Zaczerwienienie na skórze głowy, twarzy i nóg. Jak przebiega leczenie?

Zaczerwienienie skóry, w zależności od miejsca występowania, może być symptomem innego schorzenia. Jaka choroba objawia się zaczerwienieniem skóry na głowie, a jaka rumieniem twarzy? Dowiedz się, jak przebiega leczenia zaczerwienienia na skórze?
Kobieta z zaczerwienioną cerą
źródło:123RF
  • Zaczerwienienie na skórze, fachowo nazywane rumieniem, może być objawem rozmaitych schorzeń, nie tylko dermatologicznych, ale także związanych z pracą układu krążenia.
  • Kluczową rolę w diagnostyce odgrywa miejsce występowania rumienia na skórze oraz obecność objawów towarzyszących.
  • W zależności od przyczyny zaczerwienienia skóry wprowadza się inne leczenie. Niekiedy konieczna jest współpraca lekarzy kilku specjalizacji - nie tylko dermatologa, ale także angiologa.
SPRAWDŹ TEŻ: Rumień na twarzy – piekący i nagły. Jak się pozbyć?
Spis treści

Zaczerwienienie skóry głowy

Zaczerwienienie na skórze, fachowo nazywane rumieniem, może być objawem rozmaitych schorzeń, nie tylko dermatologicznych. W zależności od miejsca występowania rumienia oraz objawów towarzyszących, lekarz może wstępnie postawić diagnozę. 

Zaczerwienienie skóry głowy najczęściej jest objawem łojotokowego zapalenia skóry (ŁZS) – przewlekłej dermatozy o nawrotowym charakterze. Choroba stanowi jedną z najczęstszych przyczyn wizyt u dermatologów. 

ŁZS atakuje te miejsce na ciele, w których jest najwięcej gruczołów łojowych. Oprócz owłosionej skóry głowy rumień obserwuje się także na twarzy i górnej części tułowia. Poza zaczerwienieniem skóry występuje też złuszczanie naskórka. Rzadko natomiast pojawia się świąd. 

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry nie są znane. Wskazuje się jednak na pewne czynniki, które mogą predysponować do rozwoju choroby, takie jak:

  • zaburzenia w pracy gruczołów łojowych, 
  • obniżenie odporności, 
  • kolonizacja skóry przez bakterie lub grzyby, 
  • łuszczyca, 
  • nieodpowiednia dieta.

Wiadomo, że dermatoza może występować w każdej grupie wiekowej. Z badań wynika, że częściej atakuje mężczyzn [Buczek,Wcisło-Dziadecka, Sierant, Brzezińska-Wcisło]. 

Zaczerwienienie skóry twarzy

Zaczerwieniona skóra na twarzy może wskazywać na wiele jednostek chorobowych, jednakże jedną z najczęściej diagnozowanych na podstawie tego objawu jest trądzik różowaty (rosacea). 

Dermatoza także ma charakter przewlekły i nawrotowy. Występuje u nawet 10 proc. populacji. Głównie wśród osób dorosłych między 30. a 60. rokiem życia. W przeciwieństwie do ŁZS, częściej atakuje kobiety. Jeśli jednak występuje u mężczyzn, to zazwyczaj ma znacznie cięższy przebieg. 

Charakterystyczne objawy trądziku różowatego to:

  • nagłe zaczerwienienie skóry o charakterze napadowym, 
  • utrwalony rumień,
  • występowanie teleangiektazji (potocznie nazywanych pajączkami),
  • obecność grudek i krostek,
  • przekrwienie spojówek,
  • obrzęk powiek.

Miejscowe zaczerwienienie skóry twarzy może też być oznaką alergii kontaktowej. Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry twarzy jest nadmierną reakcją układu immunologicznego na kontakt z alergenem. 

Do alergenów najczęściej wywołujących alergię skórną zaliczają się:

  • chrom
  • nikiel,
  • kobalt
  • formaldehyd,
  • parabeny,
  • substancje zapachowe,
  • żywica.

Na szczególną uwagę zasługują substancje obecne w kosmetykach, które zwykle są bezpośrednio nakładane na twarz lub przenoszone na palcach dłoni na twarz. Kontaktowe zapalenie skóry objawia się przede wszystkim rumieniem i obrzękiem, ale mogą także wystąpić inne symptomy reakcji alergicznej, takie jak świąd oraz obecność na skórze pęcherzyków czy grudek z wysiękiem. 

Z kolei zaczerwienienie skóry twarzy u dzieci można powiązać z atopowym zapaleniem skóry (AZS), czyli przewlekłą, nieuleczalną chorobą o nawrotowych charakterze. AZS ujawnia się najczęściej przed ukończeniem 5. roku życia. Szacuje się, że choroba może dotyczyć nawet 16 procent dzieci w wieku 6-7 lat [Woldan-Tambor, Zawilska]. 

Jak się objawia AZS? W fazie ostrej charakteryzuje się występowaniem na skórze rumienia oraz drobnych pęcherzyków, zaś w fazie przewlekłej dochodzi do złuszczania się naskórka. Co charakterystyczne, w obu fazach pojawia się silny świąd. Typową lokalizacją zmian jest twarz, zwłaszcza policzki. 

Patogeneza choroby jest bardzo złożona i wciąż nie udało się jednoznacznie ustalić, jakie mechanizmy odpowiedzialne są za jej rozwój. Naukowcy są zdania, że w rozwoju atopowego zapalenia skóry biorą udział zarówno mechanizmy immunologiczne, jak i niezwiązane z pracą układu odpornościowego.

Zaczerwienienie skóry na nogach

Stan ten zwykle ma związek z niewydolnością krążenia. Zwłaszcza zaczerwienienie skóry na łydkach, któremu towarzyszy obrzęk nóg i świąd, nazywane fachowo wypryskiem podudzi, jest podstawowym objawem chorób naczyń żylnych. 

Wyprysk podudzi najczęściej obserwuje się u pacjentów z rozległymi żylakami kończyn dolnych oraz chorujących na zakrzepicę żył głębokich lub powierzchniowych. Zazwyczaj występuje u pacjentów w średnim lub podeszłym wieku. Częściej u kobiet niż mężczyzn. 

Co bardzo ważne, lekceważenie takich objawów jak obrzęk i zaczerwienienie nóg może doprowadzić do powstania bolesnych i głębokich owrzodzeń żylnych, które będą wymagały leczenia chirurgicznego.

Maść na zaczerwieniona skórę

Leczenie zaczerwienienia skóry powinno przebiegać pod kontrolą lekarza. Konieczne jest ustalenie przyczyny dolegliwości, aby zaordynować odpowiedni lek. 

Przykładowo, jeśli miejscowe chorobowe zaczerwienienie skóry jest objawem trądziku różowatego, najczęściej pacjentom przepisywane są leki miejscowe zawierające kwas azelainowy, który pomaga zredukować przebarwienia skórne. Maść na zaczerwienioną skórę może też zawierać metronidazol – chemioterapeutyk o działaniu bakteriobójczym i przeciwzapalnym.

W przypadku łojotokowego zapalenia skóry wskazana jest kuracja szamponem o działaniu przeciwdrożdżakowym. Dodatkowo pacjenci stosują miejscowe kortykosteroidy, które wykazują działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. 

Wyprysk podudzi natomiast wymaga leczenia choroby naczyń żylnych. Wspomagająco jednak pacjenci stosują miejscowe kortykosteroidy o słabym działaniu oraz emolienty. 

Czytaj też:

Czytaj również

Bibliografia

  • Ratajczak-Stefańska V., Maleszka R., Boer M., Kiedrowicz M., Skóra naczyniowa – problemy diagnostyczne, Annales Academiae Medicae Stetinensis Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie 2009, 55, 1, 58–65.
  • Brzeziński P., Leczenie miejscowe w trądziku różowatym, Forum Medycyny Rodzinnej 2010, tom 4, nr 4, 263–272.
  • Buczek A., Wcisło-Dziadecka D., Sierant K., Brzezińska-Wcisło L., Co nowego w etiologii i terapii łojotokowego zapalenia skóry, Post N Med 2018; XXXI(1A): 49-54.
  • Woldan-Tambor A., Zawilska J.B., Atopowe zapalenie skóry (AZS) – problem XXI wieku, Terapia i Leki, Tom 65, nr 11, 2009, 804-811.
  • Richard Rycroft, Stuart Robertson, Sarah Wakelin, Dermatologia, pod red. Lidii Rudnickiej i Małgorzaty Olszewskiej, Warszawa 2014.
Więcej z kateogrii: Zdrowie
Przeczytaj artykuł
Swędzenie pod pachami: przyczyny. Jak łagodzić i leczyć?
Przeczytaj artykuł
Krochmal do kąpieli - dla dzieci i niemowląt. Jak często stosować?
Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca.
Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!
Podobne artykuły
Swędzenie pod pachami: przyczyny. Jak łagodzić i leczyć?
Krochmal do kąpieli - dla dzieci i niemowląt. Jak często stosować?
Olej rycynowy - zastosowanie na przeczyszczenie i zaparcia
Witaminy na łamliwe, rozdwajające paznokcie i pękające skórki

Reklama

Może to Cię zainteresuje
Co pyli w lipcu 2021?
D-dimery: norma, badanie i wyniki. Przyczyny podwyższonych?
Udar słoneczny - ile trwa, objawy udaru cieplnego?
RDW CV - co znaczy wysokie lub niskie. Jaka jest norma?
Jaką dietę stosować podczas chemioterapii? Sprawdzamy!

Reklama