Znajdź lek

Dopaminum hydrochloricum WZF

Spis treści

Działanie

Dopamina jest katecholaminą. Pobudza receptory adrenergiczne we współczulnym układzie nerwowym, przede wszystkim receptory β1-adrenergiczne, pośrednio powoduje również uwalnianie norepinefryny z miejsc magazynowania. Dopamina rozszerza naczynia krwionośne nerkowe i trzewne, wieńcowe i wewnątrzczaszkowe, co jest skutkiem działania na receptory dopaminergiczne. Działa w nieznacznym stopniu (lub wcale) na receptory β2-adrenergiczne.  W dawkach 0,5-2 µg/kg mc./min - głównie na receptory dopaminergiczne, powodując zwiększenie przepływu nerkowego, wydalania sodu i diurezy; w dawkach tzw. średnich (2-10 µg/kg mc./min) - przez stymulację receptorów β1-adrenergicznych co wywiera dodatnie działanie inotropowe; w zakresie dawek tzw. wysokich (powyżej 10 µg/kg mc./min) przeważa działanie na receptory α-adrenergiczne: zwężenie obwodowych naczyń krwionośnych i wzrost ciśnienia tętniczego. Nie przenika przez barierę krew-mózg. W organizmie (wątroba, nerki, osocze) szybko rozkładana przez MAO i metylotransferazę katecholową (COMT) do nieaktywnych metabolitów (kwas homowanilinowy, kwas 1,4-dihydroksyfenyloacetylowy). Ok. 80% dawki wydalane jest z moczem w ciągu 24 h; w małej ilości wydalana z moczem w postaci niezmienionej. Po zastosowaniu dopaminy w postaci wlewu dożylnego działanie występuje po około 2 minutach, stan stacjonarny osiągany jest po 5-10 min; po zaprzestaniu wlewu jest eliminowana z osocza z okresem półtrwania ok. 9 min.

Wskazania

Zaburzenia hemodynamiczne występujące we wstrząsie spowodowanym zawałem mięśnia sercowego, urazami, posocznicą, operacjami kardiologicznymi, zaostrzeniem przewlekłej zastoinowej niewydolności serca oraz we wstrząsie prowadzącym do niewydolności nerek.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą, guz chromochłonny nadnerczy (pheochromocytoma), ciężkie zaburzenia rytmu serca (migotanie komór, niewyrównane tachyarytmie).