Znajdź lek

Navelbine

Działanie

Lek przeciwnowotworowy, cytostatyk należący do pochodnych alkaloidów barwinka, lecz w przeciwieństwie do innych alkaloidów Vinca jego część katarantynowa została zmodyfikowana strukturalnie. Na poziomie molekularnym działa na układ tubulina-mikrotubule. Hamuje polimeryzację tubuliny, działając głównie na mikrotubule mitotyczne, natomiast na mikrotubule aksonalne działa wyłącznie w dużych stężeniach. Zatrzymuje mitozę w fazie G2-M, powodując śmierć komórki w interfazie lub w trakcie następnej mitozy. Wiąże się z białkami w 13,5%. Silnie wiąże się z komórkami krwi, zwłaszcza z płytkami krwi (78%). Jest wydalany głównie z żółcią, w niewielkiej ilości z moczem. T0,5 wynosi ok. 40 h.

Wskazania

Niedrobnokomórkowy rak płuca. Zaawansowany rak piersi z przerzutami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na winorelbinę lub inne alkaloidy Vinca. Liczba granulocytów objętnochłonnych <1,5 x 109/l lub ciężkie zakażenie (w ciągu ostatnich 2 tyg.). Liczba płytek krwi <7,5 x 1010/l. Ciąża i okres karmienia piersią. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby niezależnie od procesu nowotworowego. Kobiety w wieku rozrodczym niestosujące skutecznej antykoncepcji. Jednoczesne stosowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze. Dokanałowe podawanie leku.

Środki ostrożności

Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Farmakokinetyka leku jest niezmieniona u pacjentów z umiarkowaną lub ostrą niewydolnością wątroby. Lek nie powinien być stosowany jednocześnie z radioterapią jeżeli wątroba znajduje się w polu napromieniowania. Należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania winorelbiny i leków będącymi silnymi inhibitorami lub induktorami CYP 3A4. Pełny zakres bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci nie został ustalony, dlatego nie zaleca się stosowania w tej grupie wiekowej.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w ciąży. Podejrzewa się, że winorelbina powoduje poważne wady u płodu. W przypadku wskazań życiowych, należy przeprowadzić medyczną konsultację dotyczącą szkodliwego wpływu na płód, gdy terapia jest stosowana u ciężarnych kobiet. Jeżeli w trakcie leczenia pacjentka zajdzie w ciążę, należy rozważyć wykonanie badania genetycznego. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia. Nie wiadomo, czy winorelbina przenika do mleka matki i dlatego należy zaprzestać karmienia piersią przed rozpoczęciem leczenia. Mężczyźni poddani leczeniu winorelbiną muszą stosować skuteczną antykoncepcję w czasie leczenia i przez 3 miesiące po jego zakończeniu. Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o możliwości konserwacji nasienia.

Działania niepożądane

Bardzo często (≥1/10): zahamowanie czynności szpiku kostnego z objawami głównie neutropenii, niedokrwistość, zaburzenia neurologiczne ze zniesieniem głębokich odruchów kostno-stawowych, osłabienie kończyn, zapalenie jamy ustnej, nudności i wymioty, zaparcia, przemijające zwiększenie wartości wyników testów wątrobowych, łysienie, reakcje w miejscu podania (rumień, piekący ból, odbarwienie żył, miejscowe zapalenie żył. Często (≥1/100, <1/10): infekcje bakteryjne, wirusowe i grzybicze, trombocytopenia, biegunka, bóle stawowe (w tym bóle żychwy), bóle mięśniowe, zmęczenie, gorączka, ból (w tym ból klatki piersiowej i w obrębie guza). Niezbyt często (≥1/1000, <1/100): posocznice o ciężkim przebiegu wraz z niewydolnością jelitową i inne posocznice, nadciśnienie, niedociśnienie, uderzenia krwi do głowy, marznięcie kończyn, duszność, skurcz oskrzeli. Rzadko (≥1/10 000, <1/1000): ciężka hiponatremia, parestezje o ciężkim przebiegu z objawami czuciowymi i motorycznymi, choroba niedokrwienna serca, ostre niedociśnienie, zapaść, śródmiąższowa choroba płuc (szczególnie podczas podawania roztworu winorelbiny z mitomycyną), porażenna niedrożność jelit (leczenie może być wznowione po odzyskaniu przez jelita normalnej motoryki), zapalenie trzustki, uogólnione reakcje skórne, miejscowa martwica. Bardzo rzadko (<1/10 000): tachykardia, palpitacja, zaburzenia rytmu, posocznica czasami ze skutkiem śmiertelnym. Częstość nieznana: gorączka neutropeniczna, systemowe reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny, reakcje typu rzekomoanafilaktycznego), niewłaściwe wydzielanie hormonu atydiuretycznego, anoreksja.

Interakcje

Podczas jednoczesnego stosowania leczenia przeciwzakrzepowego, ze względu na możliwość wystąpienia interakcji pomiędzy doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i lekami cytotoksycznymi, należy zwiększyć częstość oznaczania wskaźnika INR. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie szczepionki przeciwko żółtej febrze, ze względu na ryzyko wystąpienia śmiertelnej, ogólnoustrojowej choroby poszczepiennej. Nie jest zalecane stosowanie jednocześnie szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, ze względu na możliwość wystąpienia choroby ogólnoustrojowej ze skutkiem śmiertelnym. Ryzyko nasila się u pacjentów z immunosupresją. W przypadku konieczności zastosowania, należy stosować szczepionki zawierające inaktywowane drobnoustroje. Nie zaleca się łącznego stosowania z fenytoiną: zwiększa się ryzyko drgawek z powodu zmniejszenia wchłaniania żołądkowo-jelitowego fenytoiny i ryzyko zwiększenia toksyczności lub zmniejszenia skuteczności winorelbiny z powodu zwiększonego metabolizmu wątrobowego spowodowanego przez fenytoinę. Jednoczesne stosowanie winorelbiny z cyklosporyną i takroliusem powinno być rozważone, ze względu na możliwość nasilonej immunosupresji z ryzykiem rozrostu limfatycznego. Nie jest wskazane stosowanie z itrakonazolem - zwiększenie neurotoksyczności alkaloidów Vinca. Mitomycyna C zwiększa ryzyko toksyczności płucnej. Połączenie winorelbiny z innymi lekami o znanej toksyczności w stosunku do szpiku kostnego może prowadzić do zaostrzenia objawów niepożądanych będących wynikiem mielosupresji. W przypadku łącznego stosowania z induktorami (m.in. ryfampicyna, fenytoina) lub inhibitorami CYP3A4 (m.in. ketokonazol, itrakonazol) stężenie winoreliny we krwi może zmniejszyć się lub zwiększyć. Podczas jednoczesnego stosowania winorelbiny i cisplatyny parametry farmakokinetyczne obu leków nie ulegały zmianie, przy czym zaobserwowano częstsze występowanie granulocytopenii, w porównaniu do winorelbiny stosowanej w monoterapii.

Dawkowanie

Lek należy podawać pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w chemioterapii. Dożylnie. Monoterapia: 25-30 mg/m2 pc. co tydzień. Leczenie skojarzone: 25-30 mg/m2 pc. 1. i 5. dnia co 3 tyg. lub 1. i 8. dnia co 3 tyg. Sposób podania: koncentrat należy rozcieńczyć w 20-50 ml roztworu NaCl (0,9%) do wstrzykiwań lub 5% roztworze glukozy do wstrzykiwań i podawać we wlewie przez 6-10 min. Po wlewie należy podać przynajmniej 250 ml roztworu izotonicznego w celu przepłukania żyły.
U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (bilirubina >2 x GGN i (lub) aktywność aminotransferaz >5 x GGN) zaleca się zmniejszenie dawki o 33% i ciągłe monitorowanie parametrów hematologicznych do czasu osiągnięcia dawki maksymalnej (20 mg/m2).

Uwagi

Jeżeli liczba neutrofili wyniesie 1,5 x 109/l i (lub) liczba płytek krwi 7,5 x 1010/l należy odroczyć podanie leku do czasu normalizacji. Zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych może być ograniczona. W dniu każdego nowego podania należy oznaczyć stężenie hemoglobiny, liczbę leukocytów, neutrofili i płytek krwi. Należy unikać przypadkowego dostania się leku do oka, ze względu na niebezpieczeństwo wystąpienia silnego podrażnienia, a nawet owrzodzenia rogówki. W razie dostania się leku do oka, należy je natychmiast obficie przemyć roztworem NaCl (0,9%) do wstrzykiwań. Lek należy przechowywać w temp. 2-8st.C.

Pharmindex