardzo trudne jest leczenie chorób autoimmunologicznych w czasie ciąży oraz karmienia piersią, gdyż zdecydowana większość leków jest w tym stanie przeciwwskazana.

Czytaj także: Hashimoto - choroba modna czy groźna?

Do leków najbezpieczniejszych w ciąży zalicza się glikokortykosteroidy (należy pamiętać o niezwykle szczegółowym monitorowaniu ich działania) i sulfasalzynę. Zdarza się jednak, że czasem prowadzi się leczenie na zasadzie przewagi korzyści i wtedy włączane są leki potencjalnie niebezpieczne.

Choroby autoimmunologiczne: wizyta u lekarza

Internetowa Szkoła Rodzenia MedMe.pl

Toczeń rumieniowaty w ciąży

W przypadku występowania tocznia rumieniowatego trzewnego bardzo istotne jest oznaczenie wcześniej opisanych przeciwciał APLA, ma to związek oczywiście z możliwością rozwoju zespołu antyfosfolipidowego, którego jednym z symptomów są poronienia nawykowe oraz groźne w skutkach zakrzepice naczyń. U chorych na toczeń mogą się pojawić tzw. przeciwciała anty-Ro i anty-La, które przechodząc przez łożysko, mogą powodować wrodzoną postać tocznia u noworodka lub wrodzony blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, który może prowadzić do śmierci. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe fakty, kobieta chora na którąś z chorób autoimmunologicznych powinna planować urodzenie dziecka w porozumieniu z lekarzem opiekującym się nią na co dzień, a w czasie ciąży być pod stałą, ścisłą kontrolą zarówno lekarza leczącego chorobę autoimmunologiczną, ak i specjalisty-położnika.

Zobacz: Leczenie chorób autoimmunologicznych

Pytanie: Jak często sprawdzasz swój poziom cukru?

  Kontroluję go regularnie

  Sprawdzam, przy okazji innych badań/zabiegów

  Zdarzyło mi się raz może dwa

  Nigdy nie sprawdzałem/łam