Zooterapia - alternatywna metoda leczenia

Czym jest zooterapia? Działanie jakich chorób można dzięki niej zniwelować? Jakie są jej rodzaje? Rozpoczynamy cykl, który pozwoli bliżej przyjrzeć się tej alternatywnej metodzie leczenia.
 

Zooterapia jest terapeutycznym leczeniem przeprowadzanym z udziałem zwierząt. Jak dowodzą naukowcy, kontakty ze zwierzętami bardzo pozytywnie wpływają na samopoczucie chorych. Mogą mieć charakter zajęć rehabilitacyjnych, działań terapeutycznych oraz edukacji z udziałem zwierząt. Tę ostatnią łączy się często z pozostałymi metodami. Leczenie to przebiega w sposób naturalny, a kontakt ze zwierzęciem jest zupełnie dobrowolny. Terapia ukierunkowana jest na osiągnięcie konkretnego celu terapeutycznego przy udziale wyszkolonych w tym celu zwierząt.

W Polsce najpopularniejsze są terapie, w których wykorzystuje się obecność psów (dogoterapia), kotów (felinoterapia) oraz koni (hipoterapia). Każda z nich charakteryzuje się innym podejściem do pacjenta oraz charakterem przeprowadzanych zajęć. Zwierzę, z którym rozpoczyna się leczenie, powinno zostać dopasowane odpowiednio do rodzaju schorzenia oraz indywidualnych cech chorego. W Europie Południowej znana jest terapia z udziałem osła (onoterapia), w Stanach Zjednoczonych zaś popularna jest delfinoterapia. Rzadziej, ale z równym zainteresowaniem, prowadzi się terapie, w których udział biorą świnki morskie (cavioterapia) bądź alpaki.

Zooterapia przynosi bardzo dobre wyniki w leczeniu nadciśnienia, chorób psychicznych, depresji, zaburzeń ruchu czy autyzmu. Z terapii ze zwierzętami mogą skorzystać zarówno dzieci, jak i osoby starsze. Ważny podczas terapii jest dotyk. Możliwość pogłaskania zwierzęcia sprawia, że pacjent staje się spokojniejszy, odpręża się, poprawie ulega jego ogólne samopoczucie. Zmniejsza się poczucie osamotnienia i wzmacnia przy tym wrażliwość.

Przed rozpoczęciem terapii należy pamiętać, że ważne jest zachowanie umiaru w ruchu oraz tonie głosu. Gesty nie powinny być zbyt gwałtowne, głos natomiast należy stonować, zwracając się do zwierzęcia w łagodny sposób.

Nie należy przeprowadzać terapii z udziałem zwierząt, gdy pacjent ma alergię na sierść, posiada otwarte rany, jest podatny na infekcje bądź ma słabą odporność. Ważną rolę odgrywają tu również takie problemy jak paniczny lęk przez zwierzęciem, ryzyko rywalizacji o uwagę zwierzęcia z innymi pacjentami bądź uwarunkowania kulturowe. Problemy te powinny zostać zdiagnozowane indywidualnie przez rozpoczęciem terapii.


W następnym artykule z cyklu o zooterapii przybliżona zostanie dogoterapia – jej historia, metody i pozytywne skutki leczenia.

Czytaj też: Posiadanie zwierzęcia dobre dla zdrowia? 5 powodów

Zobacz też: Stawianie baniek leczniczych - na co pomaga? Wskazania i przeciwskazania

Oceń artykuł

(liczba ocen 15)

WASZA OPINIA JEST DLA NAS WAŻNA