FLUORMEX, (33,19 mg + 22,1 mg)/g, żel, 50 g

Działanie i właściwości

Może być stosowany przez dzieci w wieku powyżej 5 lat i przez dorosłych.

Substancją czynną leku jest fluor w postaci aminofluorków i fluorku sodu.

1 g żelu zawiera 33,19 mg aminofluorków (Aminofluoridum) + 22,1 mg sodu fluorku (Natrii fluoridum).

1g żelu zawiera 12,5 mg czynnego fluoru (12 500 ppm).

Pozostałe składniki to: glicerol, propylu parahydroksybenzoesan, metylu parahydroksybenzoesan, hydroksyetyloceluloza, glikol polioksyetylenopolioksypropylenowy, woda oczyszczona, substancja poprawiająca smak i zapach (aromat miętowy).

Wskazanie do stosowania leku FLUORMEX

Żel Fluormex stosuje się do kontaktowej fluoryzacji zębów:

• w profilaktyce próchnicy;
• w przypadkach niedorozwoju twardych tkanek zębów;
• przy nadwrażliwości szyjek zębowych;
• w odwapnieniach szkliwa;
• na wrażliwe powierzchnie zębów startych klamrami, szynami, protezami częściowymi oraz aparatami ortodontycznymi;
• po korekcie zgryzu urazowego itp.

Może być stosowany przez dzieci w wieku powyżej 5 lat i przez dorosłych.

Dawkowanie. Ile i jak często przyjmować lek FLUORMEX?

O wielkości dawki i metodzie leczenia decyduje lekarz prowadzący.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dorośli

W ciągu roku należy stosować jedną serię zabiegów. Przez serię zabiegów rozumie się stosowanie 
żelu co dwa tygodnie, w sumie 5 do 10 razy, tzn. 1 szczotkowanie co 2 tygodnie przez 10 do 20 
tygodni. 

Dzieci

Dzieci w wieku poniżej 9 lat muszą być nadzorowane przez dorosłych w trakcie stosowania produktu i nie mogą połykać żelu podczas szczotkowania.

Sposób podania i czas trwania leczenia

Szczotkowanie - czyszczenie zębów przed zabiegiem jest bardzo korzystne, ale nie jest konieczne, ponieważ żel Fluormex jest wysoce adhezyjny. Około 1 cm wyciśniętego żelu nanosi się na szczoteczkę do zębów i szczotkuje zęby przez 3 minuty. Dzieci w wieku poniżej 9 lat muszą być nadzorowane przez dorosłych w trakcie stosowania żelu, aby nie połykały go podczas szczotkowania; powinny lekko przepłukać jamę ustną po zabiegu.

Wcieranie – około 1cm wyciśniętego żelu wciera się we wszystkie powierzchnie zębów przy pomocy wacika (w gabinecie stomatologicznym). U dzieci w wieku poniżej 9 lat z zaawansowaną próchnicą zaleca się pozostawić niewielkie ilości żelu w bruzdach na powierzchniach zgryzowych zębów. Przed rozpoczęciem fluorkowania szkliwa zębów konieczne jest dokładne usunięcie kamienia nazębnego. Po zakończeniu zabiegu szczotkowania lub wcierania należy wypluć ślinę. Nie płukać jamy ustnej (z wyjątkiem dzieci w wieku poniżej 9 lat, u których wskazane jest lekkie przepłukanie jamy ustnej). Nie jeść przynajmniej pół godziny po zabiegu. Żel Fluormex można także wykorzystać do stosowania profilaktyczno-leczniczego u dzieci w grupach podwyższonego lub wysokiego ryzyka próchnicy, w tym profesjonalnie u dzieci specjalnej troski. Bardzo dobrą metodą jest użycie do tego celu indywidualnych aplikatorów (łyżek wyciskowych) wyścielonych gąbkami, na które nakłada się około 1 cm wyciśniętego żelu. Czas trwania zabiegu 4 do 5 minut, z zastosowaniem ślinociągu.

Jak długo przyjmować lek FLUORMEX?

O długości stosowania leku FLUORMEX decyduje lekarz.

Zażycie zbyt dużej dawki leku lub jej pominięcie

Nie są znane objawy przedawkowania leku w przypadku stosowania zgodnie ze wskazaniami i zalecanym sposobem stosowania. Dopuszczalna dobowa dawka fluoru wynosi 3 do 4 mg/dobę (woda pitna, napoje, produkty żywnościowe). W sytuacji przypadkowego jednorazowego połknięcia znacznych ilości produktu fluorkowego, szczególnie o wysokiej zawartości fluorków, może dojść do ostrego zatrucia. Objawami ostrego zatrucia mogą być: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, ślinotok, łzawienie, osłabienie, bóle głowy, sinica, duszność, tężyczka, skurcze mięśniowe w kończynach - hipokalcemia, spadek ciśnienia i arytmia, migotanie komór - hiperkaliemia, tętno przyspieszone lub niewyczuwalne, kwasica oddechowa i metaboliczna, porażenie oddychania i zatrzymanie akcji serca. Dawka letalna (zagrażająca życiu) dla dorosłego człowieka wynosi od 32 do 64 mg fluoru/kg masy ciała, dla dzieci 15 mg/kg masy ciała. W razie połknięcia leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przerwanie stosowania żelu Fluormex

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przeciwwskazania. Kto nie powinien przyjmować leku?

Nie należy stosować żelu Fluormex:

• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
• u dzieci w wieku do 5 lat;
• jednocześnie z innymi preparatami o wysokim stężeniu fluorków;
• w rejonach, w których zawartość fluoru w wodzie pitnej przekracza 0,7 mg/l;
• u osób bez próchnicy lub o małym ryzyku próchnicy;
• częściej niż raz na dwa tygodnie i nie więcej niż 10 razy w roku;
• w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane i skutki uboczne

Podobnie jak inne leki, FLUORMEX może wywoływać działania niepożądane, które nie występują u wszystkich pacjentów.

Działania niepożądane mogą wystąpić w przypadku przedawkowania produktu.

W sytuacji przypadkowego jednorazowego połknięcia znacznych ilości produktu fluorkowego, szczególnie o wysokiej zawartości fluorków, może dojść do ostrego zatrucia.

Objawami ostrego zatrucia mogą być: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, ślinotok, łzawienie, osłabienie, bóle głowy, sinica, duszność, tężyczka, skurcze mięśniowe w kończynach – hipokalcemia, spadek ciśnienia i arytmia, migotanie komór - hiperkaliemia, tętno przyspieszone lub niewyczuwalne, kwasica oddechowa i metaboliczna, porażenie oddychania i zatrzymanie akcji serca.

W razie połknięcia leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie leku FLUORMEX z jedzeniem i piciem

Nie jeść przynajmniej pół godziny po zabiegu.

Lek FLUORMEX a alkohol

Brak informacji o jednoczesnym stosowaniu leku FLUORMEX z alkoholem.

Lek FLUORMEX a prowadzenie pojazdów

Żel Fluormex nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ciąża i karmienie piersią

Żelu Fluormex nie należy stosować w okresie ciąży.

Nie należy stosować leku w okresie karmienia piersią, gdyż nie określono bezpieczeństwa stosowania.

Żelu Fluormex nie należy stosować w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Stosowanie z innymi lekami

Nie stosować jednocześnie innego stężonego preparatu fluorkowego.

Pasty do zębów (zawartość fluoru do 1500 ppm) oraz płukanki (zawartość fluoru do 250 ppm) do codziennego stosowania mogą być używane razem z żelem Fluormex zgodnie z zaleceniem lub pod nadzorem lekarza.

Co zawiera lek? Skład

Substancją czynną leku jest fluor w postaci aminofluorków i fluorku sodu. 1 g żelu zawiera 33,19 mg aminofluorków (Aminofluoridum) + 22,1 mg sodu fluorku (Natrii fluoridum). 1g żelu zawiera 12,5 mg czynnego fluoru (12 500 ppm).

Pozostałe składniki to: glicerol, propylu parahydroksybenzoesan, metylu parahydroksybenzoesan, hydroksyetyloceluloza, glikol polioksyetylenopolioksypropylenowy, woda oczyszczona, substancja poprawiająca smak i zapach (aromat miętowy).

Ważne informacje i ostrzeżenia przed użyciem

Zachować szczególną ostrożność u dzieci w wieku poniżej 9 lat.

Dzieci w wieku poniżej 9 lat muszą być nadzorowane przez dorosłych w trakcie stosowania produktu i nie mogą połykać żelu podczas szczotkowania, powinny lekko przepłukać jamę ustną po zabiegu. Połykanie przez dłuższy czas pewnych ilości substancji zawierających związki fluoru, nawet o niskich stężeniach, może spowodować objawy przewlekłego zatrucia w postaci szkliwa plamkowego (fluoroza zębów).

Jak przechowywać lek FLUORMEX?

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Stawiać na zakrętce w zamkniętej tubie.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Należy zwracać uwagę na datę ważności leku.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na tubie. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.