Chorobliwa zazdrość - jak poradzić sobie z zazdrością

Obsesyjna zazdrość zazwyczaj wynika z bardzo niskiej samooceny; jest niszczycielska dla relacji i wymaga wizyty u psychoterapeuty. Często trudno jest osobie, która ma problem z zazdrością uświadomić sobie istotę problemu. Mamy nadzieję, że niniejszy tekst trochę ją przybliży.
Chorobliwa zazdrość

Zazdrość to złożona, negatywna emocja wtórna spowodowana poczuciem utraty czegoś lub kogoś lub zagrożenia utratą. Okazuje się, że zazdrość jest odczuwana już na wczesnym etapie życia. Sybil Hart i Heather Carrington przeprowadziły w 2002 roku badania na grupie 32 sześciomiesięcznych niemowląt. Wnioski z badań dowodzą, że już na tym etapie życia człowiek odczuwa zazdrość o rodziców. Podczas badania obserwowano reakcję dzieci w momencie, gdy rodzicie odwracali od nich na chwilę uwagę, kierując ją w stronę zabawek. Okazało się, że dzieci były zazdrosne, gdy rodzice kierowali uwagę na zabawki społeczne, przypominające ludzi (lalki), natomiast gdy rodzice zajmowali się innymi zabawkami (klocki), dzieci nie przejawiały zazdrości. Badania dotyczące odczuwania negatywnej emocji, jaką jest zazdrość, przeprowadzano także na grupie starszych dzieci. Okazuje się, że dopiero dzieci w wieku 5-8 lat zaczynają rozumieć i być świadome emocji złożonych. Wcześniej je odczuwają ale trudno jest im je określić, nie pojmują ich istoty. 

Można więc powiedzieć, że zazdrość towarzyszy nam już od wczesnych lat życia; jest doświadczana nie tylko w relacjach partnerskich, ale także rodzinnych czy społecznych. Zazdrość w rodzinie pojawia się np. między rodzeństwem rywalizującym o zainteresowanie i przychylność rodziców, czasem występuje także w przypadku niezdrowej relacji syna z matką, gdy ta zazdrości jego partnerce czasu, uwagi i bliskości z nim. Zazdrość może przybierać różne formy i stopnie nasilenia. Obsesja zazdrości to poważne zaburzenie psychiczne, które może zrujnować życie nie tylko osoby zazdrosnej, ale przede wszystkim tej, która wciąż jest oskarżana o zdradę. Skąd bierze się chorobliwa zazdrość i jak nie być zazdrosnym…?

Zobacz także: Psychoterapia behawioralno-poznawcza - na czym polega?

Chorobliwa zazdrość

Zazdrość jest naturalną reakcją emocjonalną na poczucie zagrożenia, zwłaszcza w związku. 

W psychologii zazdrość dzieli się na trzy podstawowe rodzaje (zazdrość psychologia), są to:

  • Zazdrość reaktywna - reakcja emocjonalna na niewierność fizyczną lub emocjonalną partnera. 
  • Zazdrość niepokojąca - to stan, w którym dana osoba myśli o tym, że partner/partnerka może zdradzić; odczuwa przez to niepokój, jest niepewna swojej wartości. 
  • Zazdrość zaborcza - polega na stałym kontrolowaniu drugiej osobie z powodu przekonania o tym, że może zdradzić; jest to chorobliwa zazdrość, która może zmienić się w obsesję. Partner/partnerka jest stale podejrzana, jego/jej zachowanie podlega ciągłemu monitorowaniu. Jest to związane z niepewnością związku lub bardzo niską samooceną i przekonaniu o braku własnej wartości. 

Zazdrość w związku

Zazdrosna kobieta

Kobiety najbardziej boją się zdrady emocjonalnej, ponieważ zależy im na stałości, lojalności oraz pewności ze strony partnera. Wynika z ewolucyjnego dążenia do zapewnienia potomstwu bezpieczeństwa. Z obserwacji badaczy wynika także, że kobieta częściej myśli: “jestem zazdrosna, ponieważ jestem przekonana o tym, że partner zdradza mnie z inną; woli rozmawiać z kimś innym; znalazł sobie kogoś ładniejszego, lepszego niż ja”. Wynika to przede wszystkim z braku poczucia własnej wartości. Zazdrość w takim wypadku nie jest poparta żadnym dowodem; polega przede wszystkim na wewnętrznym przekonaniu o tym, że partner skierował swoje zainteresowanie w stronę innej, ładniejszej, mądrzejszej  kobiety. Bardzo często w takiej sytuacji mężczyzna mówi: “ona jest zazdrosna bezpodstawnie, nie rozumiem dlaczego tak się zachowuje”. Taka sytuacja niszczy wzajemne zaufanie, poczucie bezpieczeństwa i chęć bycia razem. 

Polecamy: Inteligencja emocjonalna - test, ćwiczenia, definicja

Zazdrosny mężczyzna

Z kolei mężczyźni bardziej obawiają się tego, że partnerka zdradzi ich fizycznie. Ewolucyjnie wiąże się to z potrzebą pewności, że potomstwo należy do niego. 

Zazdrość przejawia się takimi emocjami jak:

  • smutek, 
  • gniew, 
  • odrzucenie, 
  • poczucie straty i urazy. 

 

Obsesyjna zazdrość to stałe odczuwanie właśnie takiej, negatywnej mieszanki uczuć, która nie zawsze jest związana z realną sytuacją; nie zawsze można ją też udowodnić. Zazdrosny chłopak podejrzewa, że jego partnerka sypia z kimś innym, stara się więc ją obserwować, aby znaleźć potwierdzenie swoich obaw. Chorobliwa zazdrość, tak jak było to opisane wcześniej, polega na stałym kontrolowaniu drugiej osoby i wykracza poza racjonalne myślenie oraz spokojne zachowanie

Czytaj: Emocje - co to takiego? 

Reklama

Chorobliwa zazdrość - objawy

  • Stałe obserwowanie drugiej osoby; doszukiwanie się dowodów zdrady w najmniejszych gestach. 
  • Kontrolowanie tego, co robi i gdzie jest partner/partnerka.
  • Sprawdzanie zachowania partnera/partnerki w Internecie, stałe monitorowanie jego/jej aktywności w social media. 
  • Przeglądanie rejestru rozmów partnera/partnerki.
  • “Przepytywanie” znajomych, którzy przebywają z partnerem/partnerką np. w pracy, o jego/jej zachowanie. 
  • Próba bycia zawsze i wszędzie z partnerem/partnerką.
  • Szantaż emocjonalny partnera/partnerki; próby ograniczenia wolności osobistej drugiej osoby (np. zabranianie samodzielnej aktywności czy wyjść w gronie bez partnera/partnerki).
  • Ciągłe oskarżanie partnera/partnerki o zdradę emocjonalną lub fizyczną.
  • Robienie aluzji dotyczących domniemanej zdrady partnera/partnerki w gronie znajomych.

Czytaj: 7 fascynujących faktów o mózgu

 Chorobliwa zazdrość - jak leczyć? Jak radzić sobie z zazdrością?

Jak poradzić sobie z zazdrością? Jak przestać być zazdrosnym? Jak walczyć z zazdrością? Jak pozbyć się zazdrości? Jak opanować zazdrość lub wreszcie -  jak wyleczyć się z zazdrości? Te wszystkie pytania spędzają sen z powiek osobom, które przez zazdrość swoją lub partnera/partnerki straciły związek, wpadły w poważne kłopoty lub chcą w porę uratować sytuację. Najważniejsze to uświadomić sobie, że istnieje duży problem. Bardzo ważne jest też określenie przyczyn swojej zazdrości i nie chodzi tu o szukanie wad w zachowaniu drugiej osoby, a raczej braków we własnej samoocenie. Zazdrość najczęściej wynika z niskiego poczucia własnej wartości. Jeżeli ktoś uważa się za nieatrakcyjnego, niezbyt inteligentnego i ogólnie nieciekawego to nic dziwnego, że niemal każda osoba wydaje mu się lepsza od niego samego. Idąc dalej, każdy, kto będzie miał styczność z partnerem/partnerką będzie w oczach takiej osoby potencjalnym zagrożeniem. W takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem będzie psychoterapia indywidualna lub psychoterapia dla par.

Przeczytaj: Psychoanaliza i psychoterapia psychodynamiczna

Oceń artykuł

(liczba ocen 29)

Dziękujemy za przeczytanie naszego artykułu do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z informacjami na temat zdrowia i zdrowego stylu życia, zapraszamy na nasz portal ponownie!