Reklama
Kto to jest erotoman?
Słowo „erotoman” pochodzi od francuskiego określenia „syndrom de Clerambaulta”. To nazwisko francuskiego psychologa, który jako pierwszy opisał to zaburzenie.
Kto to jest erotoman? To osoba, która ma mylne przekonanie o tym, że inny człowiek kieruje w jej stronę miłosne uczucia.
Erotoman zakochuje się bardzo szybko sądząc, iż to obiekt westchnień zrobił pierwszy krok, by wzniecić uczucie w erotomanie. Chora na erotomanię osoba błędnie myśli, że jej domniemany partner jest obłędnie w niej zakochany. Jeśli ten człowiek jest już w jakimś związku, erotoman będzie tłumaczył trwanie w tej relacji przymusem, czy szantażem ze strony jego/jej prawdziwego partnera.
Erotoman będzie każdy gest, czy słowo wypowiedziane przez osobę, w której stronę kieruje swoje namiętności, interpretował jako przejaw wielkiej miłości. Uścisk dłoni, przytulenie, a czasem nawet kiwnięcie głową w geście powitalnym będzie postrzegane jako dowód na zakochanie się w erotomanie.
Reklama
Jak rozpoznać erotomana?
Erotomania najczęściej dotyka kobiety, zatem obiektem westchnień mitomanek erotycznych z reguły są mężczyźni. Dodatkowo osoby takie zwykle poszukują jako obiektów swojego zainteresowania osób o wyższym statusie materialnym, czy społecznym. Nie rzadko upatrują sobie znanych celebrytów, czy np. własnych lekarzy, oficjeli, itd.
Erotomani charakteryzują się specyficznym zachowaniem. Wydaje im się mianowicie, że osoby, w których są zakochane, odwzajemniają ich uczucia, tylko np. wstydzą się ich okazywać. Jeśli ich ukochani są już w związkach, nawet małżeńskich, nie przeszkadza im to w kontynuowaniu swoich podbojów miłosnych. Będą telefonować, kontaktować się mailowo, wysyłać listy, śledzić, a nawet nękać osobę, która jest przedmiotem zachwytu erotomanów.
Partner wyimaginowanego „kochanka” będzie natomiast postrzegany przez erotomana jako przeciwnik, wróg, którego należy usunąć w drodze do romantycznego związku. Niekiedy erotomani dopuszczają się czynów karalnych robiąc krzywdę partnerom obiektów swoich uczuć.
Erotoman poza swoją obsesją na punkcie wybranej osoby, zazwyczaj zachowuje się logicznie i „normalnie”. Jego „dysfunkcja” może pojawić się na dowolnym etapie życia.
Reklama
Erotomania a seksoholizm
Warto podkreślić, że erotomania to nie to samo co seksoholizm. Mimo, że w potocznym tego słowa znaczeniu między tymi pojęciami często stawia się znak „równa się”, w rzeczywistości to zupełnie inne zaburzenia.
Erotomania umiejscawiana jest w dziale schizofrenii lub zaburzeń psychotycznych albo też jest określana jako zaburzenie urojeniowe, natomiast za seksoholizm uważa się uzależnienie od uprawiania miłości, silne do tego stopnia, że nie do końca ważne jest to gdzie, z kim, byleby odbyć stosunek płciowy i uzyskać orgazm.
O ile erotomanami są zwykle kobiety, o tyle na seksoholizm cierpią najczęściej mężczyźni.
Seksoholicy potrafią poświęcić związek z partnerem, życie rodzinne, zawodowe, czy relacje z przyjaciółmi, jeśli tylko na horyzoncie pojawia się szansa na seks. Do tego wiecznie im mało, ciągle chcą więcej, posuwając się do coraz wymyślniejszych i bardziej ryzykownych praktyk seksualnych. Zagraża to już nie tylko ich reputacji, ale także zdrowiu i życiu. Zaleca się aby to zaburzenie seksualne, traktowane przez medycynę jako jednostka chorobowa, leczyć.
|
Co porównujemy? |
Erotomania |
Seksoholizm ( problemy z kontrolowaniem zachowań seksualnych) |
|
Na czym polega problem? |
Osoba jest przekonana, że ktoś ją kocha, choć ten człowiek temu zaprzecza |
Osoba nie potrafi ograniczyć zachowań seksualnych, mimo że szkodzą jej lub utrudniają codzienne życie |
|
Co może zwrócić uwagę? |
Odczytywanie zwykłych gestów jako wyznań miłości i tłumaczenie odmowy jako ukrywania uczuć |
Wielokrotne, nieskuteczne próby ograniczenia zachowań seksualnych oraz zaniedbywanie przez nie obowiązków lub relacji |
|
Czy chodzi o dużą ochotę na seks? |
Nie - problem dotyczy przekonania o cudzych uczuciach |
Sama duża ochota na seks nie wystarcza. Znaczenie mają utrata kontroli i negatywne konsekwencje |
Reklama
Jak leczyć erotomana?
Erotomania może być niebezpieczna zarówno dla osoby cierpiącej na to zaburzenie, cechującego się wybujałą wyobraźnią, jak i dla obiektu jego westchnień, a jeszcze bardziej dla rodziny owego obiektu, która według erotomana przeszkadza w uzyskaniu szczęścia.
Dlatego erotoman powinien być objęty kuracją psychologiczną oraz/ lub, jeśli zajdzie taka potrzeba, także psychiatryczną. Oprócz specjalistycznej terapii erotoman niekiedy musi przyjmować odpowiednie leki.
Reklama
Jak sobie radzić z erotomanią?
Samemu trudno poradzić sobie z tym rodzajem obsesji. Przede wszystkim należy podkreślić, że erotoman często nie zdaje sobie sprawy, że nim jest. Zwykle to bliska osoba, przyglądająca się z zewnątrz rozpoznaje objawy erotomanii i sugeruje erotomanowi przedsięwzięcie odpowiednich kroków.
Niekiedy erotyczny mitoman jest na tyle natarczywy, a jego działania niebezpieczne, że obiekt jego miłości zgłasza sprawę odpowiednim organom. Wówczas erotoman bywa przymuszany do podjęcia leczenia.
Kuracja może trwać długo, jednak erotomania jest do wyleczenia, szczególnie przy zaangażowaniu samego chorego, jak i przy wsparciu bliskich osób.
Reklama
FAQ – najczęstsze pytania o erotomanię
Czy erotomania dotyczy tylko kobiet?
Nie, erotomania występuje zarówno u kobiet jak i u mężczyzn.
Czy osoba z erotomanią świadomie zmyśla?
Urojenia nie są świadomym kłamstwem. Osoba ich doświadczająca jest przekonana o prawdziwości swoich przekonań.
Czy erotomania zawsze prowadzi do nękania?
Nie. Takie zachowania mogą się pojawić, ale nie dotyczą każdej osoby z erotomanią.
Do kogo zgłosić się z podejrzeniem erotomanii?
Do psychiatry, który oceni objawy i dobierze leczenie. Nie należy samodzielnie stawiać diagnozy na podstawie opisu w internecie.
