Nowy sklep

już ON-LINE

Loratadyna Galena

Działanie

Lek przeciwhistaminowy o selektywnym antagonistycznym działaniu na obwodowe receptory H1. Nie wykazuje istotnego klinicznie działania sedatywnego i przeciwcholinergicznego u większości osób. Po podaniu doustnym loratadyna szybko i dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Jest w znacznym stopniu metabolizowana w procesie pierwszego przejścia przez wątrobę, głównie z udziałem CYP3A4 i CYP2D6. Główny metabolit - desloratadyna jest czynny farmakologicznie i w dużym stopniu odpowiedzialny za działanie kliniczne. Maksymalne stężenie loratadyny we krwi występuje po 1-1,5 h, a desloratadyny po 1,5-3,7 h od podania. Loratadyna wiąże się z białkami osocza w 97-99%, a desloratadyna - w 73-76%. Średni T0,5 loratadyny wynosi 8,4 h (3-20 h), desloratadyny - 28 h (8,8-92 h). Loratadyna i jej metabolity są wydalane zarówno z moczem (ok. 40%), jak i z kałem (ok. 42%).

Wskazania

Łagodzenie objawów sezonowego i całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. Łagodzenie objawów przewlekłej pokrzywki idiopatycznej.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na loratadynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować u kobiet w ciąży.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci <2 lat.

Ciąża i laktacja

Dane otrzymane z dużej liczby zastosowań w okresie ciąży (ponad 1000 kobiet w ciąży) wskazują, że loratadyna nie wywołuje wad rozwojowych i nie działa szkodliwie na płód/noworodka. W celu zachowania ostrożności należy unikać stosowania leku w okresie ciąży. Loratadyna przenika do mleka matki, dlatego nie zaleca się jej stosowania u kobiet karmiących piersią.

Działania niepożądane

U dorosłych i młodzieży obserwowano często: senność; niezbyt często: ból głowy, zwiększenie apetytu, bezsenność. U dzieci w wieku od 2 do 12 lat obserwowano często: ból głowy, nerwowość, zmęczenie. Inne działania niepożądane obserwowane bardzo rzadko po wprowadzeniu leku do obrotu: reakcje nadwrazliwości (w tym obręk naczynioruchowy i anafilaksja), zawroty głowy, drgawki, tachykardia, kołatanie serca, nudności, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zaburzenia czynności wątroby, wysypka, łysienie, zmęczenie.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie z cymetydyną, erytromycyną lub ketokonazolem powoduje zwiększenie stężenia loratadyny w osoczu, nie obserwowano jednak istotnych klinicznie zmian (w tym zmian w EKG). Potencjalne interakcje mogą wystąpić z wszystkimi znanymi inhibitorami CYP3A4 lub CYP2D6 wskutek zwiększenia stężenia loratadyny w osoczu krwi, co może powodować nasilenie działań niepożądanych. Loratadyna nie nasila działania alkoholu.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci >12 lat: 10 mg raz na dobę. Dzieci 2-12 lat: mc. >30 kg - 10 mg raz na dobę, mc. <30 kg - 5 mg raz na dobę. U dzieci w wieku 2-6 lat stosowanie tabletek nie jest wskazane - u tych pacjentów zaleca się stosowanie loratadyny w postaci syropu (5 mg). Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby należy zastosować mniejszą dawkę początkową, gdyż klirens loratydyny może być u nich zmniejszony. U dorosłych i dzieci o mc. >30 kg z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 10 mg co drugi dzień, a u dzieci o mc. ≤30 kg od dawki 5 mg (>6 lat - pół tabletki, 2-6 lat - w postaci syropu) co drugi dzień. Nie ma konieczności zmiany dawki u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością nerek. Sposób podania. Preparat można stosować niezależnie od posiłków. Tabletkę można podzielić na połowy.

Uwagi

Należy przerwać stosowanie leku na ok. 48 h przed planowanym wykonaniem skórnych testów alergicznych. Loratadyna nie wpływa na sprawność psychomotoryczną, jednak u niektórych osób występuje senność, która może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Pharmindex