Mój koszyk
Zaloguj się aby dokonać zakupu
Nie masz jeszcze konta ?
Załóż konto i korzystaj z wielu korzyści:
Lewodropropizyna (łac. Levodropropizinum) to nowoczesna substancja lecznicza należąca do grupy obwodowo działających leków przeciwkaszlowych. Działa poprzez hamowanie odruchu kaszlowego w obrębie dróg oddechowych, nie wywierając przy tym bezpośredniego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Substancja ta pomaga w objawowym leczeniu nieproduktywnego, suchego kaszlu u dorosłych i dzieci, zapewniając szybką ulgę bez ryzyka uzależnienia.
Czy lewodropropizyną można stosować na noc?
Tak, stosowanie lewodropropizyny przed snem jest bardzo powszechne i zalecane w przypadku męczącego, suchego kaszlu wybudzającego ze snu. Hamując odruch kaszlowy obwodowo, lek łagodzi podrażnienia dróg oddechowych i ułatwia spokojny, nieprzerwany odpoczynek nocny.
Czy lewodropropizyna jest lekiem przeciwhistaminowym?
Nie, lewodropropizyna nie należy do grupy klasycznych leków przeciwhistaminowych, lecz do obwodowych środków przeciwkaszlowych. Wykazuje jednak pewne dodatkowe działanie przeciwhistaminowe i przeciwalergiczne, co wspomaga redukcję obrzęku błony śluzowej dróg oddechowych.
Czy lewodropropizyna powoduje senność?
Senność po zażyciu lewodropropizyny występuje niezwykle rzadko, ponieważ substancja ta działa obwodowo i praktycznie nie przenika do mózgu. U niektórych osób, zwłaszcza szczególnie wrażliwych, może jednak pojawić się lekkie znużenie lub zawroty głowy.
Czy lewodropropizyna powoduje sen?
Związek ten nie działa jak klasyczny lek nasenny i nie wywołuje bezpośrednio uczucia usypiania. Ułatwia on jednak zasypianie w sposób pośredni, skutecznie wyciszając uciążliwy, suchy kaszel, który uniemożliwia spokojny sen.
Czy lewodropropizyna jest opioidem?
Nie, lewodropropizyna nie jest opioidem ani pochodną morfiny, w przeciwieństwie do niektórych starszych leków przeciwkaszlowych. Nie działa na receptory opioidowe w mózgu, dzięki czemu nie powoduje uzależnienia, depresji oddechowej ani zaparć.
Lewodropropizyna jest organiczną substancją chemiczną stanowiącą czysty enancjomer dropropizyny. Aby dobrze zrozumieć, czym wyróżnia się lewodropropizyna, mechanizm działania tej substancji warto zestawić z tradycyjnymi lekami hamującymi kaszel.
Większość znanych środków przeciwkaszlowych działa w sposób ośrodkowy, tłumiąc ośrodek kaszlu zlokalizowany w pniu mózgu. Tymczasem obwodowe działanie lewodropropizyny opiera się na hamowaniu przewodnictwa bodźców w obrębie włókien nerwowych C znajdujących się w drzewie oskrzelowym. To właśnie te włókna odpowiadają za odbieranie sygnałów drażniących i wywoływanie odruchu kaszlowego. Zmniejszając uwalnianie neuropeptydów oraz hamując włókna czuciowe, substancja skutecznie blokuje powstawanie odruchu kaszlu u samego źródła.
Dodatkowo substancja ta wykazuje działanie rozkurczające na mięśnie gładkie oskrzeli oraz delikatne właściwości przeciwhistaminowe. Nie wpływa przy tym na ośrodek oddechowy w mózgu i nie zaburza naturalnego oczyszczania rzęskowego płuc. Należy podkreślić, że pierwsze efekty zmniejszenia częstotliwości i natężenia kaszlu pojawiają się już po około 15–30 minutach od zażycia leku i utrzymują się przez wiele godzin.
Podstawowym wskazaniem do podania tej substancji jest objawowe leczenie suchego, nieproduktywnego kaszlu o różnej etiologii. Warto pamiętać, że lek stosuje się w sytuacjach, gdy kaszel nie pełni funkcji ewakuacyjnej, czyli nie służy odkrztuszaniu zalegającej flegmy.
Do głównych zastosowań klinicznych należą:
W aptekach bez problemu dostaniemy preparaty dostosowane do wieku i preferencji pacjenta. Powszechnie stosowana jest lewodropropizyna syrop, która idealnie sprawdza się u najmłodszych oraz osób mających trudności z połykaniem. Dla osób dorosłych i młodzieży wygodną alternatywą są lewodropropizyna tabletki.
Choć substancja wyróżnia się bardzo wysokim profilem bezpieczeństwa i jest dobrze tolerowana, istnieją sytuacje medyczne wykluczające jej stosowanie.
Główne przeciwwskazania obejmują:
Wnikliwej analizy wymaga również relacja lewodropropizyna a astma. Osoby chorujące na astmę oskrzelową lub POChP powinny zachować szczególną ostrożność. Wywoływany w astmie kaszel może być objawem skurczu oskrzeli, a podanie leku tłumiącego odruch bez podania leku rozszerzającego oskrzela może być niebezpieczne. W takich przypadkach stosowanie leku powinno być skonsultowane z lekarzem. Nie zaleca się także podawania leku dzieciom poniżej 2. roku życia.
Prawidłowe stosowanie leku decyduje o jego skuteczności oraz ogranicza ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych, a przestrzeganie stałych pór przyjmowania pozwala na ciągłe kontrolowanie napadów kaszlu. Preparat należy zażywać doustnie, najlepiej między posiłkami.
Lek przeznaczony jest wyłącznie do krótkotrwałego stosowania doraźnego, dlatego nie należy przyjmować go dłużej niż przez 7 dni bez konsultacji lekarskiej, a w sytuacji, gdy po kilku dniach kaszel nie ustępuje lub nasila się, konieczna jest wizyta u lekarza.
Podczas leczenia warto również dbać o odpowiednie nawodnienie organizmu, co sprzyja nawilżeniu błon śluzowych i dodatkowo zmniejsza odruchowe podrażnienie gardła. Prawidłowe dawkowanie lewodropropizyny ustalane jest zawsze na podstawie wieku i masy ciała pacjenta, ściśle według informacji zawartych w ulotce dołączonej do opakowania lub indywidualnych zaleceń lekarskich.
Dzięki obwodowemu mechanizmowi działania substancja rzadko wywołuje ogólnoustrojowe działania niepożądane. Ewentualne objawy uboczne mają najczęściej charakter łagodny i przemijający.
Możliwe działania niepożądane obejmują:
Zażycie zbyt dużej dawki leku może objawiać się nasileniem działań niepożądanych, w tym sennością, dolegliwościami żołądkowymi czy spadkiem ciśnienia.
Przed rozpoczęciem terapii warto sprawdzić, z czym nie łączyć lewodropropizyny, aby nie doprowadzić do groźnych interakcji farmakologicznych.
Najważniejsze interakcje obejmują:
Informacje zawarte w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem. Opis dotyczy substancji czynnej i został przygotowany przez farmaceutę na podstawie dostępnych źródeł medycznych, w szczególności Charakterystyk Produktów Leczniczych oraz ulotek dla pacjenta. Decyzję o zastosowaniu, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości dotyczących leczenia, dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji należy zasięgnąć porady medycznej.