Mój koszyk
Zaloguj się aby dokonać zakupu
Nie masz jeszcze konta ?
Załóż konto i korzystaj z wielu korzyści:
Dekstrometorfan to substancja z grupy leków przeciwkaszlowych, strukturalnie spokrewniona z opioidami, ale pozbawiona typowego działania przeciwbólowego tej grupy. Hamuje ośrodek kaszlu w mózgu, skutecznie łagodząc suchy, męczący kaszel towarzyszący przeziębieniu i infekcjom górnych dróg oddechowych. Dostępny jest w postaci syropów i tabletek, w większości preparatów bez recepty.
Czy dekstrometorfan jest bez recepty?
Tak, większość preparatów zawierających dekstrometorfan w standardowych dawkach dostępna jest w aptekach bez recepty. Niektóre leki złożone o wyższej zawartości substancji czynnej mogą jednak wymagać recepty – warto to sprawdzić przed zakupem.
Czy dekstrometorfan ma działanie serotoninergiczne?
Tak, dekstrometorfan hamuje wychwyt zwrotny serotoniny, co jest istotne klinicznie. Z tego powodu jego łączenie z innymi lekami wpływającymi na poziom serotoniny niesie ryzyko groźnego zespołu serotoninowego.
Czy dekstrometorfan jest lekiem opioidowym?
Chemicznie dekstrometorfan jest pochodną morfinianu, czyli należy do tej samej rodziny związków co niektóre opioidy. W dawkach terapeutycznych stosowanych na kaszel nie wywołuje jednak typowego działania przeciwbólowego ani euforyzującego charakterystycznego dla opioidów.
Czy dekstrometorfan jest skuteczny w leczeniu depresji?
Nie, dekstrometorfan stosowany samodzielnie jako lek przeciwkaszlowy nie jest lekiem na depresję. Jego zastosowanie w tym kontekście badane jest wyłącznie w połączeniu z innymi substancjami, w ramach specjalistycznej, ściśle nadzorowanej opieki psychiatrycznej, co jest zupełnie odrębnym zastosowaniem niż zwykłe syropy na kaszel dostępne w aptece.
Czy dekstrometorfan działa na kaszel?
Tak, dekstrometorfan skutecznie łagodzi suchy, nieproduktywny kaszel, działając na ośrodek kaszlu w mózgu. Nie jest natomiast odpowiedni przy kaszlu mokrym, z odkrztuszaniem wydzieliny.
Dekstrometorfan to pochodna morfinianu, czyli związku chemicznego z tej samej rodziny co niektóre opioidy. Mimo tego pokrewieństwa strukturalnego, w dawkach terapeutycznych stosowanych jako lek przeciwkaszlowy nie wywołuje typowego, opioidowego działania przeciwbólowego ani euforyzującego.
Substancja ta działa na ośrodek kaszlu znajdujący się w rdzeniu przedłużonym, podnosząc próg jego pobudliwości. Dzięki temu impulsy wywołujące odruch kaszlu są skuteczniej tłumione, a częstość i nasilenie kaszlu wyraźnie się zmniejszają.
Dekstrometorfan wykazuje również pewne działanie serotoninergiczne – hamuje wychwyt zwrotny serotoniny w synapsach nerwowych. To istotna informacja, ponieważ w połączeniu z innymi lekami wpływającymi na ten neuroprzekaźnik może prowadzić do niebezpiecznego zespołu serotoninowego.
Lek zaczyna działać stosunkowo szybko, zwykle w ciągu 15–30 minut od przyjęcia, a efekt przeciwkaszlowy utrzymuje się przez kilka godzin. Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych dekstrometorfan ma niewielki potencjał uzależniający przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, jednak w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne może wywoływać poważne zaburzenia psychiczne.
Dekstrometorfan ma jedno, ściśle określone zastosowanie kliniczne.
Stosuje się go w objawowym leczeniu suchego, męczącego kaszlu, który nie towarzyszy odkrztuszaniu wydzieliny – najczęściej w przebiegu przeziębienia, grypy lub innych infekcji górnych dróg oddechowych.
Dekstrometorfan działa na kaszel poprzez tłumienie odruchu kaszlowego, a nie poprzez rozrzedzanie czy usuwanie wydzieliny z dróg oddechowych, dlatego nie jest odpowiednim wyborem przy kaszlu mokrym, produktywnym, gdzie hamowanie odruchu mogłoby utrudnić oczyszczanie dróg oddechowych.
Lek przeznaczony jest do krótkotrwałego, doraźnego łagodzenia objawów – jeśli kaszel utrzymuje się dłużej niż tydzień lub towarzyszą mu gorączka, wysypka czy uporczywy ból głowy, konieczna jest konsultacja lekarska.
Dekstrometorfan, mimo dostępności bez recepty w standardowych dawkach, ma istotną listę przeciwwskazań, którą warto znać przed jego zastosowaniem.
Leku nie należy stosować u osób leczonych inhibitorami MAO ani w ciągu 14 dni od ich odstawienia, w niewydolności oddechowej lub przy ryzyku jej wystąpienia, w astmie oskrzelowej i innych przewlekłych chorobach dróg oddechowych, a także przy kaszlu z obfitą wydzieliną i w ciężkiej niewydolności wątroby.
Szczególną ostrożność należy zachować w określonych grupach:
Karmienie piersią w trakcie stosowania dekstrometorfanu wymaga również konsultacji z lekarzem, ponieważ dane na temat przenikania substancji do mleka kobiecego są niewystarczające.
Dekstrometorfan przyjmuje się doustnie, popijając wodą, zwykle niezależnie od posiłków, chyba że ulotka konkretnego preparatu wskazuje inaczej.
Lek stosuje się w regularnych odstępach czasu wskazanych na opakowaniu, nie częściej niż zaleca producent, a terapia powinna mieć charakter krótkotrwały – kilka dni, do czasu ustąpienia suchego kaszlu.
Warto zwrócić szczególną uwagę, aby nie przyjmować jednocześnie kilku różnych preparatów na przeziębienie lub kaszel zawierających dekstrometorfan, ponieważ grozi to przypadkowym przekroczeniem dawki dobowej. Jeśli objawy nie ustępują po kilku dniach stosowania, należy zaprzestać samoleczenia i skonsultować się z lekarzem.
Stosowany zgodnie z zaleceniami dekstrometorfan jest lekiem dobrze tolerowanym, jednak – jak każda substancja czynna – może wywoływać działania niepożądane.
Do najczęstszych należą zawroty głowy, senność lub, przeciwnie, niepokój, a także nudności i dolegliwości żołądkowe.
Znaczne przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do poważniejszych objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak dezorientacja, pobudzenie, zaburzenia koordynacji ruchowej, a w skrajnych przypadkach zaburzenia świadomości i spłycenie oddechu. Tego typu efekty bywają czasem celowo poszukiwane w celach rekreacyjnych – jest to poważnie niebezpieczna praktyka, mogąca prowadzić do groźnych powikłań neurologicznych i oddechowych, i w żadnym wypadku nie powinna być podejmowana.
W razie wystąpienia niepokojących objawów, a zwłaszcza podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub ośrodkiem toksykologicznym.
Dekstrometorfan wchodzi w kilka istotnych, potencjalnie niebezpiecznych interakcji, dlatego przed jego zastosowaniem warto sprawdzić, jakie inne leki i substancje są przyjmowane.
Alkohol nasila hamujący wpływ dekstrometorfanu na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego w trakcie leczenia najlepiej całkowicie z niego zrezygnować.
Informacje zawarte w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem. Opis dotyczy substancji czynnej i został przygotowany przez farmaceutę na podstawie dostępnych źródeł medycznych, w szczególności Charakterystyk Produktów Leczniczych oraz ulotek dla pacjenta. Decyzję o zastosowaniu, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości dotyczących leczenia, dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji należy zasięgnąć porady medycznej.