Mój koszyk
Zaloguj się aby dokonać zakupu
Nie masz jeszcze konta ?
Załóż konto i korzystaj z wielu korzyści:
Memantyna to substancja stosowana w leczeniu otępień różnego pochodzenia, przede wszystkim w przebiegu choroby Alzheimera. Jej działanie polega na umiarkowanym blokowaniu receptorów NMDA, co ogranicza ich nadmierną aktywację i wspiera prawidłowe procesy zachodzące w komórkach nerwowych.
Czy memantyna poprawia pamięć?
Memantyna jest stosowana w leczeniu otępień, m.in. w przebiegu choroby Alzheimera, gdzie celem terapii jest wpływ na zaburzenia pamięci i funkcji poznawczych. Nie jest jednak lekiem przeznaczonym do poprawiania pamięci u osób zdrowych ani środkiem na lepszą naukę czy koncentrację.
Czy memantyna usypia?
Senność została wymieniona wśród możliwych działań ubocznych memantyny. Jeśli taki objaw pojawia się w trakcie leczenia lub utrudnia codzienne funkcjonowanie, warto omówić to z lekarzem.
W jakim stadium choroby Alzheimera stosuje się memantynę?
Memantyna jest stosowana w otępieniach w przebiegu choroby Alzheimera. O zastosowaniu leku i ocenie stanu pacjenta powinien decydować lekarz prowadzący.
Czy memantynę można kupić bez recepty?
Nie, memantyny nie można obecnie kupić bez recepty. Leki zawierające tę substancję są dostępne wyłącznie po okazaniu recepty.
Co się dzieje, gdy pacjent cierpiący na demencję przestaje przyjmować memantynę?
Nie należy samodzielnie przerywać stosowania memantyny bez konsultacji z lekarzem. Lek nie cofa istniejących zmian chorobowych, ale jest stosowany w celu ograniczania dalszego pogłębiania się otępienia, dlatego decyzję o odstawieniu powinien podjąć specjalista.
Memantyna działa w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Jej mechanizm wiąże się z receptorami NMDA, które w prawidłowych warunkach uczestniczą w procesach uczenia się i zapamiętywania.
W tych procesach znaczenie ma glutaminian, czyli związek chemiczny biorący udział w przekazywaniu sygnałów w układzie nerwowym. Problem pojawia się wtedy, gdy receptory NMDA są nadmiernie pobudzane. Zbyt silna stymulacja tych receptorów może prowadzić do uszkadzania neuronów, co niekorzystnie wpływa na procesy pamięciowe.
Działanie memantyny polega na umiarkowanym blokowaniu receptorów NMDA. Dzięki temu nie dochodzi do ich nadmiernej aktywacji, a procesy zachodzące w komórkach nerwowych mogą ulegać normalizacji.
Memantyna jest stosowana przede wszystkim w otępieniach związanych z chorobą Alzheimera. To jej główne zastosowanie opisane w kontekście leczenia zaburzeń pamięci i funkcji poznawczych u osób chorych.
Substancja bywa także stosowana w otępieniach w przebiegu choroby Parkinsona oraz w otępieniach z ciałkami Lewy’ego. Wskazania do stosowania memantyny koncentrują się wokół otępień występujących w przebiegu różnych chorób neurologicznych.
W materiale opisano również badania nad zastosowaniem memantyny w otępieniu naczyniowym. Nie oznacza to jednak, że substancja powinna być stosowana samodzielnie lub poza kontrolą lekarza.
Memantyna nie jest przeznaczona dla zdrowych osób, które chcą poprawić pamięć, koncentrację lub szybkość uczenia się. Nie pomaga także w nerwicy ani w tzw. mgle covidowej. Takie zastosowania nie wynikają z opisanych wskazań terapeutycznych.
Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania memantyny jest uczulenie na jakikolwiek składnik przyjmowanego preparatu. W takiej sytuacji leku nie należy stosować bez konsultacji ze specjalistą.
Szczególną ostrożność podczas stosowania tej substancji powinny zachować przede wszystkim osoby po świeżym zawale serca oraz ze zdiagnozowaną padaczką.
Ważnym elementem bezpieczeństwa jest także unikanie łączenia memantyny z innymi lekami należącymi do antagonistów receptorów NMDA. Do tej grupy zaliczono m.in. amantadynę, dekstrometorfan i ketaminę.
Memantyna jest lekiem dostępnym wyłącznie na receptę. Nie należy rozpoczynać jej stosowania samodzielnie ani zmieniać dawkowania bez konsultacji z lekarzem.
Memantynę stosuje się doustnie, zwykle raz na dobę. Najczęściej zaleca się przyjmowanie jej rano, niezależnie od posiłków, choć najważniejsze jest zachowanie stałej pory przyjmowania leku.
Substancja jest dostępna w kilku postaciach. Najpopularniejsze są tabletki powlekane, ale można spotkać także tabletki rozpuszczalne w jamie ustnej oraz roztwór do picia. Forma leku może się różnić, jednak sposób stosowania powinien być zgodny z zaleceniem lekarza i informacjami dołączonymi do danego preparatu.
Dawkowanie memantyny zwykle rozpoczyna się od mniejszej dawki. W pierwszym tygodniu sugeruje się stosowanie 5 mg na dobę. W kolejnym tygodniu dawkę zwiększa się do 10 mg dziennie.
W trzecim tygodniu do dawki dodaje się kolejne 5 mg. Od czwartego tygodnia stosuje się zwykle dawkę podtrzymującą 20 mg memantyny na dobę. Dawka 20 mg dziennie to maksymalna dawka tej substancji.
Nie należy samodzielnie zwiększać dawki ani zmieniać schematu leczenia. W przypadku wątpliwości dotyczących przyjmowania memantyny rano czy wieczorem najbezpieczniej trzymać się jednej, stałej pory ustalonej z lekarzem.
Memantyna, podobnie jak inne leki, może powodować działania niepożądane. Do głównych działań ubocznych zaliczono zawroty głowy, bóle głowy, zaparcia, senność oraz nadciśnienie tętnicze.
Objawy te mogą pojawić się w trakcie leczenia i powinny być obserwowane. Jeśli są nasilone, utrzymują się lub budzą niepokój, warto skonsultować się z lekarzem albo farmaceutą. Szczególnej uwagi wymagają objawy wpływające na bezpieczeństwo pacjenta, takie jak senność, zawroty głowy czy wzrost ciśnienia tętniczego.
Wśród poważniejszych działań niepożądanych wymieniono napady padaczkowe oraz reakcje psychotyczne. Występują one jednak bardzo rzadko.
Mimo korzystnego profilu stosowania memantyna nie jest lekiem pozbawionym ryzyka. Z tego powodu pacjent powinien przyjmować ją zgodnie z zaleceniami lekarza i nie modyfikować terapii na własną rękę.
Podczas stosowania memantyny należy zwracać uwagę na możliwe interakcje z innymi lekami. Szczególna ostrożność dotyczy pacjentów przyjmujących lewodopę, barbiturany, baklofen, dekstrometorfan, fenytoinę, warfarynę lub hydrochlorotiazyd.
Istotna jest również możliwa interakcja między memantyną a amantadyną. Połączenie tych substancji może prowadzić do groźnej psychozy farmakotoksycznej.
Należy także unikać jednoczesnego stosowania innych antagonistów receptorów NMDA, takich jak amantadyna, dekstrometorfan czy ketamina. Takie połączenia mogą mieć znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Przed rozpoczęciem terapii warto poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach.
Memantyny nie powinno się również łączyć z alkoholem. Nie opisano tego jako bezwzględnie zakazanego połączenia, jednak zaleca się jego unikanie.
Informacje zawarte w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem. Opis dotyczy substancji czynnej i został przygotowany przez farmaceutę na podstawie dostępnych źródeł medycznych, w szczególności Charakterystyk Produktów Leczniczych oraz ulotek dla pacjenta. Decyzję o zastosowaniu, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości dotyczących leczenia, dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji należy zasięgnąć porady medycznej.