Dlaczego nie mam orgazmu?

seks
Starszy niż rok

Ocena użytkowników

(liczba ocen 3)

Polacy są zadowoleni ze swojego życia seksualnego, choć 44 proc. kobiet i 29 proc. mężczyzn udaje orgazm – wynika z badań seksuologa, prof. Zbigniewa Izdebskiego, który od 1997 roku, co cztery, diagnozuje nasze zachowania seksualne. Czy oznacza to, że mamy w Polsce epidemię anorgazmii? Nie, bo większość kłopotów z osiągnięciem satysfakcji w życiu seksualnym wynika z chwilowej niedyspozycji, a nie choroby.

Spis treści

Mityczny orgazm daje ciału głębokie odprężenie i fizyczną przyjemność. Nie wszystkie kobiety odczuwają go z jednakową intensywnością, jednym przychodzi łatwiej, inne potrzebują długiej stymulacji, żeby go osiągnąć i czasu, żeby nauczyć się reakcji swojego ciała. Dlatego nie trzeba wpadać w panikę, jeżeli orgazm nie pojawi się od razu. Co jednak zrobić, gdy mimo cierpliwości i wielu prób, nie odczuwamy orgazmu podczas stosunku?

Seksuolodzy szacują, że 10 procent kobiet do 25. roku życia i aż 70 procent po 45. roku życia może mieć takie problemy. Rzadko zdarza się jednak, że osoby te cierpią na anorgazmię, czyli fizjologiczny lub medyczny problem z osiągnięciem orgazmu. W większości przypadków przyczyny kłopotów leżą gdzie indziej.

anorgazmia?" style="min-height: 76px">

Brak orgazmu, czy to już anorgazmia?

O anorgazmii mówi wtedy, gdy osoba nigdy nie miała orgazmu lub gdy problem pojawił się nagle, a kobieta ma za sobą satysfakcjonujące życiu seksualnym. Może występować w kontaktach ze wszystkimi partnerami (anorgazmia ogólna) lub tylko w niektórych sytuacjach, np. podczas masturbacji, seksu oralnego (anorgazmia sytuacyjna). Niezależnie jednak od jej rodzaju, nie wolno lekceważyć żadnych zaburzeń orgazmu i trzeba szukać ich przyczyn. Niestety wiele kobiet ukrywa problem i woli udawać orgazm, niż popracować nad jego osiągnięciem.

Przyczyny anorgazmii możemy podzielić na fizjologiczne i psychologiczne. W tej pierwszej grupie hamulcem w osiąganiu satysfakcji seksualnej może być wiele chorób (np. cukrzyca i stwardnienie rozsiane, alkoholizm), wady wrodzone macicy oraz pochwy, brak kurczliwości mięśnia Kegla. Kłopoty mogą wynikać też z zaburzeń hormonalnych, np. w trakcie chorób tarczycy, przy hiperprolaktynemii, stosowaniu antykoncepcji hormonalnej, przy zmianach hormonalnych u matek karmiących piersią. U starszych kobiet obniżony poziom estrogenów powoduje zmniejszenie ukrwienia pochwy i łechtaczki, co również może utrudnić osiągnięcie orgazmu.

Psychicznymi barierami, które wzmacniają anorgazmię są traumatyczne przeżycia, takie jak gwałt, molestowanie seksualne w dzieciństwie i życiu dorosłym, depresja, która obniża libido, problemy w związku i trudności z komunikowaniem własnych potrzeb seksualnych, strach przed ciążą, zahamowania i wstyd, stres, wyczerpanie psychiczne i fizyczne. Bywa, że problemy związane są z podejrzeniami o zdradę, jakiej mógł się dopuścić partner.

Libido zmniejsza też wiele leków (regulujące ciśnienie krwi, leki antyhistaminowe i przeciwdepresyjne), alkohol i inne używki. 

Anorgazmia - czym to grozi?

Dla wielu kobiet brak orgazmu podczas stosunku jest źródłem cierpienia i frustracji, traumą, która zaniża ocenę własnej wartości i poddaje w wątpliwość kobiecość. Długotrwały stan może prowadzić nie tylko do zaburzeń psychicznych, ale nawet somatycznych, objawiających się np. przerostami tkanki łącznej przymacicza. Dlatego zamiast udawać rozkosz, warto poprosić o pomoc ginekologa i seksuologa, którzy profesjonalnie zajmą się problemem.  Ginekolog zleci badania m.in. poziomu prolaktyny, estrogenów, testosteronu, podczas badania ginekologicznego oceni np. kurczliwość mięśnia Kegla, zrobi USG brzucha i sprawdzi czy nie ma przeszkód anatomicznych. Może przepisać pacjentce leki zwiększające pobudzenie hormonalne.

Seksuolog dodatkowo może zaproponować terapię, która usprawni komunikację między partnerami i ułatwi wyrażanie seksualnych potrzeb, pomoże rozładować napięcia, które nie pozwalają zrelaksować się w trakcie seksu. W nauce osiągania orgazmu pomoże też rozbudzanie wyobraźni erotycznej i poznanie własnej anatomii i miejsc, które podczas seksu wymagają największej stymulacji. Czasem po prostu wystarczy zmiana pozycji seksualnej.

Anorgazmia u mężczyzn

Brak orgazmu może przydarzyć się także mężczyznom, choć występuje rzadziej niż brak orgazmu u kobiet. O anorgazmii u panów mówimy wtedy, kiedy podczas stosunku seksualnego, mimo podniecenia, nie dochodzi do wytrysku lub wytrysk jest opóźniony. Podobnie, jak u kobiet anorgazmia może mieć różne przyczyny, mogą ją wywołać niektóre leki na nadciśnienie, antydepresanty, może wynikać ze schorzeń neurologicznych, zaburzeń hormonalnych, czy np. uszkodzeń kręgosłupa i rdzenia kręgowego. Często kłopoty pojawiają się równocześnie z zaburzeniami psychicznymi, stanami lękowymi, depresją, przy silnym stresie, nerwicy, po przepracowaniu, przy nadużywaniu alkoholu. Zahamować orgazm może także zbyt częsta masturbacja, która osłabia wrażliwość członka na bodźce dotykowe.

Anorgazmię u mężczyzn leczy się podobnie, jak u kobiet, kładąc duży nacisk na terapię pod okiem seksuologa. Dlatego już po pierwszych symptomach warto zwrócić się po pomoc do specjalisty.

Czytaj też:

Pytanie: Jak często sprawdzasz swój poziom cukru?

  Kontroluję go regularnie

  Sprawdzam, przy okazji innych badań/zabiegów

  Zdarzyło mi się raz może dwa

  Nigdy nie sprawdzałem/łam