Hydroxyzinum PPH, 10 mg, tabl.powl., 30szt

Działanie i właściwości

Lek Hydroxyzinum PPH jest lekiem o działaniu przeciwhistaminowym, uspokajającym i przeciwlękowym.

Lek Hydroxyzinum PPH wskazany jest w:

• Lek jest wskazany w objawowym leczeniu lęku u dorosłych.
• Lek jest wskazany w objawowym leczeniu świądu.
• Lek jest wskazany w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi.

Wskazanie do stosowania leku Hydroxyzinum PPH

Lek Hydroxyzinum PPH jest lekiem o działaniu przeciwhistaminowym, uspokajającym i przeciwlękowym.

Lek Hydroxyzinum PPH wskazany jest w:

• Objawowym leczeniu lęku u dorosłych.
• Objawowym leczeniu świądu.
• Premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi.

Dawkowanie. Ile i jak często przyjmować lek Hydroxyzinum PPH?

O wielkości dawki i metodzie leczenia decyduje lekarz prowadzący.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Hydroxyzinum PPH należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce. Czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy.

Dla dzieci w wieku poniżej 6 lat i starszych, które nie umieją połykać tabletek należy sprawdzić dostępność hydroksyzyny w postaci syropu – postaci odpowiedniej dla tej grupy wiekowej.

U dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg. Poniżej przedstawiono zazwyczaj stosowane dawki leku Hydroxyzinum PPH.

Dostosowanie dawkowania

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, w zalecanym zakresie dawek, w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie.

Osoby w podeszłym wieku

Stosowanie hydroksyzyny u osób w podeszłym wieku nie jest zalecane. W przypadku podjęcia decyzji o leczeniu, zaleca się rozpoczęcie leczenia od połowy zalecanej dawki.

U osób w podeszłym wieku maksymalna dawka dobowa wynosi 50 mg.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się zmniejszenie dawki dobowej o 33%.

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek ze względu na zmniejszone wydalanie metabolitu leku, cetyryzyny, należy zmniejszyć stosowane dawki.

Dorośli

W objawowym leczeniu lęku

50 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych.

W ciężkich przypadkach można stosować doustnie dawki do 100 mg na dobę.

W objawowym leczeniu świądu

Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg przed snem, kontynuować terapię, zwiększając w razie konieczności dawkę, podając po 25 mg 3 do 4 razy na dobę.

W premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi

Po 50 mg w dwóch podaniach lub 100 mg w pojedynczej dawce doustnie.

Dzieci

Stosowanie u dzieci (od 12 miesięcy) i młodzieży

U dzieci o masie ciała do 40 kg maksymalna dawka dobowa wynosi 2 mg/kg mc. na dobę.

U dzieci o masie ciała powyżej 40 kg maksymalna dawka dobowa wynosi 100 mg.

W objawowym leczeniu świądu

• od 12 miesięcy: 1 mg/kg mc. na dobę do 2 mg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych.

W premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi

0,6 mg/kg mc. doustnie w pojedynczej dawce.

Skumulowana dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 mg/kg mc. na dobę.

Sposób podania i czas trwania leczenia

Lek stosuje się doustnie.

Jak długo przyjmować lek Hydroxyzinum PPH?

Czas leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy.

Zażycie zbyt dużej dawki leku lub jej pominięcie

Jeśli pacjent przyjął lub zastosował zbyt dużą dawkę leku Hydroxyzinum PPH, należy natychmiast skontaktować się z pogotowiem ratunkowym, szczególnie jeśli dotyczy to dziecka. W razie przedawkowania można zastosować leczenie objawowe. Należy monitorować EKG ze względu na możliwości wystąpienia zaburzeń rytmu serca [w tym bradykardii (bardzo wolne bicie serca)], takich jak wydłużenie odstępu QT czy torsade de pointes.

Objawy przedawkowania leku Hydroxyzinum PPH to: nudności, wymioty, tachykardia (przyspieszenie czynności serca), gorączka, senność, zaburzenia odruchu źrenicznego, drżenie, splątanie lub omamy, a następnie może wystąpić obniżony poziom świadomości, depresja oddechowa, drgawki, niedociśnienie tętnicze lub zaburzenia rytmu serca oraz pogłębiająca się śpiączka i zapaść krążeniowo-oddechowa.

Nie istnieje swoista odtrutka.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przeciwwskazania. Kto nie powinien przyjmować leku?

Kiedy nie stosować leku Hydroxyzinum PPH:

• Jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• Jeśli pacjent ma uczulenie na cetyryzynę, inne pochodne piperazyny, aminofilinę lub etylenodiaminę.
• Jeśli pacjent ma porfirię (choroba polegająca na nieprawidłowym wytwarzania hemu – składnika hemoglobiny).
• Jeśli EKG (elektrokardiogram) pacjenta wskazuje zaburzenia rytmu serca nazywane „wydłużeniem odstępu QT”.
• Jeśli u pacjenta występuje lub występowała choroba układu krążenia, lub jeśli częstość akcji serca jest bardzo mała.
• Jeśli pacjent ma niski poziom elektrolitów (np. niski poziom potasu lub magnezu).
• Jeśli pacjent przyjmuje niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub leki, które mogą wpływać na rytm serca.
• Jeśli ktoś z rodziny pacjenta zmarł nagle z powodu choroby serca.
• W okresie ciąży i podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane i skutki uboczne

Podobnie jak inne leki, Hydroxyzinum PPH może wywoływać działania niepożądane, które nie występują u wszystkich pacjentów.

Należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia rytmu serca, takie jak szybkie bicie serca (palpitacje), problemy z oddychaniem, utrata przytomności.

Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Senność.

Często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):

• Suchość w jamie ustnej.
• Zmęczenie.
• Ból głowy.
• Sedacja (uspokojenie).

Niezbyt często (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób):

• Nudności.
• Złe samopoczucie.
• Gorączka.
• Zawroty głowy.
• Bezsenność.
• Drżenie.
• Pobudzenie.
• Splątanie.

Rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 osób):

• Tachykardia (przyspieszenie czynności serca).
• Zaburzenia akomodacji.
• Niewyraźne widzenie.
• Zaparcia.
• Wymioty.
• Reakcje nadwrażliwości.
• Nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby.
• Drgawki.
• Dyskineza (niezależne od woli, nieskoordynowane ruchy kończyn i innych części ciała).
• Dezorientacja.
• Omamy.
• Zatrzymanie moczu.
• Świąd.
• Wysypka rumieniowa.
• Wysypka grudkowo-plamkowa.
• Pokrzywka.
• Zapalenie skóry.
• Niedociśnienie tętnicze krwi.

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 osób):

• Wstrząs anafilaktyczny (spowodowany ciężką, ogólnoustrojową reakcją alergiczną, jego objawy to: duszność, obrzęk krtani i gardła, świąd skóry i jej zaczerwienienie, ból głowy, uczucie „ucisku”, zawroty głowy, znaczne osłabienie, aż do utraty przytomności włącznie; w ciężkich przypadkach może zagrażać życiu).
• Skurcz oskrzeli.
• Obrzęk naczynioruchowy (wykwity na skórze w postaci nieregularnych plam, bąbli i obrzęków).
• Wzmożona potliwość.
• Utrwalona wysypka polekowa.
• Ostra uogólniona osutka krostkowa (wysypka krostkowa na zaczerwienionej skórze, której może towarzyszyć obrzęk i objawy ogólne, np. gorączka).
• Rumień wielopostaciowy (wysypka na skórze, która może powodować powstawanie pęcherzy i wyglądać jak małe tarcze strzelnicze – ciemny punkt otoczony jaśniejszym obszarem i ciemnym kręgiem dookoła).
• Zespół Stevensa-Johnsona (rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Wydłużenie odcinka QT w elektrokardiogramie.
• Zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes.
• Zapalenie wątroby.
• Utrata przytomności (omdlenie).
• Zmiany pęcherzowe [np.: martwica toksyczno-rozpływna naskórka (rozległa wysypka z pęcherzami i złuszczającą się skórą, występująca głównie w okolicy ust, oczu, nosa i narządów płciowych), pemfigoid (autoimmunologiczna choroba skóry charakteryzująca się dobrze napiętymi pęcherzami, usadowionymi w obrębie wykwitów rumieniowo-obrzękowych i w skórze pozornie niezmienionej)].
• Zwiększenie masy ciała.

Dodatkowo zaobserwowano następujące działania niepożądane związane z cetyryzyną, głównym metabolitem hydroksyzyny, które mogą wystąpić również po podaniu hydroksyzyny:

• Zmniejszenie liczby płytek krwi.
• Agresywność.
• Depresja.
• Tiki.
• Ruchy mimowolne.
• Mrowienie.
• Napady przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych.
• Biegunka.
• Trudności w oddawaniu moczu.
• Mimowolne oddawanie moczu.
• Astenia (zmęczenie, osłabienie).
• Obrzęk.
• Zwiększenie masy ciała.

Stosowanie leku Hydroxyzinum PPH z jedzeniem i piciem

Ulotka nie zawiera wskazówek dotyczących przyjmowania leku Hydroxyzinum PPH w połączeniu z jedzeniem i napojami.

Lek Hydroxyzinum PPH a alkohol

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Hydroxyzinum PPH i alkoholu.

Lek Hydroxyzinum PPH a prowadzenie pojazdów

Podczas stosowania leku Hydroxyzinum PPH nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani posługiwać się narzędziami, ponieważ lek ten może zaburzać zdolność reagowania i koncentrację.

Ciąża i karmienie piersią

Leku Hydroxyzinum PPH nie wolno stosować w czasie ciąży ani podczas karmienia piersią.
Karmienie piersią należy przerwać, jeżeli konieczne jest zastosowanie leku Hydroxyzinum PPH.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować odpowiednią metodę antykoncepcji, aby zapobiec zajściu w ciążę w trakcie leczenia hydroksyzyną.
U noworodków, których matki stosowały hydroksyzynę w późnej ciąży i (lub) podczas porodu, obserwowano następujące objawy natychmiast lub kilka godzin po urodzeniu: drżenie, sztywność i (lub) osłabienie mięśni, problemy z oddychaniem oraz zatrzymanie moczu (wstrzymywanie/zatrzymywanie moczu).
Dlatego hydroksyzyna jest przeciwwskazana w czasie ciąży.
Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.
Dane dotyczące wpływu na płodność u ludzi nie są dostępne.

Stosowanie z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek Hydroxyzinum PPH może wpływać na działanie innych leków. Inne leki mogą wpływać na działanie leku Hydroxyzinum PPH.

Dotyczy to następujących leków:

• Dotyczy to leków działających hamująco na ośrodkowy układ nerwowy lub leków o działaniu przeciwcholinergicznym (leki stosowane m.in. w zaburzeniach czynności jelit i w chorobach układu oddechowego).
• Dotyczy to alkoholu oraz inhibitorów dehydrogenazy alkoholowej.
• Dotyczy to betahistyny (leki stosowane w chorobie Meniere’a) i inhibitorów cholinoesterazy (leki stosowane m.in. w miastenii, chorobie Alzheimera oraz w jaskrze).
• Dotyczy to inhibitorów monoaminooksydazy (leki stosowane m.in. w depresji).
• Dotyczy to adrenaliny.
• Dotyczy to leków mogących wywoływać zaburzenia rytmu serca.

Nie należy przyjmować leku Hydroxyzinum PPH, jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu:

• Dotyczy to zakażeń bakteryjnych (np. antybiotyki takie jak erytromycyna, moksyfloksacyna, lewofloksacyna).
• Dotyczy to zakażeń grzybicznych (np. pentamidyna).
• Dotyczy to chorób serca lub wysokiego ciśnienia krwi (np. amiodaron, chinidyna, dyzopiramid, sotalol).
• Dotyczy to psychozy (np. haloperydol).
• Dotyczy to depresji (np. cytalopram, escytalopram).
• Dotyczy to chorób układu pokarmowego (np. prukalopryd).
• Dotyczy to alergii.
• Dotyczy to malarii (np. meflochina, hydroksychlorochina).
• Dotyczy to raka (np. toremifen, wendetanib).
• Dotyczy to uzależnień od leków lub silnego bólu (np. metadon).

Lek Hydroxyzinum PPH z alkoholem

Należy unikać jednoczesnego stosowania leku Hydroxyzinum PPH i alkoholu.

Co zawiera lek? Skład

Substancją czynną jest hydroksyzyny chlorowodorek.

Pozostałe składniki to:

• Rdzeń: laktoza jednowodna, wapnia fosforan, skrobia żelowana, kukurydziana, sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna.
• Otoczka: Opadry white Y-1-7000 (tytanu dwutlenek (E171), hypromeloza, makrogol 400).

Ważne informacje i ostrzeżenia przed użyciem

Przed rozpoczęciem stosowania leku Hydroxyzinum PPH należy omówić to z lekarzem:

• Jeśli u pacjenta występuje zwiększona skłonność do drgawek (u dzieci występowanie drgawek zgłaszano częściej niż u dorosłych).
• Jeśli u pacjenta występuje jaskra, utrudniony odpływ moczu z pęcherza moczowego, osłabiona perystaltyka przewodu pokarmowego, nużliwość mięśni - myasthenia gravis (choroba charakteryzująca się osłabieniem i zmęczeniem mięśni szkieletowych po powtarzanym wysiłku, pierwszymi jej objawami są: opadanie powieki, podwójne widzenie, głos nosowy, trudność żucia i połykania, trudności w unoszeniu kończyn górnych, chodzeniu, rzadko występuje osłabienie mięśni oddechowych) lub otępienie.
• Jeśli lek Hydroxyzinum PPH stosowany jest jednocześnie z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy lub z lekami o właściwościach przeciwcholinergicznych (u tych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki).

Stosowanie leku Hydroxyzinum PPH może być związane ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń rytmu serca, które mogą zagrażać życiu. Dlatego należy powiedzieć lekarzowi o wszelkich problemach związanych z sercem oraz o przyjmowaniu jakichkolwiek innych leków, również tych, które wydawane są bez recepty.

Jeśli podczas stosowania leku Hydroxyzinum PPH wystąpią objawy ze strony serca takie jak szybkie bicie serca (palpitacje), problemy z oddychaniem, utrata przytomności, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Należy także przerwać leczenie hydroksyzyną.

Leczenie należy przerwać na co najmniej 5 dni przed przeprowadzeniem testów na alergię lub testu prowokacji oskrzelowej z metacholiną, aby uniknąć wpływu na wyniki tych badań.

Jak przechowywać lek Hydroxyzinum PPH?

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.