Mój koszyk
Zaloguj się aby dokonać zakupu
Nie masz jeszcze konta ?
Załóż konto i korzystaj z wielu korzyści:
Zopiklon to lek nasenny z grupy tzw. „leków Z" (niebenzodiazepinowych leków nasennych). Choć nie jest benzodiazepiną, działa na podobne miejsca w mózgu, ułatwiając zasypianie i poprawiając jakość snu. Stosuje się go krótkotrwale w leczeniu bezsenności, zwłaszcza gdy utrudnia ona codzienne funkcjonowanie.
Czy zopiklon to benzodiazepina?
Nie, zopiklon nie jest benzodiazepiną, lecz należy do tzw. leków Z. Działa jednak na ten sam układ w mózgu, dlatego jego działanie i ryzyka są pod wieloma względami podobne.
Czy zopiklon uzależnia?
Tak, zopiklon może prowadzić do uzależnienia, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu lub w wyższych dawkach. Z tego powodu stosuje się go możliwie krótko i wyłącznie pod kontrolą lekarza.
Czy po zażyciu zopiklonu można prowadzić samochód?
Nie, po przyjęciu zopiklonu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn. Lek upośledza koncentrację i czas reakcji, a senność może utrzymywać się także rano.
Z czym nie wolno łączyć zopiklonu?
Zopiklonu nie wolno łączyć z alkoholem ani z innymi lekami działającymi hamująco na układ nerwowy. Takie połączenia mogą niebezpiecznie nasilać senność i zaburzać oddychanie.
Zopiklon to substancja o działaniu nasennym i uspokajającym, zaliczana do grupy niebenzodiazepinowych leków nasennych, potocznie nazywanych „lekami Z". Do tej samej rodziny należą również zolpidem i zaleplon – stąd częste zestawienia takie jak zopiklon, zolpidem i zaleplon. Mimo odmiennej budowy chemicznej leki te działają w podobny sposób.
Mechanizm działania zopiklonu polega na nasilaniu działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – głównego neuroprzekaźnika hamującego w mózgu. Zopiklon łączy się z receptorami GABA-A, zwiększając ich wrażliwość, co prowadzi do wyciszenia aktywności układu nerwowego. Efektem jest skrócenie czasu potrzebnego do zaśnięcia oraz zmniejszenie liczby nocnych przebudzeń.
Często pojawia się porównanie „zolpidem a zopiklon" – oba leki należą do tej samej grupy i mają zbliżone zastosowanie, różnią się jednak nieco czasem działania i profilem. Zopiklon działa stosunkowo szybko, a jego efekt utrzymuje się przez większą część nocy, dlatego sprawdza się zarówno przy trudnościach z zasypianiem, jak i z utrzymaniem snu.
Podstawowym wskazaniem do stosowania zopiklonu jest bezsenność, zwłaszcza taka, która jest nasilona, uciążliwa i znacząco pogarsza codzienne funkcjonowanie. Lek pomaga osobom, które mają trudności z zaśnięciem, budzą się w nocy lub zbyt wcześnie nad ranem. Celem leczenia jest przywrócenie zdrowego rytmu snu i poprawa samopoczucia w ciągu dnia.
Bardzo ważną zasadą jest to, że zopiklon przeznaczony jest do krótkotrwałego stosowania – zwykle przez kilka dni do kilku tygodni. Nie jest to lek do długotrwałego, codziennego zażywania, ponieważ z czasem rośnie ryzyko uzależnienia oraz osłabienia jego skuteczności. Bezsenność przewlekła wymaga zwykle szerszego podejścia, w tym ustalenia jej przyczyny.
Warto podkreślić, że leczenie bezsenności nie powinno opierać się wyłącznie na lekach nasennych. Istotną rolę odgrywa higiena snu, czyli zdrowe nawyki sprzyjające zasypianiu, a w przypadku przewlekłych problemów – terapia poznawczo-behawioralna. O zasadności włączenia zopiklonu i czasie jego stosowania zawsze decyduje lekarz.
Zopiklonu nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na tę substancję, ciężkiej niewydolności oddechowej, zespołu bezdechu sennego oraz ciężkiej niewydolności wątroby. Przeciwwskazaniem jest również miastenia (choroba przebiegająca z osłabieniem mięśni). W tych sytuacjach lek mógłby niebezpiecznie pogłębić istniejące zaburzenia.
Szczególną ostrożność powinny zachować osoby starsze, u których lek może silniej zaburzać równowagę i zwiększać ryzyko upadków, a także pacjenci z chorobami wątroby lub nerek. Ostrożności wymagają również osoby z depresją oraz z uzależnieniami w wywiadzie, ponieważ ryzyko nadużywania leku jest u nich wyższe. O wszystkich chorobach przewlekłych należy poinformować lekarza przed rozpoczęciem terapii.
Zopiklonu nie zaleca się w ciąży i w okresie karmienia piersią, chyba że lekarz uzna to za bezwzględnie konieczne. Lek nie jest też przeznaczony dla dzieci i młodzieży. Ze względu na utrzymującą się senność, również rano, należy zachować dużą ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn.
Zopiklon jest lekiem dostępnym wyłącznie na receptę i stosowanym pod ścisłą kontrolą lekarza. Tabletkę przyjmuje się jednorazowo, bezpośrednio przed snem, ponieważ lek działa szybko i powinno się po jego zażyciu od razu położyć do łóżka. Nie należy przyjmować kolejnej dawki w ciągu tej samej nocy.
Bardzo ważne jest stosowanie najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas. Lekarz dobiera dawkę indywidualnie, często mniejszą u osób starszych oraz u pacjentów z chorobami wątroby. Należy bezwzględnie trzymać się zaleceń – samodzielne zwiększanie dawki znacząco podnosi ryzyko uzależnienia i działań niepożądanych.
Leczenia zopiklonem nie należy przerywać nagle po dłuższym stosowaniu, ponieważ może wystąpić tzw. bezsenność z odbicia oraz objawy odstawienne. Zmniejszanie dawki powinno odbywać się stopniowo, zgodnie z zaleceniem lekarza. Wszelkie wątpliwości dotyczące stosowania warto omówić z lekarzem lub farmaceutą.
Jak każdy lek, zopiklon może powodować działania niepożądane. Bardzo charakterystycznym objawem jest metaliczny lub gorzki posmak w ustach, który zgłasza wielu pacjentów. Do częstych skutków ubocznych należą również poranna senność, zawroty głowy, bóle głowy, suchość w ustach oraz uczucie „zamroczenia" po przebudzeniu.
Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia pamięci, splątanie, wahania nastroju, a u niektórych osób – paradoksalne pobudzenie zamiast uspokojenia. Poważnym ryzykiem związanym z dłuższym stosowaniem jest rozwój uzależnienia psychicznego i fizycznego. Niepokojące objawy, takie jak nasilone zaburzenia zachowania, problemy z oddychaniem czy reakcje alergiczne, wymagają pilnej konsultacji.
W razie wystąpienia jakichkolwiek uciążliwych lub niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie należy samodzielnie zwiększać dawki ani przedłużać leczenia – wszelkie decyzje dotyczące terapii powinien podejmować lekarz prowadzący.
Najważniejszą i najgroźniejszą interakcją jest połączenie zopiklonu z alkoholem. Kwestia jednoczesnego stosowania zopiklonu i spożywania alkoholu jest kluczowa dla bezpieczeństwa – alkohol nasila działanie nasenne i hamujące na układ nerwowy, co może prowadzić do głębokiej senności, zaburzeń oddychania, a nawet stanów zagrażających życiu. W trakcie leczenia należy bezwzględnie unikać alkoholu.
Z podobnych powodów nie należy łączyć zopiklonu z innymi lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy – m.in. silnymi lekami przeciwbólowymi (opioidami), innymi lekami nasennymi i uspokajającymi, niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi czy przeciwhistaminowymi o działaniu uspokajającym. Takie połączenia sumują ryzyko nadmiernej sedacji i zaburzeń oddychania.
Na działanie zopiklonu wpływają też leki zmieniające jego metabolizm w wątrobie – niektóre leki przeciwgrzybicze i antybiotyki mogą nasilać jego efekt, a inne substancje osłabiać. Na metabolizm leku może wpływać również sok grejpfrutowy. Aby leczenie było bezpieczne, przed jego rozpoczęciem należy przekazać lekarzowi pełną listę przyjmowanych leków, suplementów i preparatów ziołowych.
Informacje zawarte w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem. Opis dotyczy substancji czynnej i został przygotowany przez farmaceutę na podstawie dostępnych źródeł medycznych, w szczególności Charakterystyk Produktów Leczniczych oraz ulotek dla pacjenta. Decyzję o zastosowaniu, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości dotyczących leczenia, dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji należy zasięgnąć porady medycznej.