Nowy sklep

już ON-LINE

Inseminacja a in vitro z nasieniem dawcy. Czym się różnią?

Współcześnie co piąta para boryka się z problemem niepłodności. Metody jej leczenia są różne – farmakologiczne i zabiegowe. Spośród tych ostatnich najpopularniejszymi są in vitro i inseminacja. Na czym polegają, czym się różnią, jaka jest ich skuteczność? Warto znać odpowiedzi na te pytania, zanim zacznie się rozważać zastosowanie którejś z nich.
Zabieg in vitro
źródło:123RF

Na czym polega in vitro?

In vitro jest pozaustrojową metodą wspomagania rozrodu. In vitro („w szkle”) polega na połączeniu kobiecej komórki jajowej z męskim plemnikiem w warunkach laboratoryjnych i późniejszym wstrzyknięciu zapłodnionego zarodka do macicy kobiety. Jest to skomplikowana procedura wymagająca odpowiednich przygotowań, dość obciążających organizm kobiety, dlatego stosuje się ją zwykle jako „ostatnią deskę ratunku” w leczeniu niepłodności – tzn. w sytuacji, gdy inne metody są nieskuteczne.

Kobiety decydujące się na zapłodnienie metodą in vitro przed zabiegiem poddawane są kuracji hormonalnej (przeważnie w formie zastrzyków) mającej na celu hiperstymulację jajników. Prowadzi to do produkcji większej ilości komórek jajowych w jednym cyklu menstruacyjnym i tym samym – zwiększenia szansy na zapłodnienie choć jednej z nich.

In vitro z nasieniem dawcy – jak wygląda zabieg?

Kiedy komórki jajowe są już w pełni dojrzałe, pacjentce podaje się gonadotropinę kosmówkową prowadzącą do owulacji. Tuż przed owulacją poprzez punkcję pobiera się komórki jajowe poprzez nakłucie jajnika i pobranie płynu z pęcherzyków jajowych.

W tym samym czasie od mężczyzny pobiera się nasienie, które następnie poddawane jest specjalnemu przygotowaniu (wyselekcjonowaniu tylko zdrowych i wystarczająco ruchliwych plemników).Po pobraniu jajników kobiecie podaje się hormony przygotowujące macicę do implantacji zapłodnionych jajeczek.

Podsumowując, można powiedzieć, że zapłodnienie in vitro składa się z czterech etapów:

  • hiperstymulacja jajników,
  • pobranie komórek jajowych,
  • laboratoryjne łączenie komórek jajowych z plemnikami,
  • implantacja zapłodnionych komórek jajowych w macicy.

Co to jest inseminacja?

Na czym polega inseminacja? Również jest zabiegową metodą wspomagania rozrodu, tyle że zapłodnienie odbywa się wewnątrz macicy. W związku z tym procedura jest dużo prostsza i mniej inwazyjna dla kobiecego organizmu. To najpopularniejsza forma tego zabiegu – inseminacja domaciczna(inne to naszyjkowa i dojajowodowa) polega na bezpośrednim wprowadzeniu do jamy macicy nasienia męskiego. Nasienie poddawane zostaje wcześniej odpowiedniemu przygotowaniu. Specjalne płukanie ma na celu polepszenie jego parametrów i wyselekcjonowanie najzdrowszych i najbardziej ruchliwych plemników. Te zostają wstrzyknięte do kobiecej macicy za pomocą cieniutkiego cewnika. Głównym zadaniem inseminacji jest więc pomoc plemnikom w dotarciu do komórki jajowej poprzez ominięcie przeszkód, jakie mogą one napotkać podczas próby zapłodnienia naturalnego.

Zabieg inseminacji przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych, bez konieczności hospitalizacji. Po zabiegu pacjentka musi spędzić około 15 minut w pozycji półleżącej, po czym może wrócić do domu.

Cena inseminacji a in vitro

Obydwa zabiegi przeprowadzane są z reguły odpłatnie, zatem warto wiedzieć, na jaki koszt należy się nastawić. Inseminacja, jako zabieg znacznie łatwiejszy do przeprowadzenia, jest odpowiednio tańsza. Jej cena waha się od kilkuset do ok. 1 700 zł. Należy jednak pamiętać, że do tego dochodzą koszty poprzedzających zabieg badań i kuracji hormonalnej. Czasem osobno wyceniane jest przygotowanie nasienia, jednak przeważnie procedura ta jest już wliczona w cenę zabiegu.

Jeśli chodzi o zapłodnienie metodą in vitro nasieniem dawcy, cały proces jest dużo bardziej skomplikowany i wielofazowy, co przekłada się też na znacznie wyższą cenę. Kwota, na jaką trzeba być przygotowanym, waha się między 8 000 a 12 000 złotych. 

W tym liczą się:

  • badania AMH (wskaźnik rezerwy jajnikowej) i FSH (poziom folitropiny),
  • seminogram komputerowy – badanie nasienia,
  • przygotowanie do zabiegu IVF (badania wirusologiczne, wymaz bakteriologiczno-mykologiczny, wymaz z dróg rodnych, cytologia, badanie piersi, stymulacja hormonalna),
  • punkcja jajników,
  • transfer zarodków,
  • zapłodnienie i hodowla zarodków,
  • implantacja domaciczna.

Skuteczność inseminacji a in vitro

In vitro, choć jest zabiegiem znacznie kosztowniejszym i bardziej inwazyjnym niż inseminacja, wykazuje dużo wyższą skuteczność. W obu przypadkach jednak istnieją czynniki na tę skuteczność wpływające, jak np.:

  • wiek – kobiety poniżej 35. roku życia mają większe szanse na powodzenie zabiegu,
  • jakość wykorzystanego nasienia.

Jeśli chodzi o inseminację domaciczną, jej skuteczność szacuje się na ok. 12 proc. Zabieg ten, w przypadku niepowodzenia, można powtórzyć. Zazwyczaj wykonuje się do trzech powtórzeń, a jeśli nie przyniosą one spodziewanego efektu, zaleca się zastosowanie metody in vitro.

Skuteczność in vitro w Polsce szacuje się na 35 proc., więc niemal trzykrotnie wyżej niż skuteczność inseminacji. Za jego powodzenie również wpływają rozmaite czynniki, jak wiek kobiety czy przyczyna niepłodności.

Kiedy inseminacja a kiedy in vitro? Wskazania

Inseminacja czy in vitro? Odpowiedź na to pytanie zależy przede wszystkim od tego, z jakiego powodu niemożliwe jest zapłodnienie naturalne. 

Przeprowadzenie in vitro zaleca się szczególnie w następujących przypadkach:

  • niedrożność jajowodów w układzie rozrodczym kobiety,
  • endometrioza III i IV stopnia,
  • planowana terapia onkologiczna z możliwym uszkodzeniem lub usunięciem jajników,
  • obecność wirusa HIV lub HCV u mężczyzny,
  • wady genetyczne kobiety lub mężczyzny stwarzające zagrożenie dla potomstwa.

Wskazania do inseminacji to:

  • zaburzenia owulacji,
  • niskie parametry nasienia (mała ilość plemników lub ich mała ruchliwość),
  • endometrioza I lub II stopnia,
  • niepłodność idiopatyczna (o nieustalonym podłożu).

Inseminacja czy in vitro mogą okazać się również skuteczne, kiedy przyczyną męskiej niepłodności jest teratozoospermia polegająca na nieprawidłowej budowie morfologicznej plemników.

Przy umiarkowanej teratozoospermii zaleca się inseminację, natomiast przy postaci bardziej zaawansowanej – metodę in vitro.

In vitro często przeprowadza się również u kobiet, u których kilkakrotnie przeprowadzona inseminacja okazała się nieskuteczna i nie doprowadziła do zapłodnienia.

Czytaj też:

Oceń artykuł

(liczba ocen 0)

Pytanie: Ile przeznaczył/abyś na bankowanie krwi pępowinowej w ciągu roku?

  0 zł

  do 1500 zł

  do 2500 zł

  do 4000 zł

Patronem sondy jest Polski Bank Komórek Macierzystych