Wpływ chorób autoimmunologicznych na ciążę

W czasie ciąży dochodzi do ogromnych zmian immunologicznych w organizmie kobiety. Większość chorób autoimmunologicznych nie wpływa jednak na możliwość zajścia w ciążę. Także sama choroba rzadko ma niekorzystny wpływ na rozwój płodu.

Leczenie w czasie ciąży

Najczęściej zaleca się planowanie ciąży na okres dłuższej niż sześć miesięcy remisji choroby, gdzie stosowane są minimalne dawki leków i możliwe jest odstawienie medykamentów mogących zaszkodzić zarodkowi, a później płodowi (szczególnie ważne jest odstawienie metotreksatu oraz uzupełnienie niedoborów kwasu foliowego). Kobieta chora na którąś z chorób autoimmunologicznych powinna być pod stałą opieką zarówno ginekologa-położnika, jak i reumatologa. Ciąża, która jest stanem wyjątkowym dla organizmu kobiety, przyszłej matki, jest także czasem zmian w przypadku obecnej choroby autoimmunologicznej.

Zobacz też: Zespół antyfosfolipidowy

Większość chorób już w okresie pierwszego trymestru ulega remisji częściowej, a nierzadko nawet całkowitej (zaostrzenie lub nawet pierwszy rzut może pojawić się w przypadku tocznia rumieniowatego trzewnego). Radość jednak kończy się z momentem wejścia w połóg – wówczas bardzo często objawy nawracają, a nawet nasilają się w stosunku do stanu sprzed ciąży. Bardzo trudne jest leczenie chorób autoimmunologicznych w czasie ciąży oraz karmienia piersią, gdyż zdecydowana większość leków jest w tym stanie przeciwwskazana.

Czytaj także: Hashimoto - choroba modna czy groźna?

Do leków najbezpieczniejszych w ciąży zalicza się glikokortykosteroidy (należy pamiętać o niezwykle szczegółowym monitorowaniu ich działania) i sulfasalzynę. Zdarza się jednak, że czasem prowadzi się leczenie na zasadzie przewagi korzyści i wtedy włączane są leki potencjalnie niebezpieczne.

Choroby autoimmunologiczne: wizyta u lekarza

Internetowa Szkoła Rodzenia MedMe.pl

Toczeń rumieniowaty w ciąży

W przypadku występowania tocznia rumieniowatego trzewnego bardzo istotne jest oznaczenie wcześniej opisanych przeciwciał APLA, ma to związek oczywiście z możliwością rozwoju zespołu antyfosfolipidowego, którego jednym z symptomów są poronienia nawykowe oraz groźne w skutkach zakrzepice naczyń. U chorych na toczeń mogą się pojawić tzw. przeciwciała anty-Ro i anty-La, które przechodząc przez łożysko, mogą powodować wrodzoną postać tocznia u noworodka lub wrodzony blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, który może prowadzić do śmierci. Biorąc pod uwagę wszystkie powyższe fakty, kobieta chora na którąś z chorób autoimmunologicznych powinna planować urodzenie dziecka w porozumieniu z lekarzem opiekującym się nią na co dzień, a w czasie ciąży być pod stałą, ścisłą kontrolą zarówno lekarza leczącego chorobę autoimmunologiczną, ak i specjalisty-położnika.

Zobacz: Leczenie chorób autoimmunologicznych

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

Pytanie: Czy według Ciebie bankowanie krwi pępowinowej to dobra inwestycja?

  Tak. Jej późniejsze wykorzystanie może uratować życie.

  Nie sądzę, ale na wszelki wypadek warto się zabezpieczyć.

  Nie. Uważam, że nie zostanie wykorzystana.

Patronem sondy jest Polski Bank Komórek Macierzystych

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA