Amlodypina (łac. Amlodipinum): jak działa i na co pomaga?

Amlodypina – najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Po jakim czasie spada ciśnienie po amlodypinie?

Efekt obniżenia ciśnienia tętniczego rozwija się stopniowo. Maksymalne stężenie substancji we krwi osiągane jest po 6–12 godzinach od zażycia dawki, dlatego lek nie powoduje gwałtownych i niebezpiecznych spadków ciśnienia. Pełne, stabilne działanie hipotensyjne obserwuje się zazwyczaj po kilku dniach do dwóch tygodni regularnego stosowania leku.

Czy amlodypina powoduje tycie?

Amlodypina sama w sobie nie wywołuje wzrostu tkanki tłuszczowej. Jednak u części pacjentów obserwuje się obrzęki obwodowe (np. w okolicach kostek i podudzi), które mogą prowadzić do nieznacznego zwiększenia masy ciała w wyniku zatrzymywania płynów w organizmie, co bywa błędnie utożsamiane z przybieraniem na wadze.

Jakich suplementów nie należy przyjmować z amlodypiną?

Należy unikać preparatów zawierających dziurawiec zwyczajny, ponieważ osłabia on działanie leku. Warto również zachować ostrożność przy suplementach zawierających wysokie dawki wapnia, potasu czy preparatach podnoszących ciśnienie krwi (np. z wysoką zawartością kofeiny lub żeń-szenia). Ponadto nie należy popijać leku ani suplementów sokiem grejpfrutowym.

Czy amlodypina powoduje szybkie bicie serca?

Co do zasady amlodypina rzadko wywołuje zaburzenia rytmu, jednak u części pacjentów – zwłaszcza na początku terapii lub po zwiększeniu dawki – w reakcji na rozszerzenie naczyń krwionośnych może wystąpić odruchowa tachykardia, czyli odczucie szybkiego bicia serca lub kołatania serca.

Czy amlodypina jest moczopędna?

Nie, amlodypina nie jest lekiem moczopędnym (diuretykiem). Jej działanie opiera się na rozkurczu mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Może wywoływać łagodne działanie natriuretyczne (zwiększające wydalanie sodu), ale nie należy do grupy diuretyków.

Jak dokładnie działa amlodypina?

Główne działanie amlodypiny polega na blokowaniu napływu jonów wapnia przez wolne kanały wapniowe typu L do komórek mięśniowych gładkich naczyń krwionośnych oraz komórek mięśnia sercowego. Prowadzi to bezpośrednio do zmniejszenia napięcia ścian naczyń i ich rozszerzenia, co obniża obwodowy opór naczyniowy i skutkuje spadkiem ciśnienia tętniczego.

W chorobie niedokrwiennej serca amlodypina zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen poprzez obniżenie obciążenia następczego (czyli oporu, jaki serce musi pokonać, wyciskając krew). Zwiększa również dopływ tlenu do naczyń wieńcowych, zapobiegając ich skurczom, co skutecznie chroni przed napadami dławicowymi. Ze względu na długi okres półtrwania substancja zapewnia stabilne działanie przez całą dobę przy dawkowaniu raz na dobę.

Wskazania: kiedy stosować amlodypinę?

Substancja znajduje powszechne zastosowanie w kardiologii u pacjentów dorosłych oraz u dzieci od 6. do 17. roku życia z nadciśnieniem tętniczym.

Główne wskazania obejmują:

• Leczenie nadciśnienia tętniczego (w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie).


• Leczenie przewlekłej, stabilnej dławicy piersiowej.


• Leczenie naczynioruchowej postaci dławicy piersiowej (typu Prinzmetala).

Na rynku dostępne są preparaty amlodypiny w postaci tabletek doustnych. Najczęściej stosowaną dawką początkową jest amlodypina 5 mg, choć dostępne są także preparaty zawierające 10 mg substancji czynnej lub preparaty złożone z innymi lekami nasercowymi.

Amlodypina: przeciwwskazania i środki ostrożności

Głównym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na amlodypinę, inne pochodne dwuhydropirydyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Leku nie należy stosować w przypadku ciężkiego niedociśnienia, wstrząsu (w tym wstrząsu kardiogennego), zwężenia drogi odpływu z lewej komory (np. ciężkiego zwężenia zastawki aorty) oraz u pacjentów z niestabilną hemodynamicznie niewydolnością serca po przebytym ostrym zawale mięśnia sercowego.

Ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (ze względu na wydłużony czas metabolizmu leku) oraz u osób w podeszłym wieku podczas zwiększania dawki.

Jak prawidłowo stosować i dawkować amlodypinę?

Amlodypina w tabletkach przyjmowana jest doustnie, raz na dobę, o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków, popijając odpowiednią ilością wody.

Standardowa dawka początkowa u dorosłych w leczeniu nadciśnienia i dławicy piersiowej wynosi 5 mg raz na dobę. W zależności od indywidualnej reakcji pacjenta i osiąganych wartości ciśnienia lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 10 mg na dobę. U dzieci i młodzieży w wieku 6–17 lat zalecana dawka początkowa wynosi zazwyczaj 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg.

Amlodypina: możliwe działania niepożądane

Działania niepożądane amlodypiny wynikają najczęściej z jej podstawowego mechanizmu działania, czyli rozszerzania naczyń krwionośnych. U większości pacjentów pojawiające się objawy mają charakter łagodny lub umiarkowany i wykazują tendencję do zmniejszania się wraz z upływem czasu.

W obrębie układu krążenia do najczęściej zgłaszanych skutków ubocznych należą uciążliwe obrzęki obwodowe, obejmujące głównie okolice kostek i podudzi, a także uczucie gorąca, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz odczuwalne kołatanie serca.

Ze strony układu nerwowego pacjenci stosujący amlodypinę mogą doświadczać bólów i zawrotów głowy, wzmożonej senności, ogólnego uczucia zmęczenia oraz osłabienia organizmu.

Dolegliwości mogą dotyczyć również przewodu pokarmowego, objawiając się bólami brzucha, nudnościami, niestrawnością czy zmianą rytmu wypróżnień pod postacią zaparć bądź biegunek.

W obrębie układu mięśniowo-szkieletowego obserwowano z kolei bolesne skurcze mięśni oraz obrzęki stawów.

Rzadziej występujące działania niepożądane obejmują zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach, nadmierne niedociśnienie tętnicze, łysienie, ginekomastię u mężczyzn oraz przerost dziąseł.

Interakcje: z czym nie łączyć amlodypiny?

Amlodypina jest metabolizowana w wątrobie przez enzym CYP3A4, co determinuję jej wrażliwość na równolegle przyjmowane leki i żywność.

Najważniejsze interakcje obejmują:

• Sok grejpfrutowy i grejpfruty: nie należy ich spożywać podczas terapii, ponieważ hamują metabolizm leku, co prowadzi do znacznego wzrostu jego stężenia we krwi i nieprzewidywalnego nasilenia działania obniżającego ciśnienie.


• Inhibitory CYP3A4: leki takie jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir czy erytromycyna mogą zwiększać stężenie amlodypiny w organizmie, nasilając ryzyko działań niepożądanych.


• Induktory CYP3A4: dziurawiec zwyczajny, ryfampicyna czy karbamazepina mogą obniżać stężenie amlodypiny i osłabiać jej działanie.


• Inne leki obniżające ciśnienie: Jednoczesne stosowanie innych preparatów hipotensyjnych, azotanów lub trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych nasila działanie obniżające ciśnienie.


• Alkohol: zależność między amlodypiną a alkoholem wymaga dużej ostrożności. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne leku, prowadząc do gwałtownych spadków ciśnienia, zawrotów głowy, omdleń oraz nasilenia senności.

Czytaj także:

• Nadciśnienie tętnicze - przyczyny, objawy, leczenie, dieta


• Dusznica bolesna - objawy, rokowanie, leki i domowe sposoby


• Choroba wieńcowa (niedokrwienna serca) - jak ją leczyć i jak jej zapobiegać?

Informacje zawarte w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem. Opis dotyczy substancji czynnej i został przygotowany przez farmaceutę na podstawie dostępnych źródeł medycznych, w szczególności Charakterystyk Produktów Leczniczych oraz ulotek dla pacjenta. Decyzję o zastosowaniu, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości dotyczących leczenia, dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji należy zasięgnąć porady medycznej.