Kłykciny kończyste - objawy, leczenie domowe kłykcin


 
Starszy niż rok
Kłykciny kończyste, to specyficzne narośla w postaci grudek i brodawek skórnych, występujące w okolicy odbytu i narządów płciowych. Obecności zmian towarzyszy zazwyczaj uporczywy świąd. Sprawdź skąd biorą się kłykciny, jak je leczyć i dlaczego warto wybrać się do proktologa.

Kłykciny kończyste

Kłykciny kończyste, zwane inaczej brodawkami płciowymi, czy wenerycznymi, to zmiany skórne powstające w wyniku przerostu naskórka, przyjmujące formę grudek i brodawek skórnych, tworzące coś na kształt uszypułowanych wyrośli. Zlokalizowane są przeważnie w okolicy odbytu, kanału odbytu oraz w pobliżu narządów płciowych. U kobiet kłykciny mogą zajmować wargi sromowe i pochwę. Kłykciny kończyste u mężczyzn atakują napletek, trzon prącia, czy mosznę. Ich występowaniu towarzyszy uporczywe swędzenie chorobowo zmienionych miejsc.

Kłykciny kończyste to przerost nabłonka głównie w okolicy odbytu, ale często także krocza i narządów płciowych, wywołany przez zakażenie wirusem HPV (wirus brodawczaka ludzkiego). Jest to najczęściej rozpoznawana choroba o charakterze wirusowym przenoszona drogą płciową. Choroba może przebiegać w sposób łagodny dla chorego, powodując jedynie łagodne objawy miejscowego dyskomfortu. Może jednak powodować uporczywy świąd, krwawienie z odbytu i tworzenie ran okolicy odbytu na skutek zniszczenia nabłonka okolicy odbytu.

Kłykciny kończyste - leczenie

Kłykciny kończyste wymagają specjalistycznego leczenia. Właściwym lekarzem do którego należy się zgłosić jest specjalista proktolog lub dermatolog. Wyrośla o charakterze polipowatym okolicy odbytu zawsze wymagają diagnostyki i leczenia. Jeśli są to zmiany pojedyncze, zapewne mamy do czynienia z polipami lub naddatkami skóry okolicy odbytu. Jeśli są to drobne bardzo liczne grudkowe zmiany zlewające się w miękkie czerwono-różowe konglomeraty, mamy do czynienia ze zmianami o nazwie kłykcin kończystych (condylomata acuminat) – informuje Piotr Maciaszczyk.

W różnicowaniu z innymi chorobami zawsze należy pamiętać o wykluczenia raka płaskonabłonkowego, co jest możliwe na podstawie badania histopatologicznego, a więc badania pobranych tkanek pod mikroskopem.

Leczenie kłykcin kończystych jest czasochłonne, żmudne i zazwyczaj nie jest w pełni zadowalające, ponieważ choroba ta ma skłonność do nawracania. Szacuje się, że dzieje się tak w 20% przypadków. Zdarza się, że układ immunologiczny człowieka sam zwalcza schorzenie.

Rodzaj leczenia zależy od wielkości kłykcin oraz potencjalnego ryzyka, że zmiany staną się zmianami nowotworowymi. Metody terapii możemy podzielić na farmakologiczne oraz chirurgiczne. W leczeniu kłykcin kończystych zaleca się miejscowe stosowanie maści, kremów lub płynów.

Nieleczone kłykciny kończyste mogą doprowadzić do powstania przemian o charakterze dysplazji/przemian nabłonka w kierunku nowotworowym, a ostatecznie nawet nowotworu.

Czytaj więcej: Szczelina odbytu

Kłykciny kończyste – leki

W farmakologicznym leczeniu kłykcin kończystych stosuje się maści, kremy, żele lub roztwory zawierające składniki hamujące podział komórek (cytostatyki, bleomycyna, cisplatyna, metotreksat). Preparaty nanosi się na zmienione chorobowa miejsca. Metody tej nie stosuje się u kobiet w ciąży.

Pacjentom, którzy borykają się z niewielkimi zmianami podaje się leki cytostatyczne oparte na 5-flurocylenie. W tym przypadku może wystąpić wiele skutków ubocznych. Tych leków również nie mogą przyjmować kobiety w ciąży.

Kłykciny kończyste można leczyć także preparatami z interferonem alfa w postaci zastrzyków w chorobowo zmienione miejsca. Terapia ma pobudzić naturalną odporność organizmu do walki z chorobą.

Kłykciny kończyste - leczenie domowe

Leczenie kłykcin kończystych domowymi sposobami przeważnie nie jest zalecane, ponieważ może okazać się nieskuteczne. Leczenie kłykcin kończystych polega bowiem na trwałym usunięciu brodawek. Z pewnością, w pierwszej kolejności, nie należy podejmować prób leczenia na własną rękę, a udać się do lekarza. Po zdiagnozowaniu kłykcin i rozpoznaniu poziomu zaawansowania choroby, to specjalista podejmuje decyzję o rodzaju terapii, którą można ewentualnie wspomagać domowymi metodami.

Wśród domowych sposobów leczenia kłykcin zastosowanie znajduje przemywanie zmian octem jabłkowym, bądź nakładanie preparatu z wyciągiem z roślin iglastych i berberysowatych. Substancje te mogą jednak powodować różne skutki uboczne. Mniej inwazyjny może okazać się wyciąg z zielonej herbaty. Każda metoda, nawet ta najbardziej naturalna, nie może być stosowana bez konsultacji z lekarzem.

Kłykciny kończyste - leczenie operacyjne i miejscowe

Leczenie chirurgiczne kłykcin kończystych stosuje się w przypadku nieskutecznego leczenia zachowawczego lub dużej rozległości zmian chorobowych. Można zastosować wycięcie nożem lub nożem elektrycznym (elektrokoagulację) albo koagulację chemiczną. Polega na niszczeniu zmienionej tkanki preparatami chemicznymi. Zabieg jest bezpieczny dla kobiet w ciąży, ale jest dość bolesny.

Środkiem wykorzystywanym do leczenia kłykcin jest również kwas trójchlorooctowy. Jest to silny środek żrący powodujący martwicę tkanek, który nanosi się na zmiany. Metodę tę stosuje się przy występowaniu niewielkich zmian. Nawroty zdarzają się u ok. 36% pacjentów.

Inną metodą mającą zwolenników wśród niektórych proktologów jest stosowanie kriochirurgii, czyli traktowania zmian chorobowych niską temperaturą. Problemem tej metody jest brak możliwości określenia marginesu działania niskiej temperatury poza tkankami chorobowymi, a więc oddziaływania także na tkanki zdrowe.

W niektórych przypadkach można stosować również krioterapię – czyli zastosowanie niskiej temperatury poprzez kontakt zmienionej chorobowo tkanki z ciekłym azotem. Zabiegi powtarza się 1-2 razy w tygodniu. Zaletą krioterapii jest łatwa procedura oraz niski koszt zabieg, ale do największych wad z całą pewnością możemy zaliczyć częste nawroty choroby (około 75% pacjentów wraca do lekarza po kilku lub kilkunastu miesiącach od zakończenia leczenia).

Kolejna metoda leczenia kłykcin polega na wycięciu zmian za pomocą lasera CO2. W tym przypadku nawrót problemu występuje jedynie u około 12% pacjentów.

Wśród metod rzadziej stosowanych należy wymienić immunoterapię (interferon i szczepionki). Warto wspomnieć, że zawsze należy przeanalizować konieczność leczenia partnera seksualnego.

Kłykciny kończyste - początkowe stadium

W początkowym stadium występowania kłykcin kończystych zakażenie może przebiegać bezobjawowo. Okres wylęgania wirusa trwa minimum kilka tygodni, a wykwity pojawiają się po około trzech miesiącach od zainfekowania. Na początku, w obrębie odbytu czy narządów płciowych, pojawiają się drobne grudki w kolorze tkanki, bądź przyjmujące białe zabarwienie.

Później przeistaczają się w coraz bardziej rozległe zmiany o lekko różowej lub cielistej barwie.

Kłykciny kończyste – objawy

Kłykciny kończyste objawiają się przerostem nabłonka okolicy odbytu, krocza i narządów płciowych. Choroba może objawiać się w sposób łagodny, ale w niektórych przypadkach, poza widocznymi zmianami, powoduje uporczywy świąd, a nawet krwawienie z odbytu, czy innych zainfekowanych części ciała. W efekcie, w okolicy odbytu i narządów płciowych, mogą powstawać bolesne rany.

Ze względu na miejsce występowania można zauważyć m.in.:

  • kłykciny kończyste odbytu,
  • kłykciny kończyste prącia,
  • kłykciny kończyste sromu,
  • kłykciny w pochwie.

Kłykciny kończyste u mężczyzn najczęściej zlokalizowane są na napletku, żołędziu penisa, na mosznie, u ujścia cewki moczowej lub w okolicy odbytu. Kłykciny kończyste u kobiet pojawiają się na wargach sromowych, w pochwie, na szyjce macicy oraz wokół odbytu. U obu płci zmiany chorobowe mogą pojawić się również w jamie ustnej lub w gardle. Prowadzi do tego najczęściej seks oralny z osobą zakażoną wirusem.

W początkowym stadium choroby kłykciny pojawiają się na granicy skóry i śluzówki narządów płciowych. Mogą występować w postaci pojedynczych grudek, bądź bardziej rozległych ognisk. Wraz z upływem czasu kłykciny mogą się rozrastać i przyjmować formę dużych kalafiorowatych mas brodawkowych. Charakteryzują się zazwyczaj cielistą lub lekko różową barwą. Ze względu na umiejscowienie, kłykciny mogą powodować dodatkowe infekcje bakteryjne. W wyniku rozległych zmian, mogą występować również objawy ze strony cewki moczowej i problemy z oddawaniem moczu.

Nieleczone kłykciny mogą doprowadzić do rozrostu brodawek i pojawienia się skrajnej postaci infekcji, tzw. kłykcin Buschkego-Loewensteina, powstania przemian nabłonka w kierunku nowotworowym, a ostatecznie nawet nowotworu.

Kłykciny w ciąży

Kłykciny kończyste mogą również wystąpić u kobiet w ciąży. Niestety u ciężarnych leczenie brodawek płciowych jest zdecydowanie trudniejsze. Z jednej strony wpływ na to ma sama ciąża, a dokładnie hormony, które nasilają objawy choroby, z drugiej ograniczone możliwości leczenia. U ciężarnych kłykciny kończyste rozrastają się i rozprzestrzeniają w szybszym tempie, dlatego należy pilnie zgłosić się do lekarza i przestrzegać zaleceń specjalisty. Kłykciny należy wyleczyć jeszcze podczas ciąży, ponieważ duże skupiska brodawek mogą z jednej strony utrudniać poród, a z drugiej doprowadzić do zakażenia dziecka.

Zobacz: Co może oznaczać swędzenie skóry?

Czytaj też: Grzybica odbytu - objawy, przyczyny i leczenie

Czytaj też: Świąd odbytu upośledza jakość życia