Dogoterapia - jak leczą psy?

Czy psy mogą leczyć? Tak! Dogoterapia jest jedną z najpopularniejszych form rehabilitacji przy udziale zwierząt. Dowiedz się, jakie są rodzaje, pozytywne efekty dogoterapii i przeciwwskazania, a także najodpowiedniejsze rasy psów.

Spis treści

Zajęcia z udziałem psa są terapią kontaktową, w której mogą brać udział zarówno dzieci, jak i dorośli. Nie jest to oczywiście osobna droga leczenia, ale dodatkowa forma pomagająca uzyskać lepsze wyniki w terapii rehabilitacyjnej. Ćwiczenia pomagają choremu otworzyć się przed innymi, wyzwolić w nim aktywność, optymizm i większe zaufanie.

Historia kynoterapii

Za osobę, która zapoczątkowała terapię kontaktową z udziałem psa, uważa się amerykańskiego psychiatrę, Borisa Levinsona. W 1964 roku, podczas przeprowadzania terapii z dziećmi, zauważył, że jego pies wzbudza sporo zainteresowania wśród pacjentów. Postanowił bliżej przyjrzeć się jego wpływowi na skuteczność przeprowadzanej rehabilitacji i wyniki pozytywnie go zaskoczyły. Dzieci z autyzmem stawały się bardziej otwarte i komunikatywne. Levinson przedstawił swoje przemyślenia w późniejszym artykule, który zapoczątkował badania nad dogoterapią.

Kynoterapia pojawiła się w Polsce znacznie później, w latach 80. Zyskała spore zainteresowanie, dzięki czemu jest dziś jedną z najpopularniejszych form terapii przy pomocy zwierząt.

Rodzaje dogoterapii

Z psem można przeprowadzać trzy rodzaje zajęć. Pierwszy z nich przybiera formę spotkania z psem. Ma wówczas miejsce zabawa, która pozwala na otwarcie się pacjenta i wyzwolenie w nim pozytywnych emocji. Inny typ leczenia to edukacja z psem. Zwierzę jest wówczas obecne podczas zajęć, pomagając dzieciom w skupieniu się i zaangażowaniu w naukę. Trzecim rodzajem jest terapia z psem. Ta forma skupia się na indywidualnych potrzebach pacjenta. Ma postać odpowiednio dobranych ćwiczeń, które stają się coraz trudniejsze i bardziej wymagające. Przeprowadzane w małych grupach dają najlepsze efekty.

Reklama

Pozytywne skutki dogoterapii

Dogoterapia przynosi pozytywne skutki w przypadku osób z problemami emocjonalnymi, chorującymi na autyzm, zespół downa czy nadpobudliwość ruchową. Świetne rezultaty przynosi też w leczeniu osób chorych i starszych. Obecność psa wpływa pozytywnie nawet na więźniów oraz osoby mające problem z narkotykami.

Zajęcia z psem przełamują barierę przed zwierzęciem, ćwiczą koncentrację, poprawiają pamięć, zwiększają motywację, wyzwalają spontaniczność i emocje, uczą samodzielności, odpowiedzialności, płynności ruchów, doskonalą sprawność – poprawiają funkcjonowanie stawów, układu oddechowego oraz koordynację ruchową.

Przeciwwskazania

Do terapii z udziałem psa nie może przystąpić osoba, która odczuwa lęk przed zwierzętami, jest osłabiona i ma gorączkę, ma otwarte rany na ciele, uczulona jest na sierść lub reaguje niekontrolowaną agresją na widok psa.

Reklama

Odpowiednia rasa psa

Do terapii wybiera się określone rasy psów, które są bardziej komunikatywne i spokojniejsze niż inne. Nadają się do tego zwłaszcza takie rasy jak golden retriever, labrador retriever oraz cavalier king charles spaniel. Psy te są społeczne, cierpliwe oraz posłuszne. Natomiast do terapii nie powinno się przydzielać psów z tak zwanych ras obronnych czy stróżujących.

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!