Kto to jest nimfomanka? Charakterystyka

Nimfomanka u psychoterapeuty
Źródło: 123RF

Autor

Olga Tomaszewska

Nimfomanka to kobieta, która jest uzależniona od seksu. I choć brzmi to niewinnie, a dla wielu zabawnie, jest poważną chorobą, która utrudnia takiej kobiecie normalne funkcjonowanie w związku, rodzinie, czy pracy. Zaleca się leczenie tego schorzenia, jednak jest ono długotrwałe i nie zawsze zwieńczone sukcesem.

Spis treści

Kto to jest nimfomanka?

Nimfomanka to kobieta, która odczuwa nagminną potrzebę odbywania zbliżeń fizycznych. Wydawać by się mogło, że taki typ kobiety stanowi ideał dla przeciętnego mężczyzny, narzekającego na zbyt rzadkie stosunki płciowe ze swoją partnerką. Nic bardziej mylnego. 

Nimfomania jest bowiem chorobą, stanowi prawdziwe uzależnienie i jak każdy nałóg jest trudna do wyleczenia. Kobiety cierpiące na uzależnienie od seksu tak naprawdę są nieszczęśliwymi ludźmi, wciąż są bowiem nienasycone, w obłędzie niemalże poszukują zaspokojenia, które odnajdują na chwilę lub wcale. 

Akt miłosny jest przez nimfomanki traktowany przedmiotowo, partner seksualny nie ma takiego znaczenia, jak osiągnięcie satysfakcji seksualnej. Stąd wynikają problemy ze zbudowaniem trwałego związku z drugą osobą. Ciągły popęd płciowy, który u nimfomanki nie słabnie, a wciąż rośnie, doprowadza do licznych zdrad i ryzykownych zachowań seksualnych (takich jak np. seks bez zabezpieczenia z przypadkowo poznaną osobą, uprawianie prostytucji, itp.)

Czym charakteryzuje się nimfomanka?

Gdyby chcieć stworzyć portret psychologiczny nimfomanki, to z reguły jest nią osoba:

  • niskim poczuciu własnej wartości, 
  • zakompleksiona, która nie rzadko ma za sobą bolesne, wręcz traumatyczne wydarzenia seksualne (takie jak gwałt, czy wykorzystywanie seksualne w dzieciństwie, czy wczesnej młodości),
  • trudne dzieciństwo (bicie, szykany, brak wsparcia ze strony rodziców, zwłaszcza ojca). 

Wiele kobiet uzależnionych od seksu poszukuje w nim potwierdzenia swojej atrakcyjności oraz poczucia bezpieczeństwa. Nimfomanka bez przerwy czyha na okazję by zaspokoić swój nieujarzmiony popęd seksualny. Jest w stanie postawić na szali pracę, rodzinę, przyjaciół, związek z partnerem, byle osiągnąć swój cel – odbyć akt płciowy. W szale poszukuje partnerów seksualnych, często masturbuje się, ogląda pornografię, czy uczestniczy w czatach erotycznych.

Niestety, nimfomanka osiąga spełnienie tylko na moment, jeśli w ogóle, zwykle po odbyciu stosunku popada w przygnębienie zdając sobie sprawę z beznadziei własnego położenia.

Przyczyny nimfomanii 

Przyczyny nimfomanii mogą być rozliczne. Problemy emocjonalne i niska samoocenato czynniki, które mogą doprowadzić do uzależnienia od seksu. Ciągłe poszukiwanie zbliżeń u kobiety może być również spowodowane obawą przed wejściem w poważny związeki obdarzenie drugiej osoby szczerym, prawdziwym uczuciem.

Inne kobiety niesłabnącym pożądaniem będą broniły się przed stresem. Kolejnym powodem nimfomanii mogą być kłopoty, które kobieta przeżyła w dzieciństwie. Chodzi tutaj o przeżycie jakiś dramatycznych sytuacji, takich jak np. gwałt, czy wykorzystywanie seksualne. Tzw. zimny chów, nietolerancja, poniżanie oraz bicie przez rodziców lub opiekunów również może wywołać w kobiecie potrzebę ciągłego upewniania się w swojej wartości i atrakcyjności.

Czy nimfomania to choroba?

Nimfomania może być wrodzona, a może objawić się na jakimś etapie życia kobiety. Może ponadto mieć charakter przejściowy lub permanentny (odczuwalny od dzieciństwa aż do śmierci). 

Nimfomanię określa się jako schorzenie psychiczne, zaburzenie seksualne, często spowodowane jakimiś przeszłymi wydarzeniami. Ta dysfunkcja psychiczna może być wywołana przez zawyżoną produkcję hormonu pęcherzykowego podczas występowania niedoczynności przedniego płata przysadki.

Nimfomania może stanowić również przedsionek do zachorowania na nerwicę, a nawet depresję. Zdarzają się nimfomanki, które aby poradzić sobie z problemem sięgają po alkohol i narkotyki, wpędzając się w kolejny trudny do kuracji nałóg.

Wątpliwe pod względem bezpieczeństwa stosunki płciowe z przygodnymi partnerami także mogą przyczynić się do zapadnięcia na schorzenie przenoszone drogą płciową, a nawet HIV.

Czy nimfomanię się leczy?

Nimfomanię jak najbardziej można leczyć.Kuracja jest zazwyczaj długa i może nie być łatwa, jednak warto podjąć ten trud by zacząć prowadzić „normalne” życie.

Nimfomanka powinna rozpocząć terapię u:

Podobnie jak w przypadku innych uzależnień często proponuje się nimfomankom uczestnictwo w grupach wsparcia. Poza tym podczas kuracji wyklucza się oglądanie pornografii, zachęca się do unikania przypadkowych zbliżeń seksualnych, a nawet rozmawiania na temat seksu, które to zachowania mogą utrudnić proces leczenia.

Bardzo ważne na etapie powracania do zdrowia jest wsparcie najbliższych. Jeśli nimfomanka ma partnera, a ten zdecyduje się jej pomóc, warto rozpocząć terapię partnerską, czy małżeńską u seksuologa.

Czytaj również:

Oceń artykuł

(liczba ocen 12)

Pytanie: Czy zdecydujesz się na bankowanie krwi pępowinowej swojego dziecka?

  Tak. Uważam, ze to dobre zabezpieczenie jego zdrowia

  Nie wiem, muszę głębiej zapoznać się z tematem

  Nie. Sądzę, że nie będzie to konieczne

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA