Znajdź lek

Tetraratio

Działanie

Lek psychotropowy z grupy 1,4-benzodiazepin. Wykazuje silne działanie zwiotczające mięśnie szkieletowe. Działa także uspokajająco i nasennie, przeciwlękowo, a także przeciwdrgawkowo. Poprzez zmniejszenie napięcia mięśni i bólu oraz zmniejszenie napięcia psychicznego zmienia percepcję bólu na poziomie o.u.n. i łagodzi dolegliwości związane z przykurczami i zwiększonym napięciem mięśni szkieletowych różnego pochodzenia. Tetrazepam wykazuje średnio nasilone lub duże powinowactwo do ośrodkowych i obwodowych receptorów benzodiazepin. Po podaniu doustnym szybko i prawie całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 1,5-2 h. W 70% wiąże się z białkami osocza. Jest metabolizowany w wątrobie. Jest wydalany głównie z moczem w postaci glukuronianów. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki.

Wskazania

Objawowe leczenie stanów przebiegających z nadmiernym i bolesnym napięciem mięśni szkieletowych: w przebiegu kręgosłupa lub stawów (rwa kulszowa, rwa barkowa, bóle lędźwiowe, reumatyczne schorzenia stawów); przykurcze po urazach i zabiegach chirurgicznych; przykurcze neurologiczne ze stanami spastycznymi; spastyczność mięśni różnego pochodzenia. Lek wspomagający rehabilitację czynnościową.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na tetrazepam lub inne benzodiazepiny lub pozostałe składniki preparatu. Niewydolność oddechowa. Ciężkie uszkodzenie wątroby (porfiria wątrobowa ostra przerywana). Zaburzenia czynności oddechowej we śnie (zespół bezdechu sennego).

Środki ostrożności

Szczególną ostrożność należy zachować w: znacznym obniżeniu siły mięśni (miastenii); zaburzeniach koordynacji chodu i ruchów (ataksja rdzeniowa lub móżdżkowa); ostrym zatruciu alkoholem, lekami nasennymi, przeciwbólowymi, neuroleptykami, lekami przeciwdepresyjnymi, solami litu; ciężkim uszkodzeniu wątroby (żółtaczka cholestatyczna); jaskrze z zamkniętym kątem przesączania. U dzieci lek można stosować tylko w przypadku konieczności (np. ciężkie zespoły spastyczne). Ostrożnie stosować u pacjentów w podeszłym wieku lub ogólnie osłabionych, pacjentów z organicznymi zmianami mózgu, z niewydolnością krążenia lub oddychania (przewlekłe obturacyjne choroby płuc), niewydolnością wątroby lub nerek. Lek może wywoływać uzależnienie. U pacjentów z wywiadem wskazującym w przeszłości na uzależnienie lek można stosować w wyjątkowych przypadkach i przez krótki czas.

Ciąża i laktacja

Nie należy stosować.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: znużenie, osłabienie, spowolnienie sprawności psychofizycznej. Niezbyt często: zawroty głowy, zaburzenia mowy, zaburzenia koordynacji ruchów; biegunka, zaparcie, nudności, wymioty. Rzadko: alergiczne reakcje skórne (świąd, zaczerwienienie skóry, obrzęk twarzy); osłabienie siły mięśniowej. Bardzo rzadko: ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona lub zespół Lyella); nadmierne ślinienie, suchość w ustach, nasilone pragnienie; zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia miesiączkowania oraz zmniejszenie popędu płciowego. Ponadto mogą wystąpić: trudności w zasypianiu, zaburzenia snu, zwiększenie częstości kurczów mięśni, omamy lub reakcje paradoksalne, np. stany pobudzenia, lęki, skłonności samobójcze, napady agresji. Nagłe odstawienie leku po dłuższym stosowaniu może powodować nasilenie marzeń sennych, psychozy, drżenia, napady drgawek, nadmierną potliwość.

Interakcje

Jednoczesne przyjmowanie innych leków wpływających hamująco na o.u.n. (np. leki psychotropowe, nasenne, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwhistaminowe) może powodować wzajemne zwiększenie działania tych leków i tetrazepamu. Tetrazepam nasila działanie innych leków zmniejszających napięcie mięśni. Równoczesne przyjmowanie cimetydyny lub omeprazolu może nasilić lub przedłużyć działanie tetrazepamu. Alkohol nasila działanie tetrazepamu. U pacjentów przyjmujących długotrwale leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym, leki blokujące receptory b-adrenergiczne, leki przeciwzakrzepowe nie można przewidzieć rodzaju i nasilenia interakcji (wskazana szczególna ostrożność, szczególnie na początku leczenia).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: początkowo 50 mg raz na dobę, najlepiej wieczorem; w przypadku braku skuteczności dawkę można zwiększać o 25 mg do uzyskania oczekiwanej skuteczności. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 50-200 mg na dobę w 3 dawkach. W pojedynczych przypadkach w leczeniu ciężkiej spastyczności dawka dobowa może wynosić 400 mg w dawkach podzielonych. Dzieci powyżej 1 rż.: zazwyczaj 4 mg/kg m.c. na dobę w 3 dawkach. W niewydolności wątroby lub nerek oraz u osób w podeszłym wieku - dawkowanie indywidualne. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem. Należy unikać leczenia przez okres powyżej 4 tyg.; długotrwałe leczenie prowadzi się tylko w leczeniu zespołów spastycznych. Podczas długotrwałego leczenia (więcej niż 1 tydzień), jeśli leczenie ma być zakończone, dawkę leku należy zmniejszać stopniowo. Tabletki należy połykać bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością wody (np. szklanką wody).

Uwagi

Lek może znacznie zmniejszać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych - nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, szczególnie w pierwszych dniach leczenia; podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu.

Pharmindex