Mój koszyk
Zaloguj się aby dokonać zakupu
Nie masz jeszcze konta ?
Załóż konto i korzystaj z wielu korzyści:
Drotaweryna to lek z grupy spazmolityków, pochodna papaweryny, działający rozkurczająco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, moczowych i macicy. Skutecznie łagodzi bóle o charakterze skurczowym, takie jak kolka jelitowa, żółciowa czy nerkowa, a także bolesne miesiączkowanie. Dostępna jest w tabletkach, w większości preparatów bez recepty.
Po jakim czasie zaczyna działać drotaweryna?
Drotaweryna działa stosunkowo szybko – jej najwyższe stężenie we krwi po podaniu doustnym osiągane jest zwykle po 45–60 minutach. Efekt rozkurczający i złagodzenie bólu wiele osób odczuwa już w ciągu pierwszych 30–60 minut od przyjęcia.
Czy drotaweryna powoduje zawroty głowy?
Zawroty głowy należą do rzadziej zgłaszanych działań niepożądanych drotaweryny, związanych z jej łagodnym wpływem na ciśnienie tętnicze. Jeśli się pojawią, warto zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn do czasu ich ustąpienia.
Czy drotaweryna jest bez recepty?
Tak, standardowe preparaty doustne z drotaweryną dostępne są w aptekach bez recepty. Warto jednak poprosić farmaceutę o dobranie odpowiedniej dawki do swoich potrzeb.
Jaka jest maksymalna dawka drotaweryny?
Maksymalna zalecana dawka dobowa drotaweryny dla osoby dorosłej wynosi 240 mg, podzielona na 2–3 dawki. Dawki tej nie należy przekraczać bez konsultacji z lekarzem.
Czy mogę jednocześnie przyjmować drotawerynę i ibuprofen?
Tak, drotaweryna i ibuprofen działają różnymi mechanizmami i nie wchodzą w istotną interakcję, dlatego bywają stosowane razem, np. przy bólach miesiączkowych. Jeśli przyjmujesz na stałe inne leki, warto to jednak omówić z farmaceutą.
Drotaweryna to pochodna izochinoliny, spokrewniona chemicznie z papaweryną, jednak działająca silniej i szybciej niż jej prekursor. Należy do leków spazmolitycznych, czyli rozkurczających mięśnie gładkie.
Mechanizm działania drotaweryny polega na hamowaniu enzymu fosfodiesterazy 4 (PDE4) wewnątrz komórek mięśni gładkich. Prowadzi to do wzrostu stężenia cyklicznego AMP (cAMP), co ostatecznie hamuje kinazę łańcuchów lekkich miozyny i utrzymuje mięsień gładki w stanie rozkurczu.
Warto podkreślić, że drotaweryna działa inaczej niż leki przeciwcholinergiczne, takie jak hioscyna – nie blokuje receptorów układu przywspółczulnego, dlatego nie powoduje typowych dla tamtej grupy objawów, jak suchość w ustach czy zaburzenia widzenia. Drotaweryna nie jest też opioidem – jej działanie rozkurczowe nie ma nic wspólnego z receptorami opioidowymi ani działaniem przeciwbólowym typowym dla tej grupy leków.
Lek działa stosunkowo szybko po podaniu doustnym – jego najwyższe stężenie we krwi osiągane jest zwykle po 45–60 minutach, a efekt rozkurczający obejmuje mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, układu moczowego oraz macicy.
Warto dodać, że drotaweryna jest szybko i niemal całkowicie wchłaniana z przewodu pokarmowego, silnie wiąże się z białkami osocza, a jej okres półtrwania wynosi 8–10 godzin. Lek jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie z moczem oraz w mniejszym stopniu z kałem, praktycznie w całości opuszczając organizm w ciągu trzech dni od przyjęcia.
Drotaweryna stosowana jest objawowo w różnych stanach związanych ze skurczem mięśni gładkich.
Najczęściej sięga się po nią przy bólach brzucha o charakterze skurczowym, kolce jelitowej oraz czynnościowych zaburzeniach motoryki przewodu pokarmowego.
Drotaweryna znajduje też zastosowanie w kolce żółciowej i dyskinezach dróg żółciowych, a także w kolce nerkowej i skurczach dróg moczowych, np. towarzyszących kamicy.
Kolejnym częstym wskazaniem jest bolesne miesiączkowanie – drotaweryna rozluźnia napięte mięśnie macicy, łagodząc dokuczliwy ból skurczowy w trakcie miesiączki.
Drotaweryna, mimo szerokiej dostępności bez recepty, ma istotne przeciwwskazania, o których warto wiedzieć.
Leku nie należy stosować przy nadwrażliwości na substancję czynną, ciężkiej niewydolności wątroby, nerek lub serca, a także w bloku przedsionkowo-komorowym II i III stopnia.
Szczególną ostrożność należy zachować w określonych grupach:
Bez konsultacji z lekarzem drotaweryny nie należy stosować dłużej niż 7–10 dni, a jeśli ból nawraca lub się nasila, konieczna jest wizyta lekarska w celu ustalenia jego przyczyny.
Drotaweryna przyjmowana jest doustnie, popijana odpowiednią ilością wody, niezależnie od posiłków.
U dorosłych dawka dobowa mieści się zwykle w przedziale 120–240 mg, podzielona na 2–3 dawki w ciągu dnia, przy czym nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 240 mg.
Lek zwykle nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak jeśli po jego zastosowaniu pojawią się zawroty głowy, należy zachować ostrożność i unikać tych czynności do czasu ustąpienia objawów.
Drotaweryna jest zazwyczaj dobrze tolerowana, a działania niepożądane przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami występują rzadko.
Do rzadziej zgłaszanych należą nudności, zaparcia, bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, kołatanie serca oraz obniżenie ciśnienia tętniczego.
Znaczne przekroczenie zalecanej dawki może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym bloku przewodzenia, a w skrajnych przypadkach do zatrzymania krążenia – dlatego w razie podejrzenia przedawkowania konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.
Jeśli po zastosowaniu drotaweryny pojawią się niepokojące objawy, warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Drotaweryna wchodzi w kilka istotnych interakcji, o których warto wiedzieć przed jej zastosowaniem.
Drotaweryna nie wykazuje istotnej interakcji z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, takimi jak ibuprofen – oba leki działają odmiennymi mechanizmami i bywają stosowane razem, np. przy bólach miesiączkowych, jednak warto to omówić z farmaceutą, jeśli przyjmuje się dodatkowo inne leki na stałe.
Informacje zawarte w tym materiale mają charakter edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem. Opis dotyczy substancji czynnej i został przygotowany przez farmaceutę na podstawie dostępnych źródeł medycznych, w szczególności Charakterystyk Produktów Leczniczych oraz ulotek dla pacjenta. Decyzję o zastosowaniu, zmianie dawkowania lub odstawieniu leku należy zawsze podejmować po konsultacji z lekarzem. W razie wątpliwości dotyczących leczenia, dawkowania, działań niepożądanych lub interakcji należy zasięgnąć porady medycznej.