Nowy sklep

już ON-LINE

Recalvit D

Działanie

Preparat uzupełniający niedobór wapnia i witaminy D3. Witamina D3 zwiększa wchłanianie wapnia w jelicie cienkim i zapewnia utrzymanie homeostazy wapniowej. Zwiększa również wchłanianie fosforanów. Odpowiednie stężenie jonów wapnia w płynie pozakomórkowym, a także w tkance okostnej jest niezbędne dla prawidłowego przebiegu procesu mineralizacji kości i zębów. Dihydroksylowa pochodna witaminy D–1,25-dihydroksykalcyferol jest czynnikiem regulacji stężenia wapnia, polegającej na zwiększeniu aktywnego wchłaniania wapnia w początkowych odcinkach przewodu pokarmowego i zwiększeniu jego wykorzystania do mineralizacji kości. Stosowanie wapnia i witaminy D3 zapobiega zwiększonemu wydzielaniu hormonu przytarczyc (PTH), który w przypadku niedoboru wapnia zwiększa resorpcję kości. Węglan wapnia reaguje w żołądku z kwasem solnym i tworzy chlorek wapnia. Wchłanianie wapnia następuje w dwunastnicy i w proksymalnej części jelita cienkiego, w niewielkim stopniu w części dystalnej. Ilość wapnia wchłaniana w przewodzie pokarmowym wynosi około 30% przyjętej dawki. Po wchłonięciu wapń przenika do płynu pozakomórkowego a następnie w prawie 99% trafia do układu kostnego. Pozostały 1% znajduje się w płynie wewnątrzkomórkowym i pozakomórkowym. Wapń przenika także do płynu mózgowo-rdzeniowego, gdzie jego stężenie jest o połowę mniejsze od stężenia w surowicy krwi. Niewchłonięty wapń wydalany jest głównie z kałem. W nerkach większość wapnia jest wchłaniana zwrotnie w pętli Henlego, tylko niewielkie ilości są wydalane z moczem. Wapń jest także wydalany z potem. Witamina D dobrze się wchłania z jelita cienkiego. Ilość witaminy D wchłaniana w przewodzie pokarmowym wynosi około 50-80% przyjętej dawki. Po wchłonięciu witamina D wiązana jest przez α-globuliny i transportowana do wątroby, gdzie ulega pierwszej reakcji hydroksylacji, a następnie do nerek, gdzie w drugiej reakcji hydroksylacji powstaje aktywny metabolit –  1,25-dihydroksycholekalcyferol. Aktywny metabolit witaminy D jest niezbędny podczas wchłaniania i wykorzystania wapnia do mineralizacji kości. Witamina D, która nie uległa hydroksylacji, jest magazynowana w tkance tłuszczowej i mięśniowej. Witamina D i jej metabolity wydalane są z kałem i moczem.

Wskazania

Uzupełnianie niedoborów witaminy D i wapnia u osób w podeszłym wieku. Produkt uzupełniający witaminę D i wapń, jako dodatek do specyficznego leczenia osteoporozy u pacjentów, u których jednocześnie występuje niedobór witaminy D i wapnia lub u których istnieje duże ryzyko wystąpienia takich niedoborów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na sole wapnia i witaminę D3 lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Schorzenia i (lub) stany prowadzące do hiperkalcemii (np. nowotwory z przerzutami do kości, nadczynność przytarczyc, niedoczynność tarczycy). Schorzenia i (lub) stany prowadzące do hiperkalciurii. Ciężka niewydolność nerek i wątroby. Kamica nerkowa. Fenyloketonuria. Hiperwitaminoza D. Nadwrażliwość na orzeszki ziemne lub soję. Stosowanie u dzieci, kobiet w ciąży i kobiet karmiących piersią.

Środki ostrożności

Ze względu na możliwość wystąpienia hiperwitaminozy, należy ściśle przestrzegać dawkowania leku. Witaminę D3 należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, monitorując jej wpływ na homeostazę wapnia i fosforanów. Należy wziąć pod uwagę ryzyko zwapnienia tkanek miękkich. Lek należy ostrożnie stosować u osób ze skłonnością do tworzenia kamieni w drogach moczowych (pacjenci powinni zwiększyć przyjmowanie płynów). Podczas długotrwałego leczenia należy monitorować stężenie wapnia we krwi i w moczu, oraz czynność nerek poprzez oznaczanie stężenie kreatyniny w surowicy. Monitorowanie jest szczególnie ważne u pacjentów w podeszłym wieku leczonych jednocześnie glikozydami nasercowymi lub lekami moczopędnymi, oraz u pacjentów z tendencją do tworzenia się kamieni. W przypadku wystąpienia hiperkalcemii lub objawów zaburzenia czynności nerek należy zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie. Jeżeli ilość wapnia wydalanego w moczu będzie większa niż 7,5 mmol/24 h należy natychmiast przerwać stosowanie leku. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z sarkoidozą, ze względu na ryzyko nasilonej przemiany witaminy D do jej aktywnego metabolitu. U tych pacjentów należy kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi i w moczu. Lek należy ostrożnie stosować u unieruchomionych pacjentów z osteoporozą, ze względu na ryzyko wystąpienia hiperkalcemii. Preparat zawiera sacharozę - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Preparat zawiera laktozę - nie należy go stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Lek zawiera 4,8 mmol (96,16 mg) sodu na dawkę w postaci sodu wodorowęglanu, sacharyny sodowej i sodu cyklaminianu. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Ciąża i laktacja

Dawki dobowe podawane w czasie ciąży i w okresie laktacji nie powinny być większe niż 1500 mg wapnia i 600 j.m. witaminy D. Ze względu na dużą zawartość witaminy D, lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji.

Działania niepożądane

Niezbyt często: hiperkalcemia i hiperkalciuria. Rzadko: zaparcia, wzdęcia, nudności, bóle brzucha i biegunka, reakcje nadwrażliwości (reakcja anafilaktyczna, świąd, wysypka i pokrzywka).

Interakcje

Sole wapnia zmniejszają wchłanianie tetracyklin, związków żelaza, bisfosfonianów, fluorku sodu i fluorochinolonów. Jeśli stosuje się jednocześnie związki żelaza, bisfosfoniany, fluorek sodu lub fluorochinolony, należy je podawać co najmniej 2 h przed przyjęciem leku. Tetracykliny należy podawać co najmniej 2 h przed lub 4 do 6 h po doustnym przyjęciu leku. Hiperkalcemia w czasie stosowania wapnia i witaminy D może zwiększyć toksyczność digoksyny i innych glikozydów nasercowych oraz ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca. Pacjentów należy monitorować za pomocą badania EKG i badania stężenia wapnia w surowicy krwi. Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają wydalanie wapnia w moczu. W przypadku jednoczesnego przyjmowania tiazydowych leków moczopędnych i produktów zawierających wapń zwiększa się ryzyko hiperkalcemii, dlatego należy systematycznie sprawdzać stężenie wapnia w surowicy. Produkt może osłabiać działanie werapamilu i innych antagonistów kanału wapniowego. Jednoczesne stosowanie z żywicami jonowymiennymi takimi jak kolestyramina lub środkami przeczyszczającymi takimi jak olej parafinowy, może zmniejszyć wchłanianie witaminy D w przewodzie pokarmowym. Witamina D i kwaśny odczyn pokarmu zwiększają wchłanianie wapnia z przewodu pokarmowego, natomiast nadmiar lipidów, zasadowy odczyn pokarmu, fityniany (produkty zbożowe, rośliny strączkowe), szczawiany (szpinak, rabarbar) i fosforany zmniejszają wchłanianie wapnia. Jednoczesne przyjmowanie preparatu zawierającego witaminę D i wapń z fenytoiną lub barbituranami zmniejsza działanie witaminy D, ponieważ leki te przyspieszają jej metabolizm. Jednoczesne przyjmowanie glikokortykosteroidów również może zmniejszyć działanie witaminy D.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i osoby w podeszłym wieku: 1 tabl. musująca na dobę. Dzieci: nie należy stosować. Sposób podania. 1 tabl. musującą należy rozpuścić w szklance wody i wypić roztwór zaraz po przygotowaniu.

Uwagi

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, wpływ taki jest mało prawdopodobny.

Pharmindex