Przełyk Barretta – objawy, leczenie, dieta

Przełyk barretta
Źródło: 123RF

Autor

Iwona Kaźmierczak

Traktowana zazwyczaj jako mało niebezpieczna i przytrafiająca się od czasu do czasu niemal każdemu dolegliwość – zgaga – to często pierwszy symptom schorzenia o nazwie przełyk Barretta. Jest ono diagnozowane u średnio od 5 do 15 procent pacjentów zgłaszających się do gabinetów lekarskich i uskarżających się na uczucie palenia w przełyku (nazywane właśnie popularnie zgagą). Przełyk Barretta to choroba niebezpieczna, ponieważ często przekształca się w nowotwór przełyku. Najbardziej narażeni są nią biali mężczyźni. Według najnowszych badań, chorują na nią aż ośmiokrotnie częściej w porównaniu z białymi kobietami i aż pięciokrotnie częściej w porównaniu z ciemnoskórymi mężczyznami.

Przełyk Barretta

Przełyk Barretta to schorzenie dotyczące wyłącznie dolnej części przełyku. Występuje wówczas, kiedy kwaśna zawartość żołądka cofa się do przełyku, podrażniając go i powodując powstawanie blizn. Kiedy taki stan zapalny utrzymuje się przez dłuższy okres czasu, wyściełający zdrowy przełyk nabłonek wielowarstwowy płaski (który ma blady kolor) zamienia się w nabłonek walcowaty (cylindryczny), czyli typowy dla żołądka (jest on dla odmiany mocno czerwony). Między żołądkiem, a przełykiem znajduje się granica, nazywana często linią Z. Przebiega ona w miejscu, gdzie stykają się ze sobą oba rodzaje nabłonka. Wystąpienie przełyku Barretta oznacza przesunięcie tej granicy wyżej w stosunku do miejsca, w którym prawidłowo powinna się ona znajdować.

Przełyk Barretta może przerodzić się z czasem w raka przełyku. Ocenia się, że u osób, u których stwierdzono to schorzenie, ryzyko zachorowania na nowotwór przełyku zwiększa się z każdym rokiem o 0,5 procent.

Sprawdź też: Dysfagia – leczenie, objawy, przyczyny

Choroba Baretta

Wyróżnia się kilka rodzajów przełyku Barretta, w zależności od tego, jak dużym zmianom uległ nabłonek przełyku. I tak mamy:

  • przełyk Barretta krótki – w przypadku, kiedy zmiany w nabłonku wyściełającym przełyk nie są dłuższe niż 3 cm;
  • przełyk Barretta długi – w przypadku, kiedy zmiany w nabłonku wyściełającym przełyk są dłuższe niż 3 cm;
  • przełyk Barretta ultrakrótki – w przypadku kiedy zmiany w nabłonku wyściełającym przełyk mają nie więcej niż 1 cm długości (tego typu sytuacje sprawiają największe problemy w wykryciu schorzenia i postawieniu jednoznacznej i prawidłowej diagnozy).

Według jeszcze innej klasyfikacji, wyróżnia się z kolei tylko dwa rodzaje przełyku Barretta:

  • typ I (okrężny) – w przypadku, kiedy zmiany w nabłonku wyścielającym przełyk występują na danym jego odcinku, na całym jego obwodzie;
  • typ II (językowaty) – w przypadku kiedy zmiany w nabłonku wyścielającym przełyk występują w formie nieregularnych wypustek.

Przełyk Barretta - przyczyny

Powody, z których u części osób dochodzi do powstania przełyku Barretta, a u pozostałych schorzenie to nie występuje, nie są do końca znane. Pod tym względem choroba ta jest dla lekarzy nadal tajemnicza. Medycy wymieniają jednak okoliczności, które sprzyjają jej pojawieniu się. Należą do nich:

  • przewlekły refluks żołądkowo-przełykowo (zgodnie z najnowszymi szacunkami, przełyk Barretta pojawia się u od 10 do 20 procent pacjentów borykających się z tym problemem);
  • przepuklina rozworu przełykowego;
  • wiek powyżej 50 lat;
  • nadwaga i otyłość (zwłaszcza - otyłość brzuszna);
  • palenie papierosów;
  • nieodpowiednia dieta;
  • życie w ciągłym stresie i nerwach;
  • przyjmowanie niektórych leków.

Przełyk Barretta - objawy

U zdecydowanej większości pacjentów przełyk Barretta przebiega bezobjawowo, w szczególności w początkowym stadium choroby. Dopiero z czasem organizm może wysyłać symptomy świadczące o występowaniu schorzenia. Do objawów tych zalicza się m.in.:

  • regularnie pojawiająca się zgaga (uczucie pieczenia w przełyku),
  • odbijanie się,
  • problemy z przełykaniem,
  • wymioty (często z krwią),
  • ból w klatce piersiowej,
  • ból brzucha,
  • chrypka występująca zwłaszcza po przebudzeniu,
  • suchy kaszel,
  • dość znaczny spadek masy ciała w stosunkowo krótkim okresie czasu (bez jakiejkolwiek diety i innych sposobów odchudzania się),
  • stolec - smolisty i zawierający bardzo często krew.

Podejrzenie przełyku Barretta

W przypadku zaobserwowania u siebie objawów charakterystycznych dla występowania przełyku Barretta, niezbędna jest wizyta u lekarza, który to, w celu postawienia rzetelnej diagnozy, skieruje pacjenta na specjalistyczne badania. Konieczne w takiej sytuacji jest wykonanie badania endoskopowego przełyku.

Przełyk Barretta - leczenie

Istnieje kilka metod leczenia przełyku Barretta. Ostatecznego wyboru tej najskuteczniejszej w danym przypadku dokonuje lekarz, który, posiadając wyniki przeprowadzonych wcześniej badań, wie, w jakim stadium choroba występuje u danego pacjenta. Do tych najczęściej stosowanych sposobów leczenia należą:

  • leczenie farmakologiczne polegające na przyjmowaniu leków zmniejszających wydzielanie kwasu solnego w żołądku, który wraz z cofającym się pokarmem, podrażnia przełyk;
  • zabieg z wykorzystaniem wysokich temperatur (m.in. ablacja prądem o częstotliwości fal radiowych);
  • zabieg z zastosowaniem światła lasera, jak również specjalnych środków chemicznych (ten sposób praktykuje się zazwyczaj w przypadku występowania ostrzejszych i zaawansowanych stadiów choroby);
  • krioterapia z wykorzystaniem płynu lub gazu (o bardzo niskiej temperaturze) podawanego na zmienione warstwy naskórka w przełyku;
  • operacja endoskopowa;
  • operacja wycięcia przełyku (stosowana w przypadkach ostatecznych, kiedy inne metody okazały się nieskuteczne).

Poza leczeniem przełyku ustalonym i zleconym przez lekarza pomocne w pokonaniu tego schorzenia jest kilka dodatkowych i prostych w zastosowaniu metod:

  • zaprzestanie palenia papierosów,
  • podniesienie wezgłowia łóżka nieco do góry (wystarczy 10 – 20 cm); taka pozycja sprzyja łatwiejszemu i sprawniejszemu oczyszczaniu przełyku w trakcie snu,
  • aktywność fizyczna - wyłącznie umiarkowana, ponieważ objawy schorzenia nasilają się po zmęczeniu; całkowicie odradzana jest poza tym jakakolwiek aktywność fizyczna bezpośrednio po spożyciu posiłku,
  • w przypadku osób z nadwagą lub otyłością zaleca się także schudnięcie; z nadwagą i otyłością wiąże się często wzrost ciśnienia, a on przyczynia się do nasilenia dolegliwości  związanych z przełykiem Barretta.

Zobacz również: Ropień okołomigdałkowy - objawy i leczenie ropnia migdałka

Przełyk Barretta - dieta

Ogromną rolę w leczeniu przełyku Barretta odgrywają nawyki żywieniowe oraz sama dieta. Osoby, u których zdiagnozowano to schorzenie powinny zmienić więc swoje dotychczasowe przyzwyczajenia, by w ten sposób złagodzić objawy choroby i nie doprowadzić do jej dalszego rozwoju. Zaleca się im:

  • spożywanie około pięciu-sześciu posiłków dziennie o niewielkich porcjach (zgodnie z zasadą - lepiej mniej, a częściej); należy jeść spokojnie i bez pośpiechu;
  • spożywanie ostatniego posiłku najpóźniej dwie lub trzy godziny przed pójściem spać.
  • ograniczenie, a najlepiej całkowita rezygnacja ze spożywania alkoholu, kawy, jak również innych napojów mających w składzie kofeinę (tzw. napoje energetyzujące);
  • wykluczenie z codziennego jadłospisu potraw tłustych i smażonych na głębokim oleju, a także podsmażonych i duszonych w sosach na bazie masła, śmietany lub innego tłuszczu; tłustych mięs, smalcu, wysokotłuszczowego mleka (także jego przetworów), owoców i soków cytrusowych, niektórych warzyw oraz ich przetworów (pomidorów, szparagów i karczochów), czekolady i wyrobów czekoladowych, kakao, tortów, ciast z kremem, mocnej herbaty, herbaty miętowej, napojów gazowanych oraz ostrych przypraw (m.in. pieprzu, ostrej papryki, chilli, curry, octu i musztardy);
  • by zmniejszyć uczucie pieczenia w przełyku, czyli zgagę warto pić chude mleko, napoje mleczne lub wodę z dużą zawartością jonów wapniowych.

Przełyk Barretta – leczenie ziołami

W leczeniu przełyku Barretta, jak i refluksu przełykowo-żołądkowego pomocne są również zioła, najlepiej w postaci herbat zaparzanych z tych ziół. Dobrze sprawdzają się w tym przypadku takie zioła jak: majeranek, anyż, lukrecja, koper włoski, korzeń  prawoślazu, rumianek, siemię lniane, pokrzywa oraz ostropest plamisty.

Oceń artykuł

(liczba ocen 27)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA