Znajdź lek

Merional

Działanie

Ludzka gonadotropina menopauzalna (zawierająca hormony folikulotropowy i luteinizujący w jednakowych proporcjach), uzyskiwana z moczu kobiet w okresie przekwitania. Najważniejszym efektem działania leku jest rozwój dojrzałego pęcherzyka Graafa. Po podaniu domięśniowym lub podskórnym T0,5 LH wynosi 2,2 h, FSH - 2,9 h.

Wskazania

Stymulacja rozwoju wielu pęcherzyków jajnikowych u pacjentek uczestniczących w programie medycznie wspomaganego rozrodu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na menotropinę lub substancje pomocnicze preparatu. Nowotwór podwzgórza lub przysadki mózgowej. Powiększenie jajników lub torbiel niezwiązana z zespołem policystycznych jajników. Krwotoki z dróg rodnych o nieznanej przyczynie. Rak jajników, macicy lub piersi. Preparat nie powinien być stosowany jeśli odpowiednia reakcja na leczenie nie może być osiągnięta z powodu: pierwotnej niewydolności jajników, włóknistego nowotworu macicy lub wad rozwojowych narządów płciowych niepozwalających na utrzymanie ciąży.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia należy przeanalizować przyczyny niepłodności pary oraz ocenić ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę. W szczególności należy wykluczyć niedoczynność tarczycy, niewydolność kory nadnerczy, hiperprolaktynemię, nowotwór przysadki lub podwzgórza. Szczególnie ostrożnie stosować u pacjentek ze stwierdzonymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. U kobiet z nadmierną reakcją jajników na leczenie nie powinno się stosować hCG w celu wywołania owulacji - pacjentce należy zalecić abstynencję seksualną lub stosowanie mechanicznych środków antykoncepcyjnych przez co najmniej 4 dni. Ponieważ zespół nadmiernej stymulacji jajników (OHSS) może rozwijać się szybko (od 24 h do kilku dni) do ciężkiego stanu klinicznego, pacjentka powinna pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 2 tyg. po podaniu hCG. W przypadku stwierdzenia ciężkiego OHSS podawanie gonadotropin należy przerwać, hospitalizować pacjentkę i wdrożyć odpowiednie leczenie OHSS.

Ciąża i laktacja

Nie stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo często: torbiele jajników, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, zasinienie, obrzęk, podrażnienie). Często: łagodny lub umiarkowany zespół hiperstymulacji jajników (OHSS), ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, skurcze brzucha, wzdęcia. Niezbyt często: ciężki OHSS. Rzadko: skręt jajników jako powikłanie OHSS. Bardzo rzadko: powikłania zakrzepowo-zatorowe (zwykle towarzyszące ciężkiemu OHSS), łagodne reakcje alergiczne (rumień, wysypka, obrzęk twarzy).
U pacjentek poddawanych indukcji owulacji istnieje większe ryzyko wystąpienia ciąży mnogiej jak również utraty ciąży (w wyniku poronienia lub niedonoszenia) w porównaniu z częstością po naturalnym zapłodnieniu. Może również wystąpić ciąża pozamaciczna, zwłaszcza u kobiet z chorobą jajowodów w wywiadzie. Częstość występowania wad wrodzonych po zastosowaniu technologii wspomagania rozrodu może być nieco większa niż po zapłodnieniu naturalnym.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie preparatu z innymi lekami stosowanymi do stymulacji owulacji (m.in. hCG, cytrynian klomifenu) może prowadzić do nasilenia odpowiedzi jajników. Jednoczesne stosowanie agonistów gonadoliberyny (GnRH) może wymagać zwiększenia dawki preparatu. Nie należy podawać preparatu w mieszaninie z innymi lekami w tym samym wstrzyknięciu.

Dawkowanie

Domięśniowo. Leczenie preparatem powinno być prowadzone pod kontrolą lekarza doświadczonego w leczeniu niepłodności. Dawki należy dobierać indywidualnie, w zależności od odpowiedzi klinicznej. Stymulacja rozwoju wielu pęcherzyków jajnikowych u kobiet uczestniczących programach rozrodu wspomaganego: 150-225 j.m. na dobę rozpoczynając od 2-3 dnia cyklu miesiączkowego do uzyskania odpowiedniej dojrzałości pęcherzyków jajnikowych (między 5. a 20. dniem, zwykle 10. dnia). W zależności od odpowiedzi klinicznej dawkę można zmieniać, maksymalna dawka dobowa wynosi 450 j.m. W ciągu 24-48 h od ostatniego wstrzyknięcia preparatu należy podać jednorazowo 5 000-10 000 j.m. hCG. Preparat może być również stosowany podczas leczenia agonistami gonadoliberyny (GnRH), podawanymi w celu zahamowania nagłego zwiększenia endogennego LH i kontroli tonicznego uwalniania LH. Zwykle podawanie hMG rozpoczyna się po około 2 tyg. od rozpoczęcia leczenia agonistą GnRH (150-225 j.m. menotropiny na dobę przez pierwsze 7 dni, następnie dawka jest modyfikowana w zależności od reakcji jajników) i podawanie obu leków kontynuuje się do momentu uzyskania odpowiedniej dojrzałości pęcherzyków. Brak owulacji wywołany poważnym niedoborem LH i FSH. U kobiet z hipogonadyzmem hipogonadotropowym celem leczenia preparatem jest uzyskanie rozwoju pojedynczego dojrzałego pęcherzyka Graafa, z którego po podaniu hCG zostanie uwolniona komórka jajowa. Ponieważ pacjentki te nie miesiączkują i mają małe stężenia endogennych estrogenów, leczenie można rozpocząć dowolnym czasie. Leczenie należy rozpocząć od dawki 75-150 j.m. na dobę. Dawkę preparatu można zwiększać o 150 j.m. co 7-14 dni; czas stymulacji można wydłużyć w każdym cyklu powyżej 5 tyg. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi, w ciągu 24-48 h po ostatnim podaniu menotropiny należy jednorazowo wstrzyknąć 5 000-10 000 j.m. hCG. W dniu podania hCG oraz w dniu następnym zalecane są stosunki płciowe lub można przeprowadzić zapłodnienie wewnątrzmaciczne. Wspomaganie fazy lutealnej powinno być brane pod uwagę w przypadku braku substancji pobudzających luteinizację (LH/hCG) po owulacji, co może prowadzić do przedwczesnej utraty ciałka żółtego. W przypadku nadmiernej odpowiedzi, leczenie przerwać i rozpocząć w następnym cyklu miesiączkowym od mniejszej dawki.

Uwagi

Należy regularnie monitorować reakcję jajników na leczenie poprzez badanie ultrasonograficznie jajników oraz oznaczanie stężenia estradiolu we krwi.

Pharmindex