Znajdź chorobę

Autyzm - przyczyny, objawy, terapia i leczenie u dzieci

Autyzm jest nieuleczalną chorobą, która rozwija się od wczesnego dzieciństwa. Polega na upośledzeniu rozwoju powodującym problemy z komunikacją i interakcjami. Niezwykle ważna jest wczesna diagnoza i rozpoczęcie leczenia usprawniającego funkcjonowanie dziecka w społeczeństwie. Poznaj przyczyny, objawy i sposoby leczenia autyzmu.

Spis treści

Autyzm jest zespołem objawów polegającym na upośledzeniu rozwoju, pojawiającym się we wczesnym dzieciństwie, zazwyczaj przed trzecim rokiem życia. W obrębie spektrum autyzmu różne zaburzenia mają różne objawy. Wszystkie powodują upośledzenie komunikacji i prawidłowych interakcji z innymi.

Co to jest autyzm?

W obrębie teorii psychologicznych funkcjonują teorie mówiące, że autyzm:

  • to nieprawidłowość emocjonalności polegająca na niemożliwości tworzenia umysłowych reprezentacji stanów emocjonalnych i umysłowych innych ludzi oraz własnych;
  • to nieprawidłowość w integrowaniu bodźców sensorycznych z różnych miejsc ciała;
  • to zaburzenie polegające na niemożności wykorzystania informacji w celu planowania i realizowania planów.

Dzieci cierpiące z powodu autyzmu mają zazwyczaj problemy w trzech bardzo ważnych obszarach:

  • zachowanie i zainteresowania,
  • mowa jako jedna z form komunikacji,
  • interakcje społeczne.

Autyzm częściej występuje u chłopców (około 4 razy), a częstość występowania tego zaburzenia szacuje się na około 5 przypadków na 1000. Liczba osób z rozpoznanym autyzmem wzrasta z roku na rok, i nie wiadomo, czy jest to związane z większą zapadalnością, czy z polepszeniem diagnostyki i większą jej dostępnością. Autyzm jest chorobą nieuleczalną, jednak odpowiednio wcześnie wdrożone leczenie może przynieść wiele korzyści i w diametralny sposób zmienić funkcjonowanie osoby dotkniętej tym zaburzeniem, oraz poprawić komfort rodzinie i bliskim.

Niektórzy badacze oddzielają autyzm od zespołu Aspergera. Objawy zespołu Aspergera są z reguły mniej nasilone i mniej widoczne, szczególnie w zakresie rozwoju mowy. Większość badaczy uznaje zespół Aspergera za odmianę autyzmu - jedno z zaburzeń ze spektrum autyzmu.

Autyzm - przyczyny

Istnieje wiele teorii dotyczących przyczyn autyzmu. Niektóre teorie koncentrują się na zjawiskach psychologicznych, inne na przyczynach biologicznych. Żadna z obecnie funkcjonujących teorii w pełni nie wyjaśnia złożonego zjawiska, jakim jest autyzm.

Teorie, które przyczyny autyzmu poszukują poza funkcjonowaniem psychicznym jednostki, wskazują na udział czynników, wypisano je poniżej.

  • Obowiązkowe szczepienia dzieci – w ostatnich latach głośne były dyskusje na temat możliwego wpływu podania niektórych szczepionek (zawierających rtęć) na wystąpienie autyzmu u dziecka. Do chwili obecnej liczne badania nie wykazały związku szczepień na występowanie autyzmu.
  • Genetycznych – badania wykazały, że niektóre z genów mogą mieć znaczenie w przypadku, gdy dochodzi do rozwoju autyzmu. Niektóre z czynników mogą być dziedziczne z pokolenia na pokolenie, inne mogą pojawiać się w wyniku samodzielnych spontanicznych mutacji genowych. Przy odpowiedniej konstelacji nieprawidłowych genów mogą pojawić się objawy autyzmu, jako wynik nieprawidłowego rozwoju komórek nerwowych bądź nieprawidłowej funkcji połączeń między tymi komórkami.
  • Czynniki środowiskowe – nie ma dokładnie zbadanych czynników, odpowiedzialnych za powstawanie autyzmu, jednak pewną rolę przypisuje się zakażeniom wirusowym, zanieczyszczeniu środowiska naturalnego.
  • Inne czynniki: pewną rolę przypisuje się przebiegowi ciąży, porodu, opiece poporodowej, znaczenie mają też czynniki związane z anatomią układu nerwowego.

Autyzm - objawy

Chociaż większość dzieci cierpiących z powodu autyzmu przejawia zaburzenia w tych sferach rozwojowych, rozpoznanie autyzmu nie oznacza, że będą one mieć takie same objawy. Każde dziecko z autyzmem, może wypracować swój własny sposób zachowywania się. Najcięższe przypadki autyzmu polegają na całkowitej niemożliwości komunikowania się i interakcji z innymi ludźmi. Różnice widać także, jeżeli chodzi o czas wystąpienia objawów. Wiele dzieci wykazuje cechy autystyczne już we wczesnym dzieciństwie, inne rozwijają się normalnie przez pierwsze miesiące lub lata, po czym tracą nabyte umiejętności komunikowania się i interakcji z innymi.

Większość dzieci cierpiących z powodu autyzmu wolno przyswaja nowe umiejętności i informacje, oraz ma obniżoną inteligencję. Niektóre dzieci mogą mieć normalną lub wysoką inteligencję - te dzieci uczą się o wiele szybciej, jednak ich problemy z komunikowaniem się z innymi, radzenie sobie w sytuacjach społecznych może nadal być bardzo upośledzone. Istnieją opisane przypadki autystycznych „geniuszy” – osób niezwykle utalentowanych i biegłych w jakiejś dziedzinie wiedzy lub umiejętności jak np. matematyka czy muzyka, jednak osoby takie to mniejszość cierpiących z powodu autyzmu.

Chociaż różnice między dziećmi cierpiącymi z powodu autyzmu mogą być znaczne, można wyróżnić obszary, w których najczęściej dochodzi do zmian.

1. Zachowanie i zainteresowania:

  • może ciągle się poruszać, być niespokojne, wiercić się;
  • przejawia zachowania rutynowe, swoiste „rytuały”;
  • denerwuje się, jeżeli jego czynności wykonywane rutynowo lub rutynowe ustawienia przestrzeni zostaną zmienione;
  • pojawiają się powtarzalne ruchy jak kołysanie, kręcenie się, cmokanie, klaskanie;
  • skupia swoją uwagę i interesuje się oraz bawi częściami różnych przedmiotów np. guzikiem od pluszowego misia lub samymi kołami od samochodu, może bawić się zabawkami niezgodnie z przeznaczeniem;
  • może pojawić się nadwrażliwość lub niewrażliwość na niektóre bodźce, specyficzne dźwięki, kolory, dotyk.

2. Umiejętności społeczne:

  • sprawia wrażenie, że nie słyszy tego, co się do niego mówi;
  • nie reaguje na wywoływanie swojego imienia;
  • może nie zwracać uwagi na uczucia innych;
  • generalnie nie utrzymuje lub utrzymuje niewielki kontakt wzrokowy;
  • nie odpowiada, gdy jest przytulane bądź głaskane, jednak może to sprawiać przyjemność, jeżeli zostało zainicjowane samemu;
  • wycofuje się do „swojego świata”;
  • zdarza im się wpatrywać w kogoś uporczywie;
  • mogą tracić kontrolę nad swoim zachowaniem w różnych sytuacjach społecznych.

3. Język:

  • zaczyna mówić później, niż inne dzieci;
  • traci wcześniej nabyte umiejętności mówienia;
  • mówi zbyt wysokim lub zbyt niskim tonem;
  • rytmika mowy może być dziwaczna np. może przypominać śpiew, marsz, etc.;
  • nie potrafi rozpocząć i utrzymać normalnej konwersacji;
  • może uporczywie powtarzać jakieś wyrazy lub zdania, nie znając dokładnego ich znaczenia.

W zależności od tego, jakie umiejętności społeczno-językowe dziecko cierpiące z powodu autyzmu osiągnęło w swoim najlepszym poziomie funkcjonowania w życiu, taki może mieć potencjał do rozwoju mowy i poprawy relacji społecznych. Podczas dorastania niektóre dzieci z autyzmem mogą okazywać się coraz bardziej zaangażowane w relacje z innymi oraz prezentować mniej nasilone zaburzenia zachowania. Dotyczy to szczególnie osób, które wcześniej miały mniej nasilone objawy. U innych wszakże okres dojrzewania powoduje dalsze pogorszenie funkcjonowania.



Bibliografia

  • Bilikiewicz A.,Psychiatria,Wydawnictwo Lekarskie PZWL,Warszawa 2006
  • Goldman H.,Review of General Psychiatry,McGraw-Hill ,2000
  • Kaplan&Sadock’s Sadock B., Sadock V.,Synopsis of Psychiatry: Behavioral Sciences/ Clinical Psychiatry,Lippincott Williams & Wilkins,2007
  • World Health Organization,International classification of diseases: Diagnostic criteria for research (10th edition),,Geneva, Switzerland 1992
  • Klykylo W.M., Kay J.L. ,Clinical Child Psychiatry,Second Edition,John Wiley & Sons Ltd,2005
  • Lewis Melvin,Child and Adolescent Psychiatry: A Comprehensive Textbook,Lippincott Williams & Wilkins Publishers, 2002,
  • Sample D., Smith R., Burns J., Darjee R., McIntosh A.,Oxford Handbook of Psychiatry,Oxford University Press,2005
  • Seligman M.E.P., Walker E.F., Rosenhan D.L.,Psychopatologia,Wydawnictwo Zysk i S-ka,Poznań 2001
  • Taylor S., Nunn K.P.,Practical Child Psychiatry: The clinician’s guide,BMJ Publishing Group,2003
Pytanie: Jak często uprawiasz seks?

  codziennie lub prawie codziennie

  kilka razy w tygodniu

  kilka razy w miesiącu

  nie uprawiam seksu