Znajdź chorobę

Rogowacenie mieszkowe - objawy, leczenie

Rogowacenie mieszkowe to choroba, która jest dziedziczona z pokolenia na pokolenie. Do jej głównych objawów należą: grudki, zaczerwienienie oraz suchość skóry. Podstawą w diagnostyce jest wizyta u dermatologa. Jak przebiega wizyta u specjalisty i jak wygląda leczenie rogowacenia mieszkowego?

Spis treści

Rogowacenie mieszkowe jest częstym w polskiej populacji schorzeniem, u podstawy którego leży zaburzenie procesów keratynizacji naskórka z nadmiernym tworzeniem substancji rogowej, niedostatecznym jej usuwaniem z powierzchni skóry oraz odkładaniem w bezpośrednim sąsiedztwie mieszków włosowych. Rogowacenie mieszkowe należy do chorób dziedziczonych z pokolenia na pokolenie, w literaturze wskazuje się na tzw. dominujący typ dziedziczenia, w którym objawy choroby widoczne są zarówno u rodzica, jak i u dzieci.

Rogowacenie mieszkowe - przyczyny

Najważniejszą przyczyną rozwoju objawów rogowacenia mieszkowego jest osobnicza skłonność uwarunkowana genetycznie. W literaturze opisywany jest dominujący typ dziedziczenia. Polega on na ujawnianiu się choroby w każdym pokoleniu, tzn. potwierdzone występowanie objawów u:

  • dziadka,
  • mamy,
  • dzieci.

Jest to tzw. pionowe przekazywanie nieprawidłowego allelu.

Najważniejszym czynnikiem ryzyka wystąpienia objawów rogowacenia mieszkowego jest obecność schorzenia u członków najbliższej rodziny. Interesujące są przede wszystkim te przypadki choroby, które pojawiły się u krewnych pierwszego stopnia oraz wszystkich z tej samej linii, np.: u matki, jej ojca, ciotki lub babci.

Wśród innych czynników mogących mieć wpływ na pojawienie się objawów choroby wymienia się:

  • nadmierną suchość skóry,
  • zaburzenia endokrynologiczne – w tym głównie niedoczynność tarczycy,
  • zaburzenia naczynioruchowe – polegające na nadmiernym skurczu mięśniówki gładkiej drobnych naczyń krwionośnych skóry, w wyniku którego dochodzi do ograniczenia przepływu krwi w danym obszarze i tym samym do zaburzeń w procesach wewnątrzkomórkowych keratynocytów.

Wymienione wyżej możliwe czynniki ryzyka rogowacenia mieszkowego opierają się głównie na zaburzeniu procesu keratynizacji komórek naskórka oraz ich eliminacji z powierzchni skóry.

Rogowacenie mieszkowe - objawy

Do najważniejszych objawów rogowacenia mieszkowego zalicza się:

  • grudki – mnogie, drobne (zaledwie kilkumilimetrowe), skupiające się ze sobą, zlokalizowane głównie w obrębie skóry kończyn górny, dolnych oraz twarzy; zmiany młode, kilkutygodniowe mogą być niekiedy niewidoczne gołym okiem, a jedynie badane palpacyjnie, wykwity starsze, wieloletnie są zwykle czerwone lub ciemnobrunatne; wykwity są zlokalizowane charakterystycznie w miejscu ujścia drobnych włosów;
  • zaczerwienienie – ledwo zauważalne, nie zawsze obecne, zlokalizowane ściśle w miejscu występowania zmian grudkowych; stanowi wyraz toczącego się w obrębie skóry stanu zapalnego;
  • suchość skóry – związana głównie z obecnością hiperkeratotycznych nawarstwień tworzących grudki.

Wśród najważniejszych objawów rogowacenia mieszkowego wymienia się obecność na skórze:

  • mnogich,
  • drobnych,
  • zaledwie kilkumilimetrowych

grudek zlokalizowanych w miejscach, gdzie włosy wychodzą na powierzchnię skóry. Barwa wykwitu zależy od czasu, jaki upłynął od momentu pojawienia się go na skórze.

Grudki kilkutygodniowe są w większości wypadków:

  • słabo widoczne,
  • barwy otaczającej skóry,
  • badalne praktycznie wyłącznie palpacyjnie.

Zmiany starcze, wieloletnie, są:

  • ciemniejsze,
  • łatwo zauważalne,
  • mają też większe rozmiary.

Grudki mogą lokalizować się w każdym miejscu, najczęściej zajęte są kończyny dolne, górne oraz twarz (okolice brwi). Stopniowe złagodzenie objawów obserwuje się w miesiącach wiosennych i letnich, jako skutek działania promieniowania słonecznego.

Objawy rogowacenia mieszkowego pojawiają się już w najmłodszych latach, choroba najczęściej dotyka dzieci oraz młodzież. Nie obserwuje się zwiększonej predylekcji do płci.

Skóra - budowa

Aby w pełni zrozumieć procesy patologiczne doprowadzające do powstawania objawów rogowacenia mieszkowego warto zapoznać się z prawidłową budową skóry oraz mieszka włosowego.

Skóra każdego zdrowego człowieka składa się z trzech warstw. Idąc od najbardziej zewnętrznej jest to:

  • naskórek, 
  • skóra właściwa,
  • tkanka podskórna.

Najgłębszą warstwą naskórka jest warstwa podstawna. To właśnie w jej obrębie zlokalizowane są między innymi komórki macierzyste, które dzielą się i przesuwają ku górze w obręb bardziej powierzchownych warstw. Podlegają procesowi rogowacenia i po przedostaniu się na powierzchnię skóry ulegają złuszczeniu. Zaburzenie tego procesu stanowi podstawę do rozwoju zmian grudkowych w rogowaceniu mieszkowym.



Bibliografia

  • Ashton R., Leppard B.,Rogowacenie mieszkowe, w: Diagnostyka różnicowa w dermatologii, s. 296,Wydawnictwo Lekarskie PZWL,Warszawa, 2009
  • Jabłońska S., Majewski S.,Rogowacenie mieszkowe, w : Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową, s. 361,Wydawnictwo Lekarskie PZWL,Warszawa, 2008
Pytanie: Jak często uprawiasz seks?

  codziennie lub prawie codziennie

  kilka razy w tygodniu

  kilka razy w miesiącu

  nie uprawiam seksu