Działanie i właściwości

Ten lek nazywa się Cyclaid. Zawiera on substancję czynną cyklosporynę. Ten lek należy do grupy leków zwanych środkami immunosupresyjnymi. Leki te są stosowane w celu zmniejszenia reakcji immunologicznej organizmu.

Wskazanie do stosowania leku Cyclaid

W jakim celu stosuje się lek Cyclaid i jak działa lek Cyclaid

U pacjentów po przeszczepieniu narządu, szpiku kostnego i komórek macierzystych działanie leku Cyclaid polega na kontrolowaniu układu immunologicznego. Cyclaid zapobiega odrzucaniu przeszczepionego narządu blokując rozwój pewnych komórek, które w normalnych warunkach zaatakowałyby przeszczepioną tkankę.
U pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, w których układ immunologiczny atakuje komórki własnego organizmu, Cyclaid zatrzymuje tę reakcję immunologiczną. Do chorób tych należą choroby oczu zagrażające utratą wzroku (endogenne zapalenie błony naczyniowej oka, w tym zapalenie błony naczyniowej oka w chorobie Behçeta), ciężkie przypadki pewnych chorób skóry (atopowego zapalenia skóry lub wyprysku i łuszczycy), ciężkie reumatoidalne zapalenie stawów i choroba nerek zwana zespołem nerczycowym.

Dawkowanie. Ile i jak często przyjmować lek Cyclaid?

O wielkości dawki i metodzie leczenia decyduje lekarz prowadzący.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza. Nie należy przyjmować większej dawki leku niż zalecana. Lekarz dostosuje dawkę tego leku do stanu zdrowia pacjenta. Zbyt duża ilość leku może wpłynąć na czynność nerek.

Pacjent będzie zgłaszał się na regularne badania krwi i wizyty w szpitalu, zwłaszcza po transplantacji. Pacjent będzie mógł porozmawiać z lekarzem na temat leczenia oraz wszystkich problemów z niego wynikających. Lekarz dostosuje dawkę leku Cyclaid dla pacjenta. Dawka zależy od masy ciała pacjenta oraz powodu, dla którego lek jest stosowany. Lekarz prowadzący poinformuje też pacjenta jak często ma przyjmować lek.

Dorośli

Przeszczepienie narządu, szpiku kostnego lub komórek macierzystych

Całkowita dawka dobowa wynosi zwykle od 2 mg do 15 mg na kilogram masy ciała. Dzielona jest na dwie dawki. Większe dawki są zazwyczaj stosowane przed i tuż po transplantacji. Mniejsze dawki stosuje się po uzyskaniu stabilizacji czynności przeszczepionego narządu lub szpiku. Lekarz dostosuje dawkę leku tak, by była ona optymalna dla danego pacjenta. W tym celu może być konieczne wykonanie badań krwi.

Endogenne zapalenie błony naczyniowej oka

Całkowita dawka dobowa wynosi zazwyczaj od 5 mg do 7 mg na kilogram masy ciała. Dzielona jest na dwie dawki.

Zespół nerczycowy

Całkowita dawka dobowa zazwyczaj wynosi 5 mg na kilogram masy ciała. Dzielona jest na dwie dawki. U pacjentów z chorobami nerek pierwsza dawka podawana każdego dnia nie powinna być większa niż 2,5 mg na kilogram masy ciała.

Ciężkie reumatoidalne zapalenie stawów

Całkowita dawka dobowa wynosi zwykle od 3 mg do 5 mg na kilogram masy ciała. Dzielona jest na dwie dawki.

Łuszczyca i atopowe zapalenie skóry

Całkowita dawka dobowa wynosi od 2,5 mg do 5 mg na kilogram masy ciała. Dzielona jest na dwie dawki.

Dzieci

Zespół nerczycowy

Całkowita dawka dobowa zwykle wynosi 6 mg na kilogram masy ciała. Dzielona jest na dwie dawki. U pacjentów z chorobami nerek pierwsza dawka podawana każdego dnia nie powinna być większa niż 2,5 mg na kilogram masy ciała. Należy dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza i nigdy samodzielnie nie zmieniać dawki leku, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze.

Sposób podania i czas trwania leczenia

Lek Cyclaid należy przyjmować codziennie o tej samej porze. Jest to bardzo ważne u pacjentów po transplantacji. Dawkę dobową należy zawsze przyjmować w dwóch dawkach podzielonych. Wyjąć kapsułki z blistra. Kapsułki połykać w całości, popijając wodą.

Po zmianie leczenia z jednej doustnej postaci cyklosporyny na inną: Lekarz będzie przez krótki czas ściśle monitorował stan pacjenta. U pacjenta mogą wystąpić pewne działania niepożądane. Jeśli tak się stanie, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Może być konieczna zmiana dawki leku. Nigdy nie należy samodzielnie zmieniać dawki, jeśli nie zaleci tego lekarz.

Jak długo przyjmować lek Cyclaid?

Lekarz poinformuje pacjenta jak długo stosować lek Cyclaid. Zależy to od tego, czy pacjent przyjmuje lek po otrzymaniu przeszczepu czy w leczeniu ciężkich chorób skóry, reumatoidalnego zapalenia stawów, zapalenia błony naczyniowej oka lub zespołu nerczycowego. W przypadku ciężkiej wysypki leczenie zazwyczaj trwa 8 tygodni. Należy kontynuować przyjmowanie leku Cyclaid tak długo, jak to zalecił lekarz. W razie pytań o to jak długo stosować lek Cyclaid należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą.

Zażycie zbyt dużej dawki leku lub jej pominięcie

Jeśli przypadkowo została przyjęta zbyt duża ilość leku niż zalecona przez lekarza, należy natychmiast powiadomić lekarza prowadzącego lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Pacjent może wymagać pomocy medycznej.

Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Jeśli jest to już prawie pora przyjęcia kolejnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę leku. Następnie należy przyjmować lek tak, jak poprzednio. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przeciwwskazania. Kto nie powinien przyjmować leku?

Nie należy stosować leku Cyclaid i należy powiedzieć lekarzowi, jeśli taka sytuacja odnosi się do pacjenta. W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem przed zastosowaniem leku Cyclaid.

Kiedy nie stosować leku Cyclaid:

jeśli pacjent ma uczulenie na cyklosporynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
z lekami zawierającymi Hypericum perforatum (ziele dziurawca),
z lekami zawierającymi eteksylan dabigatranu (stosowanego w celu uniknięcia zakrzepów po zabiegach) lub bozentanu i aliskirenu (stosowanego do zmniejszenia ciśnienia krwi).

Ponadto, pacjenci przyjmujący lek Cyclaid z powodu innych wskazań niż po transplantacji (zapalenia błony naczyniowej pośredniego lub tylnego odcinka oka i zapalenia błony naczyniowej oka w chorobie Behçeta, atopowego zapalenia skóry, ciężkiego reumatoidalnego zapalenia stawów lub zespołu nerczycowego), nie powinni przyjmować leku Cyclaid, jeśli:

u pacjenta występują choroby nerek (z wyjątkiem zespołu nerczycowego);
u pacjenta występuje zakażenie niedające się opanować za pomocą leków;
u pacjenta występuje jakikolwiek nowotwór złośliwy;
u pacjenta występuje wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie) nieleczone lub niepoddające się leczeniu. Jeśli wysokie ciśnienie krwi wystąpi podczas leczenia i nie będzie możliwe opanowanie go za pomocą leków, lekarz powinien przerwać stosowanie leku Cyclaid.

Nie należy stosować leku Cyclaid, jeśli którakolwiek z tych sytuacji odnosi się do pacjenta. W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Cyclaid.

Działania niepożądane i skutki uboczne

Podobnie jak inne leki, Cyclaid może wywoływać działania niepożądane, które nie występują u wszystkich pacjentów.

Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent zauważy u siebie którekolwiek z następujących ciężkich działań niepożądanych:

Podobnie jak inne leki wpływające na układ immunologiczny, cyklosporyna może zmieniać zdolność organizmu do zwalczania zakażeń oraz może powodować powstawanie guzów lub innych nowotworów złośliwych, zwłaszcza skóry. Objawami zakażenia może być gorączka lub ból gardła.
Zmiany widzenia, utrata koordynacji, niezborność ruchowa, utrata pamięci, trudności w mówieniu lub rozumieniu tego, co mówią inni oraz osłabienie mięśni. Mogą to być objawy zakażenia mózgu zwanego postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią.
Zaburzenia mózgu z takimi objawami jak napady padaczkowe, splątanie, dezorientacja, zmniejszona reaktywność, zmiany osobowości, pobudzenie, bezsenność, zmiany widzenia, ślepota, śpiączka, porażenie części lub całego ciała, sztywność karku, utrata koordynacji z (lub bez) zaburzeniami mowy lub ruchów gałek ocznych.
Obrzęk tylnej części oka. Może wynikać z niewyraźnego widzenia. Może również wpływać na widzenie z powodu zwiększenia ciśnienia w głowie (nadciśnienie śródczaszkowe niemające podłoża nowotworowego).
Zaburzenia i uszkodzenie wątroby z zażółceniem skóry i oczu, nudnościami, utratą apetytu i ciemnym zabarwieniem moczu lub bez tych objawów.
Zaburzenia nerek, które mogą znacznie zmniejszyć ilość produkowanego moczu.
Mała liczba krwinek czerwonych lub płytek krwi. Objawy to: bladość skóry, uczucie zmęczenia, duszność, ciemne zabarwienie moczu (objaw rozpadu krwinek czerwonych), powstawanie siniaków lub krwawienia bez konkretnej przyczyny, uczucie splątania, uczucie dezorientacji, zmniejszona czujność i zaburzenia nerek.

Inne działania niepożądane to:

Działania niepożądane występujące bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 pacjenta na 10.

Zaburzenia czynności nerek.
Wysokie ciśnienie krwi.
Ból głowy.
Niekontrolowane drżenie ciała.
Nadmierny wzrost włosów na skórze ciała i twarzy.
Duże stężenie lipidów we krwi.