Znajdź lek

Zincteral

Działanie

Cynk jest jednym z najważniejszych pierwiastków śladowych, biorących udział w przemianach komórkowych oraz jest jednym z głównych czynników stabilizujących błony komórkowe. Wchodzi w skład wielu układów enzymatycznych, jest niezbędny do prawidłowego wzrostu i rozmnażania. Wywiera korzystny wpływ na procesy gojenia się ran i regeneracji tkanek. Jest potrzebny do utrzymania właściwej struktury kwasów nukleinowych, białek i błon komórkowych. Wpływa na utrzymanie prawidłowego stężenia witaminy A we krwi, przedłuża czas działania insuliny i ułatwia jej magazynowanie. Dzienne zapotrzebowanie na cynk elementarny wynosi dla dorosłych i dzieci 10-15 lat ok. 15 mg, dla dzieci poniżej 10 lat 5-10 mg, dla kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią ok. 15-19 mg Zn2+. Cynk wchłania się w jelicie cienkim, gdzie łączy się z białkiem metalotioneiną. Wydalany jest głównie z kałem (90%).

Wskazania

Profilaktyka i leczenie niedoborów cynku spowodowanych nieprawidłowym odżywianiem, zaburzeniami wchłaniania oraz innymi stanami, które zaburzają przyswajanie cynku lub zwiększają jego utratę. Wspomagająco w chorobie Wilsona (szczególnie u pacjentów nie tolerujących penicylaminy). Niedobory cynku towarzyszące następującym stanom: alkoholizm, oparzenia, marskość wątroby, cukrzyca, jadłowstręt psychiczny, bulimia, stan po resekcji żołądka, zaburzenia genetyczne (zespół Downa, acrodermatitis enteropathica, niedokrwistość sierpowata, talasemia), hemodializa, przewlekłe infekcje spowodowane zmniejszoną reaktywnością układu immunologicznego, zakażenia pasożytnicze jelit, niewydolność trzustki, zwłóknienie torbielowate trzustki, choroby nerek (zespół nerczycowy, niewydolność nerek), choroby jelit (celiakia, choroba Leśniowskiego-Crohna, biegunka tłuszczowa, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespół jelita krótkiego), choroby skóry (złuszczające zapalenie skóry, łuszczyca), przedłużający się stres, urazy, diety restrykcyjne.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na octan cynku, siarczan cynku lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Środki ostrożności

W przypadku długotrwałego stosowania leku należy monitorować stężenie cynku i miedzi we krwi (ryzyko powstania niedoboru miedzi). Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania preparatu w czasie ciąży. Preparat zawiera laktozę, nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy.

Ciąża i laktacja

Preparat można stosować w ciąży jedynie w przypadkach, gdy korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Nie zaleca się stosowania preparatu podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Częstość nieznana: ból głowy, metaliczny smak w ustach, nudności, niestrawność, zgaga, zaburzenia hematologiczne wynikające z niedoboru miedzi wywołanego cynkiem, w tym leukopenia (gorączka, dreszcze, ból gardła), neutropenia (owrzodzenia w jamie ustnej i gardle), niedokrwistość syderoblastyczna (uczucie zmęczenia, osłabienie). Mogą także wystąpić bóle głowy i metaliczny smak w ustach.

Interakcje

Duże dawki żelaza znacznie zmniejszają wchłanianie cynku - preparat stosować co najmniej 2 h po zastosowaniu preparatów żelaza. Penicylamina i inne substancje chelatujące zmniejszają wchłanianie cynku - pomiędzy zastosowaniem penicylaminy i soli cynku powinny być co najmniej 2 h przerwy. Dieta bogatowłóknikowa (np. otręby), bogatofosforanowa (np. produkty mleczne), pieczywo pełnoziarniste lub fityniany zmniejszają wchłanianie cynku poprzez wiązanie go w niewchłanialne kompleksy - takie produkty można spożywać co najmniej 2 h po zastosowaniu cynku. Również produkty spożywcze z zawartością kwasu fitynowego (np. pieczywo pełnoziarniste) obniżają wchłanianie cynku i należy ich unikać po przyjęciu związków cynku. Kwas foliowy może w niewielkim stopniu zaburzać wchłanianie cynku. Tiazydowe leki moczopędne zwiększają wydalanie cynku z moczem. Równoczesne zastosowanie kilku preparatów zawierających cynk (preparaty wielu witamin ze związkami mineralnymi) może prowadzić do zbyt dużego stężenia cynku we krwi. Duże dawki cynku mogą hamować wchłanianie miedzi - preparat stosować co najmniej 2 h po zastosowaniu preparatów miedzi. Cynk zmniejsza wchłaniania antybiotyków z grupy chinolonów (np. norfloksacyna, cyprofloksacyna) oraz fluorochinolonów (ofloksacyna) - pomiędzy zastosowaniem chinolonów i cynku powinny być co najmniej 2 h przerwy.  Cynk zmniejsza wchłanianie tetracyklin z przewodu pokarmowego - preparat stosować co najmniej 2 h po zastosowaniu tetracyklin.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: zwykle 1-2 tabl. na dobę. Choroba Wilsona: zwykle 4 tabl. na dobę w schemacie 1-2-1, rozpoczynając od dawki 1 tabl. na dobę, zwiększając co 3 dni, zgodnie ze schematem: 0-1-0 (1 tabl. na dobę); 1-1-0 (2 tabl. na dobę); 1-1-1 (3 tabl. na dobę); 1-2-1 (4 tabl. na dobę). Dzieci > 4 lat i młodzież: 1 tabl. na dobę. Sposób podania. Preparat stosuje się zwykle 1 h przed lub 2 h po posiłku, ponieważ wiele produktów spożywczych może zaburzać wchłanianie cynku. Jeżeli wystąpią objawy podrażnienia przewodu pokarmowego, lek można stosować bezpośrednio przed lub w trakcie posiłku, jednak wówczas biodostępność może być mniejsza. Nie należy dzielić ani rozgryzać tabletek.

Uwagi

Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pharmindex