Czy emocje piłkarskie mogą zaszkodzić sercu? ⚽ Zaskakujące wyniki badań. Sprawdź❗
Czy emocje piłkarskie mogą zaszkodzić sercu? ⚽ Zaskakujące wyniki badań. Sprawdź❗
Czy emocje piłkarskie mogą zaszkodzić sercu? ⚽ Zaskakujące wyniki badań. Sprawdź❗

Węgorczyca – objawy i leczenie choroby. Czym jest węgorek?

Węgorczyca to choroba pasożytnicza wywołana przez węgorka jelitowego. Ten pasożyt może zamieszkiwać ludzki organizm latami nie dając żadnych objawów. Jednak zwłaszcza u osób o obniżonej odporności może dokonać prawdziwego spustoszenia. Jak rozpoznać węgorczycę i jak ją leczyć?
Węgorek jelitowy
źródło:123RF
Spis treści

Reklama

Co to jest węgorczyca?

Węgorczycę (inaczej strongyloidozę) wywołuje węgorek jelitowy, a konkretnie nicienie tego pasożyta jelitowego. Ta pasożytnicza choroba może nie dawać żadnych objawów, a może też powodować symptomy charakterystyczne dla konkretnej fazy rozwojowej w jakiej się znajduje węgorek. 

Węgorczyca może bytować w ludzkim organizmie nawet kilkadziesiąt lat, ponieważ cały cykl rozwojowy odbywa się w ustroju człowieka. Co ciekawe, węgorek nawet po wydaleniu z kałem może ponownie przedostać się przez skórę np. w okolicy odbytu do ludzkiego ustroju i kontynuować swoją ewolucję.

Jest to schorzenie pochodzące z krajów tropikalnych o niskim standardzie higienicznym. Zachorowania najczęściej lokalizuje się w krajach:

  • Azji Południowo-Wschodniej, 
  •  Afryki Zachodniej, 
  •  Ameryki Południowej, 
  • na Karaibach. 

W Europie najwięcej przypadków odnotowano w Hiszpanii. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku w części południowo-wschodniej Polski pojawiło się kilka ognisk węgorczycy. 

Reklama

Objawy węgorka jelitowego

Skąd wiadomo, że organizm został zaatakowany przez pasożyta o nazwie węgorek jelitowy? Objawy tego schorzenia mogą być bardzo odmienne u poszczególnych pacjentów. U części nie rozpoznaje się żadnych symptomów lub obserwuje się sporadyczne oznaki, u innych – od łagodnych po ciężkie postaci objawów. 

Zwykle dostrzegalne są poszczególne grupy symptomów, uzależnione od obszaru w ciele, do którego pasożyt akurat się przemieścił. W miejscu wnikania larw przez skórę może zatem wystąpić swędząca wysypka, często z pęcherzykami i zaczerwienieniem. Węgorczyca w przewlekłej postaci może się objawiać pokrzywką lub wybroczynami, umiejscowionymi w różnych częściach ciała, zgodnie z przebiegiem „wędrówki” węgorka. 

Po dotarciu pasożyta do układu oddechowego może on dawać takie symptomy jak:

  • uporczywy kaszel, 
  • duszność, 
  •  zapalenie płuc, 
  • gorączka, 
  • niewydolność oddechowa. 

Jak jeszcze może manifestować się węgorczyca? Choroba po dotarciu do systemu pokarmowego może także cechować się m.in.:

  • bólami nadbrzusza
  •  biegunką, 
  •  zaparciem, 
  • nudnościami, 
  • wymiotami, 
  • wzdęciami, 
  • utratą apetytu,
  • swędzeniem okolic odbytu. 

Może nawet dojść do niedrożności jelit, żółtaczki, uszkodzenia nerek, zapalenia wątroby, czy opon mózgowych. 

Przyczyny węgorczycy

Skąd się bierze węgorek? Pasożyt wnika przez powłoki skórne do organizmu żywiciela w postaci larw. Źródłem węgorka jelitowego jest kał wydalony przez żywiciela pasożyta (człowieka). Można się zarazić przez pośredni lub bezpośredni dotyk fekaliów czyjejś osoby lub stale być infekowanym przez siebie. Wydalone larwy pasożytnicze mają bowiem umiejętność przenikania z powrotem do organizmu żywiciela poprzez skórę, np. w obrębie odbytu. 

Jeśli żywiciel boryka się z obniżoną odpornością (np. choruje na HIV, AIDS, nowotwór, cukrzycę, jest po przeszczepie organów), ów atak węgorka może spowodować zagrożenie dla życia takiej osoby, ponieważ węgorczyca może rozsiać się do organów wewnętrznych, takich jak mózg, wątroba, czy serce. Jednak w wielu przypadkach to schorzenie pasożytnicze może przebiegać bezobjawowo lub też symptomy będą skąpe.

Na zarażenie węgorczycą są szczególnie narażeni ludzie przebywający w krajach tropikalnych i subtropikalnych, a także o niskim statusie sanitarno-bytowym, gdzie nieodpowiednio postępuje się z usuwaniem ludzkich odchodów (lub wcale się ich nie utylizuje). Zakażeniu sprzyja także ciepły, wilgotny klimat. 

Reklama

Jak leczyć węgorczycę?

W jaki sposób postępować, kiedy zdiagnozuje się pasożyta, jakim jest węgorek jelitowy? Leczenie wprowadza się zawsze, nawet jeśli choroba przebiega bezobjawowo.

W terapii węgorczycy stosuje się leki przeciwpasożytnicze (np. tabendazol, iwermektynę albo albendazol). Niestety, kuracja może trwać długo, bądź może zaistnieć konieczność jej powtórzenia, ponieważ pasożyty mogą powracać. Podobnie jest w przypadku innych odpasożytniczych chorób - na przykład włosogłówczycy, giardiozy, tasiemczycy czy glistnicy.

Pomocniczo wprowadza się też czasem farmaceutyki znoszące konkretne dolegliwości i powikłania. Ponadto w sytuacji, gdy dojdzie do krwawienia z przewodu pokarmowego lub niedrożności jelit nieodzowna może okazać się operacja. 

W każdym razie jeśli zachodzi podejrzenie zakażenia węgorczycą, należy się zgłosić do szpitala specjalistycznego, czy specjalistycznej poradni (chorób zakaźnych, bądź chorób tropikalnych). 

Od czego zależy pomyślność terapeutyczna w przypadku pasożyta o nazwie węgorek jelitowy? Jak zwalczyć to schorzenie? Im silniejszy system immunologiczny, tym szanse na wyzdrowienie pacjenta rosną. 

Reklama

Zapobieganie węgorczycy

Co robić, by nie rozwinęła się węgorczyca? Pasożyt będzie miał utrudniony dostęp do osoby, która przestrzega zasad higieny osobistej, zwłaszcza w publicznych ubikacjach, czy gdzie może dojść do kontaktu z kałem jakiegoś człowieka. Poza tym należy pamiętać o noszeniu obuwia, także na plaży, na terenach, na których występuje zakażenie.

Po zakończeniu leczenia węgorczycy powinno się wykonać kontrolne testy na obecność pasożyta, kolejno: w trzecim, czwartym i piątym tygodniu po finiszu kuracji.

A jak w ogóle sprawdzić czy ustrój zamieszkał węgorek jelitowy? Badania, które są najczęściej zlecane w takich okolicznościach to mikroskopowe badanie kału pobranego trzykrotnie w 2-3 kolejnych dniach (metodami zagęszczającymi lub w drodze rozmazu bezpośredniego). Larwy węgorczycy można także wytropić w wymiocinach, plwocinach oraz treści żołądkowej. 

Badając morfologię krwi na węgorczycę wskażą wyniki pokazujące zbyt dużą liczbę granulocytów kwasochłonnych. Czasem korzysta się też z tomografii komputerowej, USG oraz rezonansu magnetycznego.

 

Czytaj również

Bibliografia

  • Pawłowski Zbigniew, Stefaniak Jerzy, Parazytologia kliniczna, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, 2017, Warszawa, 1, ISBN 978-83-200-5478-1.
  • Dziubek Zdzisław, Choroby zakaźne i pasożytnicze, 2012, Warszawa, 4, ISBN 9788320045345.
Olga Tomaszewska
Artykuł napisany przez
Olga Tomaszewska
Dyplom dziennikarza zdobyła w 2009 roku, a od 2005 r. nieprzerwanie pisze i redaguje. Pracowała dla „Mojego Miasta Pabianice”, jako dziennikarz, redaktor, zastępca redaktora naczelnego i PR-owiec, współpracowała z „Nowym Życiem Pabianic" i licznymi portalami o tematyce zdrowotnej, tworząc dla tych podmiotów artykuły. Jej konikiem jest tworzenie treści z zakresu profilaktyki zdrowia, szeroko pojętej psychologii oraz pediatrii. Jeśli nie pisze, wygina się na macie ćwicząc hatha jogę jako nauczyciel i dozgonny uczeń.
Pokaż więcej
Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca.
Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na
temat zdrowia i zdrowego stylu życia,
zapraszamy na nasz portal ponownie!
Więcej z kategorii Infekcje pasożytnicze
Włośnica - objawy i leczenie. W jakiej temperaturze ginie?
Larwy włośnia krętego
Włosogłówczyca (trichurioza) - przyczyny, objawy, leczenie
Pasożyt włosogłówczyca
Badanie na pasożyty - krwi, kału
Badanie diagnostyczne na pasożyty

Reklama


Czy ubytek słuchu można wyleczyć? 👂
Sprawdź!