Racekadotryl (łac. Racecadotrilum): jak działa i na co pomaga?

Racekadotryl – najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy racekadotryl 100 mg jest antybiotykiem?

Nie, racekadotryl nie jest antybiotykiem. Jest to lek przeciwbiegunkowy o działaniu przeciwwydzielniczym, który zmniejsza utratę wody i elektrolitów w jelitach, ale nie zwalcza bezpośrednio bakterii ani wirusów.

Czy racekadotryl jest przeciwwskazany w przypadku przewlekłej choroby nerek?

Ze względu na brak wystarczających badań klinicznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, racekadotryl nie jest zalecany w tej grupie chorobowej. Osoby z przewlekłą chorobą nerek powinny skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Czy racekadotryl jest probiotykiem?

Nie, racekadotryl nie jest probiotykiem. Probiotyki to żywe kultury bakterii i drożdży odbudowujące mikroflorę jelitową, podczas gdy racekadotryl jest substancją chemiczną hamującą enzym rozkładający enkefaliny w ścianie jelita.

Jak dokładnie działa racekadotryl?

Zrozumienie tego, co to jest racekadotryl, wymaga przeanalizowania procesów zachodzących w jelitach podczas ostrej biegunki. Pod względem chemicznym racekadotryl jest prolekiem, który w organizmie ulega szybkiemu przekształceniu do aktywnego metabolitu – tiorfanu. Tiorfan jest inhibitorem enkefalinazy, czyli enzymu odpowiedzialnego za rozkład endogennych enkefalin w ścianie jelita cienkiego.

Ochrona enkefalin przed ich enzymatyczną degradacją powoduje wydłużenie ich działania na receptory delta-opioidowe w przewodzie pokarmowym. Doprowadza to do wybiórczego zmniejszenia nadmiernej sekrecji wody i elektrolitów wywołanej przez toksyny bakteryjne lub stany zapalne. Istotną zaletą, jaką wykazuje racekadotryl, jest fakt, że lek działa wyłącznie przeciwwydzielniczo. Nie wywołuje on porażenia ani spowolnienia motoryki jelit, nie powoduje wzdęć i nie sprzyja namnażaniu się bakterii wewnątrz przewodu pokarmowego, co odróżnia go od niektórych innych leków przeciwbiegunkowych.

Wskazania: kiedy stosować racekadotryl?

Głównym wskazaniem do stosowania tej substancji jest objawowe leczenie ostrej biegunki u dorosłych, dzieci oraz niemowląt powyżej 3. miesiąca życia. Stosuje się go jako uzupełnienie nawadniania doustnego i postępowania dietetycznego.

U dorosłych stosuje się najczęściej kapsułki (w tym racekadotryl bez recepty w dawce 100 mg), natomiast racekadotryl dla dzieci i niemowląt występuje w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej, wydawanego z przepisu lekarza. Lek przydaje się w leczeniu biegunek infekcyjnych (wirusowych i bakteryjnych) oraz biegunek podróżnych, pozwalając na szybkie opanowanie objawów i zmniejszenie ryzyka odwodnienia.

Racekadotryl: przeciwwskazania i środki ostrożności

Choć jest to lek o dobrym profilu bezpieczeństwa, istnieją sytuacje, w których nie należy go stosować. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na racekadotryl lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.

Ponadto leku nie należy stosować u pacjentów, u których wystąpił w przeszłości obrzęk naczynioruchowy po przyjęciu inhibitorów ACE (leków na nadciśnienie). Nie jest on również zalecany w przypadku biegunki z krwią lub śluzem w stolcu oraz przebiegającej z wysoką gorączką, co może wskazywać na poważne zakażenie bakteryjne wymagające diagnostyki lekarskiej. Ostrożność należy zachować u pacjentów z przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. Stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa.

Jak prawidłowo stosować i dawkować racekadotryl?

Leczenie racekadotrylem powinno być rozpoczęte jak najszybciej od momentu pojawienia się ostrej biegunki. Szczegółowe dawkowanie racekadotrylu zależy od wieku oraz masy ciała pacjenta i powinno być zgodne z ulotką lub zaleceniami lekarza.

Standardowo racekadotryl dla dorosłych stosuje się w dawce 100 mg (jedna kapsułka) na początku leczenia, a następnie po jednej kapsułce trzy razy na dobę, najlepiej przed głównymi posiłkami. U dzieci dawka jest ściśle przeliczana na masę ciała (zazwyczaj 1,5 mg na kilogram masy ciała na dawkę). Granulat dla dzieci można zmieszać z jedzeniem, rozpuścić w szklance wody lub w butelce z pokarmem i natychmiast podać. Leczenie należy kontynuować do momentu oddania dwóch prawidłowych stolców, jednak nie dłużej niż przez 7 dni. Niezwykle ważnym elementem terapii jest równoległe stosowanie doustnych płynów nawadniających (elektrolitów), zapobiegających odwodnieniu.

Racekadotryl: możliwe działania niepożądane

Działanie racekadotrylu jest zazwyczaj dobrze tolerowane przez pacjentów, a objawy niepożądane występują ze stosunkowo niską częstotliwością.

Do najczęstszych skutków ubocznych należą bóle głowy, które obserwuje się głównie u osób dorosłych. Ze strony układu pokarmowego sporadycznie mogą pojawić się zaparcia, nudności lub wzdęcia. U dzieci i niemowląt niekiedy zgłaszano reakcje skórne, takie jak wysypka, rumień, pokrzywka czy świąd. W bardzo rzadkich przypadkach może dojść do poważniejszych reakcji alergicznych, w tym obrzęku naczynioruchowego twarzy, warg, powiek lub gardła. W przypadku pojawienia się trudności w oddychaniu lub obrzęku należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Interakcje: z czym nie łączyć racekadotrylu?

Racekadotryl wykazuje niewielki potencjał do wchodzenia w interakcje z innymi lekami, co czyni go bezpiecznym w terapii wielolekowej.

Najważniejszą interakcją, o której należy pamiętać, jest jednoczesne stosowanie racekadotrylu z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), takimi jak peryndopryl, ramipryl czy enalapryl. Połączenie to zwiększa ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego. Z tego powodu pacjenci przyjmujący leki z grupy inhibitorów ACE nie powinni stosować racekadotrylu. Lek nie wchodzi w bezpośrednie interakcje z żywnością ani z większością innych środków farmakologicznych, jednak przyjmowanie go z alkoholem nie jest zalecane, ponieważ alkohol może nasilać podrażnienie przewodu pokarmowego i pogłębiać odwodnienie towarzyszące biegunce.

Czytaj także:

• Biegunka zakaźna - przyczyny, badania, leczenie


• Biegunka wirusowa: ostra, przewlekła. Jak je rozpoznać i co stosować?


• Biegunka bakteryjna - jak się objawia i czy jest zaraźliwa?

Informacje zawarte w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem. Opis dotyczy substancji czynnej i został przygotowany przez farmaceutę na podstawie dostępnych źródeł medycznych, w szczególności Charakterystyk Produktów Leczniczych oraz ulotek dla pacjenta. Decyzję o zastosowaniu, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości dotyczących leczenia, dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji należy zasięgnąć porady medycznej.