Apteka
Rezerwacja i zakup
bez opłat, 0 zł
Mój koszyk
Zaloguj się aby dokonać zakupu
Nie masz jeszcze konta ?
Załóż konto i korzystaj z wielu korzyści:
Dostępne
Rezerwacja i zakup
bez opłat, 0 zł
Atimos jest lekiem do stosowania wziewnego, którego substancja czynna dociera bezpośrednio do płuc, gdzie działa.
Substancja czynna leku, fumaran formoterolu, należy do grupy leków rozszerzających oskrzela. Ułatwiają one oddychanie przez rozkurcz mięśni dróg oddechowych.
Regularne stosowanie leku Atimos razem ze steroidami (przyjmowanymi wziewnie lub doustnie), długotrwale pomaga zapobiegać trudnościom w oddychaniu.
Jest on stosowany w leczeniu objawów (świszczącego oddechu i duszności) umiarkowanej lub ciężkiej astmy oskrzelowej.
Atimos może być również stosowany w łagodzeniu objawów, takich jak kaszel, świszczący oddech i duszność u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), którzy wymagają długotrwałego leczenia lekami rozszerzającymi oskrzela.
O wielkości dawki i metodzie leczenia decyduje lekarz prowadzący.
Dawka leku Atimos zależy od rodzaju astmy i nasilenia jej objawów.
Lekarz dostosuje dawkę leku indywidualnie dla każdego pacjenta. Ważne jest, aby pacjent przyjmował Atimos regularnie w przepisanych dawkach.
Zalecana dawka w astmie:
Zazwyczaj stosowana dawka u dorosłych, w tym osób w podeszłym wieku, oraz u młodzieży w wieku od 12 lat, to:
1 dawka aerozolu rano i 1 dawka aerozolu wieczorem.
Oznacza to, że należy przyjąć w sumie 2 dawki aerozolu (24 mikrogramy) leku Atimos na dobę.
W ciężkiej astmie lekarz może zalecić 4 dawki aerozolu na dobę (48 mikrogramów): 2 dawki aerozolu rano i 2 dawki aerozolu wieczorem.
Maksymalna dawka dobowa to 4 dawki aerozolu (48 mikrogramów) leku Atimos i nie należy przyjmować większej dawki dobowej niż zalecana przez lekarza.
Zalecana dawka w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP):
Zazwyczaj stosowana dawka u dorosłych (w wieku od 18 lat), w tym osób w podeszłym wieku, to:
1 dawka aerozolu rano i 1 dawka aerozolu wieczorem.
Oznacza to, że w ciągu doby należy przyjąć w sumie 2 dawki aerozolu (24 mikrogramy) leku Atimos.
W przypadku ciężkiej POChP lekarz może zalecić 4 dawki aerozolu na dobę (48 mikrogramów), czyli 2 dawki aerozolu rano i 2 dawki aerozolu wieczorem.
Maksymalna dawka dobowa to 4 dawki aerozolu (48 mikrogramów) leku Atimos i nie należy przyjmować większej dawki dobowej niż zalecana przez lekarza.
Nie należy stosować więcej niż 2 dawki aerozolu w tym samym czasie.
Lek ten nie jest przeznaczony do stosowania u pacjentów z POChP w wieku poniżej 18 lat.
Zalecana dawka w astmie:
Zazwyczaj stosowana dawka u młodzieży w wieku od 12 lat, to:
1 dawka aerozolu rano i 1 dawka aerozolu wieczorem.
Oznacza to, że należy przyjąć w sumie 2 dawki aerozolu (24 mikrogramy) leku Atimos na dobę.
W ciężkiej astmie lekarz może zalecić 4 dawki aerozolu na dobę (48 mikrogramów): 2 dawki aerozolu rano i 2 dawki aerozolu wieczorem.
Maksymalna dawka dobowa to 4 dawki aerozolu (48 mikrogramów) leku Atimos i nie należy przyjmować większej dawki dobowej niż zalecana przez lekarza.
Ten lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci z astmą w wieku poniżej 12 lat.
Atimos jest lekiem do stosowania wziewnego
Instrukcja stosowania
Ważne jest, aby pacjent wiedział, jak prawidłowo posługiwać się inhalatorem. Lekarz, pielęgniarka lub farmaceuta powinni pokazać pacjentowi, jak prawidłowo posługiwać się inhalatorem. Należy dokładnie przestrzegać instrukcji, by wiedzieć jak, kiedy i ile dawek leku należy przyjąć. Instrukcje dotyczące stosowania inhalatora znajdują się w dalszej części ulotki dla pacjenta. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub problemów z użyciem inhalatora, należy zwrócić się o pomoc do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty.
Test prawidłowego działania inhalatora. Przed pierwszym użyciem inhalatora, lub jeśli inhalator nie był używany przez 3 dni lub dłużej, należy wykonać jedno rozpylenie w powietrze w celu upewnienia się, czy inhalator działa prawidłowo.
W czasie używania inhalatora, należy stać lub siedzieć w pozycji wyprostowanej.
WAŻNE: Czynności należy wykonać bez pośpiechu.
Ważne jest, by przed zastosowaniem inhalatora wykonywać możliwie powolne wdechy.
Jeśli pojawi się „mgiełka” nad górnym otworem ustnika lub z boku jamy ustnej, oznacza to, że lek Atimos nie został prawidłowo przyjęty i nie dotrze do płuc. Należy przyjąć kolejną dawkę leku postępując dokładnie zgodnie z instrukcją, zaczynając od punktu 2.
Osobom, które mają słaby chwyt, będzie łatwiej trzymać inhalator w obu dłoniach. Należy wtedy oba palce wskazujące umieścić na denku pojemnika z lekiem, a kciuki poniżej ustnika.
W razie jakichkolwiek trudności z użyciem inhalatora należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym, pielęgniarką lub farmaceutą.
Czyszczenie inhalatora
W celu zapewnienia prawidłowego działania inhalatora, ważne jest, by czyścić go co najmniej jeden lub dwa razy w tygodniu. W tym celu należy:
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Jak długo przyjmować lek Atimos?
O długości stosowania leku Atimos decyduje lekarz.
Przekroczenie dawki:
Może wystąpić przyspieszone bicie serca i osłabienie. Może również wystąpić ból głowy, drżenie, nudności i wymioty lub senność. Należy jak najszybciej zwrócić się po poradę do lekarza.
Pominięcie dawki:
W przypadku pominięcia zastosowania dawki leku Atimos, należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę. Gdy zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej dawki, ale przyjąć tylko jedną dawkę o zwykłej, planowanej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej.
Nie należy stosować leku Atimos w następujących przypadkach:
Podobnie jak inne leki, Atimos może wywoływać działania niepożądane, które nie występują u wszystkich pacjentów.
Jeśli trudności w oddychaniu lub świszczący oddech nasilą się po inhalacji leku, należy zaprzestać stosowania leku Atimos i niezwłocznie powiadomić o tym lekarza prowadzącego. Objawy te są spowodowane zwężeniem dróg oddechowych, ale występują one rzadko.
Częste (występujące u 1 na 10 osób):
Niezbyt częste (występujące rzadziej niż u 1 na 100 osób):
Rzadkie (występujące rzadziej niż u 1 na 1 000 osób):
Bardzo rzadkie (występujące u mniej niż 1 na 10 000 osób):
Nasilenie niektórych z działań niepożądanych, takich jak: drżenie, nudności, nieprawidłowy smak lub zaburzenia smaku, podrażnienie gardła, nadmierne pocenie się, niepokój, zwłaszcza ruchowy, ból głowy, zawroty głowy i skurcze mięśni, może zmniejszać się w ciągu jednego do dwóch tygodni nieprzerwanego leczenia astmy.
Ulotka nie zawiera wskazówek dotyczących przyjmowania leku Atimos w połączeniu z jedzeniem i napojami.
Brak informacji o jednoczesnym stosowaniu leku Atimos z alkoholem.
Jest mało prawdopodobne, by Atimos miał jakikolwiek wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lek Atimos może być stosowany w ciąży wyłącznie wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne.
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które wydawane są bez recepty.
Niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Atimos. Należą do nich leki:
Jednoczesne stosowanie leków antycholinergicznych (takich jak tiotropium lub bromek ipratropium) z lekiem Atimos może pomóc w rozszerzeniu dróg oddechowych w jeszcze większym stopniu.
Lekarz może przepisać również kortykosteroidy wziewne, które są stosowane w zaburzeniach oddychania. Wówczas bardzo ważne jest ich regularnie stosowanie. Po rozpoczęciu stosowania leku Atimos, nie należy przerywać zalecanego leczenia steroidami, ani zmieniać ich dawkowania.
Substancją czynną leku Atimos jest formoterolu fumaran dwuwodny.
Jedna dawka odmierzona zawiera 12 mikrogramów formoterolu fumaranu dwuwodnego, co odpowiada dawce dostarczonej zawierającej 10,1 mikrogramów.
Pozostałe składniki to: kwas solny, etanol i norfluran (HFC 134a).
Przed rozpoczęciem stosowania Atimos należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Należy zawsze poinformować lekarza, jeśli u pacjenta: