Znajdź lek

Tribux



Tribux to lek dostępny wyłącznie na receptę, który reguluje motorykę i jest stosowany w czasie zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Ponadto redukuje dolegliwości w czasie zespołu jelita drażliwego, bólu brzucha, biegunek czy zaparć. Poznaj dawkowanie, przeciwwskazania oraz skutki uboczne preparatu. 

 

 

Działanie

Syntetyczny agonista obwodowych receptorów opioidowych mi, delta, kappa. Mechanizm działania polega na bezpośrednim oddziaływaniu na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego i regulacji zaburzeń czynności motorycznej bez wpływu na o.u.n. W odróżnieniu od pozostałych opioidów nie wykazuje selektywności w stosunku do żadnego z 3 typów receptorów opioidowych, dzięki czemu charakteryzuje się zarówno działaniem pobudzającym, jak i hamującym na perystaltykę przewodu pokarmowego. Normalizacja czynności motorycznej rozpoczyna się już po 30 min po podaniu leku. Po podaniu doustnym niemal całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga w ciągu 30 min po podaniu. Lek metabolizowany jest w wątrobie, wydalany z moczem w postaci metabolitów. Z białkami osocza wiąże się w ok. 5%.

Wskazania

Zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, określane jako zespół jelita drażliwego. Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego oraz dróg żółciowych: biegunka, zaparcia, bóle brzucha, stany skurczowe jelit. Lek w postaci tabletek wskazany jest do leczenia objawowego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Granulat: fenyloketonuria.

Środki ostrożności

Granulat. Preparat zawiera sacharozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. U osób chorych na cukrzycę należy uwzględnić zawartość sacharozy w zawiesinie: 600mg/ml. Tabletki. Nie zaleca się stosowania u dzieci w wieku < 12 lat. Ze względu na zawartość laktozy, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania w okresie ciąży. Nie zaleca się stosowania leku w I trymestrze ciąży. Nie przewiduje się wystąpienia szkodliwego działania na organizm matki lub dziecka, jednak zastosowanie trimebutyny w czasie II lub III trymestru ciąży należy rozważyć jedynie w razie konieczności. W czasie leczenia trimebutyną można karmić piersią.

Działania niepożądane

Często: senność, ospałość, uczucie zmęczenie, zawroty głowy, uczucie ciepła lub zimna, ból głowy, apatia, suchość w ustach, zaburzenia smaku, biegunka, niestrawność, bóle nadbrzusza, odrętwienie ust, nudności, wymioty, zaparcia, uczucie pragnienia. Niezbyt często: wysypka. Rzadko: zaburzenia rytmu serca, zaburzenia czynności wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT). Bardzo rzadko: niepokój, osłabienie słuchu, zapalenie wątroby, świąd, pokrzywka, zaczerwienienie skóry, pęcherze, grudki, wysięk, rumień wielopostaciowy, zatrzymanie moczu, zaburzenia menstruacji, bolesne powiększenie piersi u kobiet, ginekomastia u mężczyzn, ból piersi. Istnieje ryzyko reakcji alergicznych ze względu na zawartość żółcieni pomarańczowej (E110).

Interakcje

Zotepina może zwiększać działanie antycholinergiczne trimebutyny. Trimebutyna przedłuża i nasila działanie d-tubokuraryny. Trimebutyna osłabia działanie cyzaprydu. Jednoczesne stosowanie trimebutyny i prokainamidu może nasilać hamujący wpływ nerwu błędnego na przewodnictwo w mięśniu sercowym, co może objawiać się nadmiernym przyspieszeniem akcji serca. Jednoczesne stosowanie trimebutyny i leków działających na kanały wapniowe (np. antagoniści kanałów wapniowych, kaptopryl, rezerpina, midazolam) zmniejsza dokomórkowy napływ jonów wapniowych, co może prowadzić do hamowania skurczu mięśni gładkich jelit.

Dawkowanie

Doustnie. Granulat. Dorośli: zazwyczaj 15 ml 3 razy na dobę; w wyjątkowych przypadkach dawkę dobową można zwiększyć do 15 ml 6 razy na dobę. Dzieci: zazwyczaj 1 ml/kg mc./dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Przykładowe dawkowanie: dzieci >5 lat: 10 ml 3 razy na dobę; 1-5 lat: 5 ml 3 razy na dobę; 6-12 mies.: 5 ml 2 razy na dobę; <6 mies.: 2,5 ml 2-3 razy na dobę. Dawkę odmierza się za pomocą załączonego dozownika. Zaleca się przelać zawartość dozownika do butelki z pokarmem, na łyżkę lub do szklanki i natychmiast podać dziecku lek do wypicia. U niemowląt zawartość dozownika można dodać do butelki z wodą lub mlekiem. Tabletki. Dorośli. Zespół jelita drażliwego: 100 mg (1/2 tabl.) 3 razy na dobę, przed posiłkiem. W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć do 600 mg na dobę w dawkach podzielonych (1 tabl. 3 razy na dobę). Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego oraz dróg żółciowych: biegunka, zaparcia - 200 mg (1 tabl.) 1-2 razy ma dobę, przed posiłkiem; bóle brzucha, stany skurczowe jelit - 100 mg (1/2 tabl.) 3 razy na dobę, przed posiłkiem. W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć do 600 mg na dobę w dawkach podzielonych (1 tabl. 3 razy na dobę). Dzieci >12 lat: dawka nie wyższa niż 6 mg/kg mc./dobę. Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody.

Uwagi

Lek stosowany zgodnie z zaleconym dawkowaniem nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn oraz nie obniża sprawności psychofizycznej.

Pharmindex