Znajdź lek

Źródło

BioStym Balance

Działanie

DHEA - dehydroepiandrosteron jest nadnerczowym hormonem steroidowym wykazującym cechy słabego androgenu. DHEA ulega w tkankach obwodowych transformacji do androgenów i estrogenów. Wraz z wiekiem nasila się niedobór dehydroepiandrosteronu w organizmie, co może być przyczyną dolegliwości psychicznych i fizycznych związanych z okresem menopauzy u kobiet i andropauzy u mężczyzn. Suplementacja DHEA może opóźniać procesy starzenia wpływając korzystnie na psychikę, zdolność do życia płciowego, czynność układu immunologicznego i układ kostny. Korzystne działanie wspomagające DHEA wykazano także w stanach osłabienia pamięci, sprawności intelektualnej i zdolności koncentracji, spadku sprawności fizycznej, pogorszeniu nastroju, stanach depresyjnych, uczuciu zmęczenia. Po podaniu doustnym DHEA dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi DHEA i siarczanu DHEA po podaniu doustnym wystepuje po ok. 2-5 h. DHEA w połączeniu z kwasem siarkowym silnie wiąże się z białkami osocza. Metabolizm odbywa się w wątrobie, a także w gruczole krokowym, pęcherzykach nasiennych, skórze, mięśniach, podwzgórzu. Większość metabolitów wydala się z moczem, niewielka część z żółcią. Okres półtrwania DHEA w osoczu wynosi średnio 24 h.

Wskazania

Uzupełnienie niedoborów dehydroepiandrosteronu (DHEA).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na DHEA lub którykolwiek składnik preparatu. Rak sutka, jajnika lub inne nowotwory estrogenozależne. Rak prostaty, łagodny rozrost gruczołu krokowego, rak sutka u mężczyzn. Ciężka niewydolność wątroby lub nerek. Ciąża i okres karmienia piersią. Dzieci.

Środki ostrożności

Pacjenci poniżej 40 rż. nie powinni stosować leku.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować w ciąży i podczas karmienia piersią. Badania prowadzone na zwierzętach i u ludzi dowodzą, że androgeny wywierają działanie teratogenne, powodują zaburzenia rozwoju narządów moczowo-płciowych oraz wirylizację płodów żeńskich. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie.

Działania niepożądane

Preparat stosowany w zalecanych dawkach jest na ogół dobrze tolerowany. Sporadycznie mogą wystąpić: nudności, wymioty, zwiększenie apetytu, zwiększenie objętości krwi krążącej, hiperkalcemia, u mężczyzn powiększenie gruczołu krokowego, ginekomastia. Stosowanie większych niż zalecane dobowych dawek przez dłuższy czas może wywołać u kobiet zaburzenia miesiączkowania, objawy trądziku oraz inne działania androgeniczne, takie jak: nadmierne owłosienie, łojotok, łysienie kątowe typu męskiego, niskie brzmienie głosu i inne. W pojedynczych przypadkach opisano zapalenie wątroby, hepatomegalię, zaburzenia psychiczne (objawy manii).

Interakcje

Preparat może nasilać działanie środków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny. Stosowanie preparatu jednocześnie z lekami stosowanymi w HTZ może powodować zwiększoną syntezę estrogenów. Kobiety stosujące HTZ nie powinny przyjmować preparatu. Preparatu nie należy podawać mężczyznom leczonym pochodnymi testosteronu ze względu na możliwość nasilenia działań androgennych. DHEA może osłabiać działanie leków przeciwdrgawkowych (np. karbamazepiny, kwasu walproinowego) i psycholeptycznych (pochodnych fenotiazyny, diazepiny i oksazepiny).

Dawkowanie

Dawkowanie należy dostosować do płci, wieku, stężenia DHEA we krwi oraz skuteczności leczenia u pacjenta. Zalecana dobowa dawka początkowa dla kobiet wynosi 10 mg, dawka maksymalna - 25 mg. Zalecana dobowa dawka początkowa dla mężczyzn wynosi 10 mg, dawka maksymalna - 50 mg. Początkową dawkę leku należy stopniowo zwiększać (10 mg na dobę co 2 tyg.) do czasu uzyskania pożądanych działań terapeutycznych. Osoby starsze wymagają z reguły podawania większych dawek leku. Preparat jest przeznaczony do długotrwałego stosowania. Preparat należy przyjmować raz na dobę, rano, zgodnie z naturalnym rytmem wydzielania DHEA. Lek przyjmować należy w czasie posiłku w celu ułatwienia wchłaniania.

Uwagi

Decyzję o zastosowaniu preparatu w łagodzeniu dolegliwości związanych z andropauzą i menopauzą należy podejmować po wnikliwej analizie korzyści i możliwych zagrożeń związanych z leczeniem. W monitorowaniu terapii należy uwzględnić szereg parametrów klinicznych i biochemicznych, takich jak: stan psychiczny (witalność, samopoczucie, potencja), stan somatyczny (masa ciała, rozkład tkanki tłuszczowej, stan tkanki mięśniowej), stężenia hormonów (LH, FSH, wolny testosteron, prolaktyna), u mężczyzn stężenie fosfatazy kwaśnej (PSA), stan gruczołu krokowego, stan kośćca (badanie densytometryczne), wartości ciśnienia tętniczego, badania biochemiczne (morfolologia, hematokryt, stężenie glukozy, sodu, potasu, wapnia, fosforu, aktywność enzymów wątrobowych oraz lipidogram). W przypadku długotrwałego stosowania dawek większych niż 25 mg u kobiet i 50 mg u mężczyzn należy oznaczać stężenie hormonu we krwi i we własciwym czasie wykonywać odpowiednie badania lekarskie.

Pharmindex