Znajdź lek

Rennie Antacidum



Rennie Antacidum to lek dostępny bez recepty, który zobojętnia sok żołądkowy. Wskazaniem do stosowania jest objawowe niwelowanie przypadłości, takich jak: wzdęcia, zgaga, nudności czy niestrawność. Sprawdź działanie, dawkowanie oraz przeciwwskazania do zażywania preparatu. 

 

 

Działanie

Preparat zawiera dwie substancje zobojętniające (węglan wapnia i węglan magnezu). Działa miejscowo, zobojętnia kwas solny w żołądku. Nie wchłania się do krwioobiegu. W żołądku węglan wapnia i węglan magnezu reagują z sokiem żołądkowym, tworząc wodę i rozpuszczalne sole mineralne. Niewielkie ilości wapnia i magnezu mogą się wchłaniać w tej postaci. Stopień wchłaniania zależy od podanej dawki. Wchłaniane jest około 10% podanej dawki wapnia i 15-20% magnezu. U zdrowych osób niewielkie ilości wapnia i magnezu, które zostały wchłonięte są zwykle szybko wydalane przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek stężenia wapnia i magnezu w surowicy mogą być zwiększone. Nierozpuszczalne sole wapnia i magnezu powstające w jelitach, są następnie wydalane z kałem.

Wskazania

Objawowe leczenie dolegliwości związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak: zgaga, niestrawność, wzdęcia, nudności, uczucie pełności lub ciężkości w nadbrzuszu, odbijanie.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Hiperkalcemia i/lub stany powodujące hiperkalcemię. Kamica nerkowa z kamieniami zawierającymi osady wapniowe. Ciężka niewydolność nerek. Hipofosfatemia.

Środki ostrożności

Należy unikać długotrwałego stosowania preparatu. Nie należy przekraczać podanej dawki. Jeśli objawy się utrzymują lub ustępują tylko częściowo, należy zasięgnąć dodatkowej porady lekarza. Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek - należy regularnie kontrolować stężenie wapnia, fosforanów i magnezu w surowicy. Preparatu nie należy stosować w przypadku hiperkalciurii. Długotrwałe przyjmowanie leku w dużych dawkach może spowodować wystąpienie działań niepożądanych, takich jak hiperkalcemia, hipermagnezemia i zespół mleczno-alkaliczny, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Preparatu nie należy przyjmować z dużymi ilościami mleka lub produktów nabiałowych. Długotrwałe stosowanie leku zwiększa ryzyko powstawania kamieni nerkowych. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować leku. Preparat nie zawiera sodu. Jedna tabl. zawiera 475 mg sacharozy. Jeżeli objawy choroby nie ustąpią po 7 dniach, lekarz powinien dokonać ponownie oceny klinicznej.

Ciąża i laktacja

Po zastosowaniu preparatu przez kobiety w ciąży nie zaobserwowano zwiększonego ryzyka występowania wad wrodzonych, można go więc podawać w czasie ciąży i karmienia piersią, jeżeli są stosowane zgodnie ze wskazaniami. Należy jednak unikać długotrwałego stosowania dużych dawek. Kobiety w ciąży powinny ograniczać stosowanie tych leków do maksymalnej zalecanej dawki dobowej.

Działania niepożądane

Długotrwałe stosowanie wysokich dawek, szczególnie u pacjentów z upośledzeniem czynności nerek, może powodować hipermagnezemię (w przypadku środków zobojętniających zawierających magnez) lub hiperkalcemię i zasadowicę, które mogą wywoływać objawy ze strony układu pokarmowego i osłabienie mięśni. Bardzo rzadko zgłaszano reakcje nadwrażliwości. Objawy kliniczne mogą obejmować wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Ponadto mogą wystąpić: nudności, wymioty, dyskomfort w żołądku i biegunka, osłabienie mięśni.  Działania niepożądane występujące tylko w kontekście zespołu mleczno-alkalicznego: zaburzenia smaku, zwapnienia i osłabienie, bóle głowy, azotemia.

Interakcje

Zmiany kwaśności soku żołądkowego, np. spowodowane przyjmowaniem substancji zobojętniających, mogą wpłynąć na stopień i szybkość wchłaniania jednocześnie podawanych leków. Udowodniono, że środki zobojętniające zawierające wapń i magnez mogą tworzyć kompleksy z niektórymi substancjami, np. antybiotykami (tetracyklinami) i syntetycznymi lekami chemioterapeutycznymi przeciwbakteryjnymi (chinolonami) oraz glikozydami nasercowymi, np. digoksyną, lewotyroksyną i eltrombopagiem, co powoduje zmniejszenie wchłaniania. Należy to wziąć pod uwagę, jeśli rozważa się równoczesne podawanie tych leków. Sole wapniowe zmniejszają wchłanianie fluorków i preparatów zawierających żelazo, a sole wapniowe i sole magnezowe mogą utrudniać wchłanianie fosforanów. Diuretyki tiazydowe zmniejszają wydalanie wapnia z moczem. Z uwagi na zwiększone ryzyko hiperkalcemii w przypadku jednoczesnego stosowania diuretyków tiazydowych należy regularnie kontrolować stężenie wapnia w surowicy. Zaleca się, by środki zobojętniające nie były przyjmowane równocześnie z innymi lekami, ale w odstępie 1 h lub 2 h.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: dawka jednorazowa 1-2 tabl. do ssania lub żucia. Zaleca się przyjmowanie leku 1 h po posiłku i przed snem. W przypadku wystąpienia zgagi lub bólu można przyjąć dodatkowo 1 lub 2 tabl. pomiędzy zwykłymi porami dawkowania. Nie należy przyjmować więcej niż 11 tabl. w ciągu 24 h. Maksymalny okres samoleczenia przez pacjenta to 7 dni. Jeśli objawy nie ustąpią, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, ponieważ zalecana jest diagnostyka w celu wykluczenia poważniejszej choroby.

Uwagi

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex