Nowy sklep

już ON-LINE

Źródło

Opatrunek Unicol

Działanie

Jałowe, dwuwarstwowe, opatrunki hydrokoloidowe. Dostępne w dwóch odmianach. W opatrunku typu UNIKOL warstwę wewnętrzną (przyranną) stanowi masa hydrokoloidowa, natomiast zewnętrzną pianka lub folia poliuretanowa. W opatrunku typu Unikol X warstwę wewnętrzną (przyranną) stanowi masa hydrokoloidowa centralnie nałożona na warstwę adhezyjną (pianka lub folia poliuretanowa). Zewnętrzna warstwa poliuretanowa (pianka lub folia) pokryta jest klejem akrylowym i wystaje poza brzeg hydrokoloidu. Strona lepna opatrunku jest zabezpieczona papierem silikonowym. Warstwa zewnętrzna (pianka lub folia poliuretanowa) zabezpiecza ranę przed zabrudzeniem, jest przepuszczalna dla tlenu i pary wodnej. Jest wodoszczelna i nieprzepuszczalna dla bakterii oraz stanowi dobre zabezpieczenie przed przypadkowym urazem mechanicznym. Hydrokoloidowa warstwa wewnętrzna wchłaniając wydzieliny z rany zmienia się w miękką masę, którą można łatwo i bezboleśnie usunąć, nie uszkadzając powstałej pod nią tkanki. Opatrunek wchłaniając wydzielinę ułatwia samooczyszczanie rany, chroni ranę przed wysychaniem, zapewnia odpowiednią wilgotność środowiska przyspieszając gojenie się rany.

Wskazania

Leczenie przewlekłych i trudno gojących się ran: odleżyn, owrzodzeń podudzi, ran urazowych, oparzeń IIst., pęcherzy, ran po przeszczepach skóry, ran pooperacyjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki opatrunku.

Środki ostrożności

W przypadku podejrzenia zakażenia ogólnoustrojowego, miejscowego lub jeśli takie zakażenie rozwija się podczas stosowania opatrunku należy zastosować odpowiednie leczenie uzupełniające, jednocześnie monitorując zmiany w wyglądzie rany. Zmiany w wyglądzie rany mogą sugerować konieczność częstszych niż zwykle zmian opatrunku. W przypadku ran spowodowanych przez głębokie zakażenia grzybicze, kiłę lub zmiany gruźlicze oraz w miejscowej sterydoterapii stosować po konsultacji z lekarzem. Żel powstały w wyniku absorpcji przez opatrunek hydrokoloidowy nadmiaru płynu tkankowego jest żółtawy, o charakterystycznym zapachu, czasami może być on mylnie identyfikowany jako wydzielina ropna. Wówczas po zmyciu pozostałości wydzieliny wygląd rany powróci do normy. Opatrunki hydrokoloidowe na rany obejmujące mięśnie, ścięgna i kości powinny być zakładane tylko pod kontrolą lekarza.

Działania niepożądane

Rzadko, podczas stosowania opatrunków hydrokoloidowych występowały odczyny rumieniowe, których przyczyną w większości przypadków był zbyt długi kontakt wydzieliny z rany z niezmienioną skórą.

Dawkowanie

Prawidłowo dobrać rozmiar opatrunku w stosunku do powierzchni rany: musi on pokrywać całą powierzchnię rany z uwzględnieniem dwucentymetrowego marginesu zdrowej skóry wokół rany. Następnie oczyścić ranę jałowym roztworem soli fizjologicznej lub wodą destylowaną oraz oczyścić zdrową skórę z jakichkolwiek pozostałości maści lub środków leczniczych, osuszyć ją. Po usunięciu z opatrunku papieru zabezpieczającego ostrożnie ruchem rolującym, bez naciągania, nałożyć opatrunek. Należy zwrócić szczególną uwagę na dobre przyleganie krawędzi, które zwiększa się po ogrzaniu opatrunku. W przypadku niedostatecznego przylegania opatrunku należy zabezpieczyć go przy pomocy włókninowego przylepca lub opatrunku z folii poliuretanowej. Opatrunek należy zmienić, gdy zmiękczony w wyniku absorpcji wydzieliny obszar zbliży się do krawędzi rany lub gdy pojawi się wyciek spod krawędzi opatrunku. Opatrunek zmieniać nie rzadziej, niż 7 dni. W celu późniejszego usunięcia opatrunku należy unieść jego brzegi i delikatnie odkleić go od zdrowej skóry, a następnie od rany.

Uwagi

W przypadku miejsc takich jak stawy zaleca się stosowanie opatrunku z dodatkową warstwą adhezyjną - Unicol X.

Pharmindex