Zmiażdżenie kończyny - pierwsza pomoc, opatrunek

Zmiażdżenia to rodzaj obrażeń powstałych wskutek tępego urazu. Często powodują rozerwanie powierzchni skóry i uszkodzenia tkanek leżących pod skórą. Pojawiają się krwawienia podskórne wynikające z rozerwania i zgniecenia naczyń krwionośnych. Zwykle są to zabrudzone rany o nieregularnych brzegach, z wysokim ryzykiem zakażenia drobnoustrojami.

Spis treści

Zmiażdżenie - opatrywanie ran

Jest kilka prostych zasad, które obowiązują przy opatrywaniu ran:

  1. Należy przede wszystkim uchronić ranę przed zakażeniem! Trzeba uważać, aby nie dotknąć rany lub nie zanieczyścić jej w inny sposób.
  2. Osoba udzielająca pomocy powinna przykryć ranę jałowym opatrunkiem, a następnie pozostawić ją w stanie, w jakim ją zastała.
  3. Przed założeniem opatrunku należy odsunąć, rozciąć lub zdjąć odzież na tyle, by cała powierzchnia rany była widoczna i dostępna.
  4. Podczas opatrywania poszkodowany powinien leżeć lub siedzieć – trzeba cały czas bacznie obserwować pacjenta i kontrolować jego stan. Nawet przy niewielkich ranach często zdarzają się omdlenia lub nudności.
  5. W przypadku większych uszkodzeń ciała, najlepiej, jeśli osoba opatrująca ograniczy się jedynie do założenia jałowego opatrunku – nie powinno się udzielać pomocy tzw. środkami „domowymi”. Wyjątek stanowią rany oparzeniowe i powstałe wskutek działania substancji żrących.
  6. Nie wolno usuwać ciał obcych z rany! Grozi to dodatkowymi uszkodzeniami i krwotokiem. Małe ciała obce zostawia się w ranie, gdyż najczęściej osoba udzielająca pomocy nie ma odpowiednich narzędzi i warunków na ich usunięcie. Duże ciała obce tkwiące w ranie pełnią funkcję tamponu i zapobiegają krwotokom.
  7. Nie należy zakładać jakichkolwiek opasek uciskowych w okolicach zranienia.

Czytaj: Złamania kości

Zmiażdżenie - zakładanie opatrunku

Opatrunek musi być jałowy. Jego głównymi funkcjami jest:

  • zabezpieczenie rany przed zakażeniem,
  • zatamowanie krwawienia,
  • stabilizacja rany.

Opatrunek zwykle składa się z obłożenia i zamocowania. To, w jaki sposób zakłada się opatrunek, zależy od rodzaju i zasięgu uszkodzenia ciała oraz stanu poszkodowanego. Należy się skupić przede wszystkim na zabezpieczeniu rany przed dostępem drobnoustrojów i zatamowaniu krwawienia.

Miejsce zranienia powinno się obłożyć jałową gazą (nie wolno do tego celu używać waty lub ligniny, gdyż materiały te mogą się przykleić do rany). Gdy rana jest niewielka, czasami wystarczy plaster z opatrunkiem; można go założyć po uprzednim przemyciu rany środkiem dezynfekującym, np. wodą utlenioną.

Jeśli obficie krwawi, można docisnąć miejsce krwawienia ręką, a następnie dołożyć element dociskający (np. zwinięty bandaż) i całość zabandażować. Gdy bandaż zaczyna przeciekać, należy dołożyć następną warstwę opatrunku – nie wolno zdejmować już założonych materiałów opatrunkowych. Jeśli uszkodzenie dotyczy kończyny, należy ją unieruchomić, np. na temblaku z chusty trójkątnej.

Czytaj także:

Bibliografia

  • Buchfelder M., Buchfelder A. ,Podręcznik pierwszej pomocy,Wydawnictwo Lekarskie PZWL,Warszawa 2008
  • pod red. W.S. Gumułki i W.Rewerskiego,Encyklopedia zdrowia,Wydawnictwo Naukowe PWN,Warszawa 2001

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!